|
Hoi, we eten alleen nog brood!
Ik heb twee kinderen van acht en vijf. Lekkere gezonde knullen die houden van dikke boterhammen pindakaas. Rode wangen, blond haar en nog net geen klompjes aan. Maar als ze schaatser of voetballer willen worden zou ik niet raar staan te kijken.... Ik heb ook een boekje geschreven over kinderen en eten. Geen stress rond de klok van zes! Een titel waar mijn man heel snel op kwam. Want onze kinderen zijn weliswaar heel lief maar niet volmaakt. En ook niet uniek. Zo houden ze absoluut niet van groente. Alles wat groen is, behalve snoep natuurlijk, mijden ze als de pest. Maar ze weten dat het er iedere avond bijhoort. In ieder geval één schep groente. Tegen etenstijd vragen ze niet: “wat eten we vanavond?” Nee, ze weten het al:” we eten zeker weer vies vanavond”. Deze moeder weet toevallig wat er in móet, maar krijg het er bij je kind maar eens in! Daar kun je dus een heel boek mee vullen. Maar ook als moeder ben ik niet perfect. En soms ben ik de hele trukendoos een beetje zat. Want ze aansporen met dat ze van melk sterke botten krijgen en van broccoli hard kunnen rennen werkt natuurlijk niet in deze tijd van mondige kinderen. Je krijgt een pittige discussie waar ze bij Nova nog wat van kunnen leren. Want natuurlijk loopt Tim heel hard en die lust geen broccoli, en dinosaurussen dan, die drinken geen melk en hebben hele dikke botten! Dus eindig je het debat met het zwakste argument dat ouders in huis hebben: “Je eet het op omdat ik het wil! PUNT! Niet dat ze niks lusten. Ze houden van pannenkoeken, patat en pasta in alle soorten en maten. En ondanks dat ze al mekkeren voordat de pannen op tafel staan eten ze hun bordje vaak uiteindelijk zonder problemen leeg. De oudste moppert wel regelmatig.: “Mama, waarom is gezond altijd zo vies?” Toen het gesputter laatst weer eens niet ophield kletste ik de deksels in de gootsteen onder de uitroep dat ik er zo geen zin in had. “Als julie nu niet ophouden dan kook ik nooit meer!” Yneke Vocking |
|
