Vocking Blog!

Bodylotion is vloeibaar vet

2011-12-01T11:38:00.003+01:00

Vet houdt vrouwen behoorlijk bezig. Onze vrouwelijke vormen zijn er bijvoorbeeld van afhankelijk, vet maakt namelijk het verschil tussen cup A of dubbel E. Het klinkt oneerbiedig maar bij een gebrek aan vet in onze beha’s vullen we het desnoods op met siliconen. Op andere plekken willen we graag weer het vetpercentage van een gemiddelde slanke vent. Waarom vet juist op buik, billen en benen blijft zitten, komt door dezelfde hormonen die ervoor zorgen dat we minder behaard en gespierd door het leven gaan dan de mannen om ons heen. En misschien zijn het ook wel deze hormonen die ervoor zorgen dat we altijd wel wat te zeuren hebben. Over de rommel in huis, volgepropte vuilniszakken, deksels die niet goed vastgeschroefd zitten en uiteraard ook over te dikke billen met putjes. Dat jij en ik een buikje hebben, is iets waar Marilyn Monroe of welke andere pin-up uit de jaren vijftig niet van wakker lag. Maar tegenwoordig is een zacht, supervrouwelijk buikje niet meer iets waar we trots op zijn. We zien het als hardnekkig vet. Vet dat weg moet. Vet waarvan we hopen dat het in een middagje zomerzon wegsmelt.

En ja, dat gebeurt natuurlijk niet. Het enige vet wat wel smelt, gaat in de (frituur)pan en dát vet zou ons veel meer moeten bezighouden. Vet dat smelt op lage temperatuur is namelijk gezonder dan vet dat pas smelt in een hete pan. Het voedingscentrum heeft een mooi ezelsbruggetje bedacht: vast of verzadigd vet is verkeerd en vloeibaar of onverzadigd vet is oké. Maar zo simpel is het nog niet. Zo kreeg ik van een lezeres de vraag of palmolie nu wel of niet goed is. In de tropen is palmolie vloeibaar, maar in Nederland vast. Is palmolie dan in de tropen gezond en in Nederland niet? En wat te denken van slagroom: dat is vloeibaar en toch weten we allemaal dat slagroom niet echt gezond is. Ook margarine uit een kuipje is verwarrend: niet vloeibaar en toch volgens veel voedingsdeskundigen gezond op brood.

Dat het een verwarrend onderwerp is bleek wel in de snackbar in mijn dorp. Er hing een mooie sticker op de deur dat er verantwoord gefrituurd werd, maar op mijn vraag of ze in vloeibaar of vast vet bakten, barstte de frietbakker in lachen uit: “Als het vast vet zou zijn dan zouden de frieten er bovenop blijven liggen!” Ben ik verder maar niet op ingegaan. En al zou hij vast frituurvet gebruiken, ik vind het pedagogisch onverantwoord om mijn kinderen géén friet te laten eten. Mijn kinderen weten inmiddels dat patat voor af en toe is, net als chips en andere vette zaken. Ongemerkt steken mijn kinderen heel wat op over goede en minder goede voedingsmiddelen en ik vraag me wel eens af of dat gezond is. Bijvoorbeeld toen ik één van mijn jongens ooit insmeerde met bodylotion na een middagje zwembad. “Wat is dat eigenlijk, mam?” Ik antwoordde dat bodylotion een smeerbaar vet is wat je velletje soepel houdt. “Aha,” was zijn reactie, “gezond vet dus!”

Verkreukelde mandarijnen

2011-11-20T12:10:00.004+01:00

Vanaf oktober zijn er weer volop mandarijnen te koop. U weet wel, die leuke oranje bolletjes die zo handig zijn om mee te nemen naar school en werk.
Sommigen zien mandarijnen vooral als verantwoord stylingonderdeel van de fruitschaal. En je hebt uiteraard ook mensen die ze kopen omdat ze op een andere manier verantwoord zijn. Twee stuks fruit per dag is gezond. In de winkel shoppen ze nog vol goede moed een netje maar eenmaal thuis wordt het fruit eten weer vergeten. Want ze vinden een mandarijntje pellen zo’n gedoe of ze zijn bang zijn dat er pitjes in zitten.

Maar een mandarijn houdt niet van op de fruitschaal liggen. Die raakt uitgedroogd en keihard. Of erger, hij straft je met een soort Russische roulette: ben je net lekker mandarijnen aan het eten, zit er plotseling een vieze mandarijn tussen! En aan de buitenkant kun je niet zien welke dat is...
Mandarijnen kun je het beste koel bewaren, bijvoorbeeld in de groentelade van de koelkast.

Een andere categorie mensen weet dat. Want die zijn gek op de friszure mandarijn die vanaf oktober weer volop te krijgen is. Zij kunnen ook een clementine van een satsuma onderscheiden. Sommigen zeggen zelfs rustig te worden van het pellen van een mandarijn. Heel mindful peuteren ze al het wit van de partjes af. En ze eten gerust een heel netje achter elkaar op. Zonder zich af te vragen of twee mandarijnen voor één stuks fruit staan.
Weer een andere categorie mensen, meestal nog jong, gaan uit zichzelf niet voor een mandarijn. Maar ze vinden het best lekker als mama een mandarijn voor ze pelt.

En dan heb je nog de laatste groep mensen. Zij worden in november, rond Sintmaarten gevreesd door kinderen met lampionnen. Deze categorie bedoelt het goed en ziet de mandarijn als hét alternatief voor snoep. Sta je daar op 11 november met je zelf geknutselde lampionnetje een liedje af te raffelen. En dan krijg je geen snoep maar een mandarijn in je tas van deze goedwillende uitdelers. Als je die vergeet wordt een mandarijn een klein drama in de tas. Omdat hij geplet wordt. Of omdat je hem niet meteen opeet en dan verandert in iets onsmakelijks. Waardoor je wekenlang, zelfs als je moeder al het wit eraf haalt, geen mandarijntje meer hoeft. En dat was toch niet de bedoeling.

(dit bericht is eerder verschenen in het magazine van DEEN supermarkten)

Kloosterbonen

2011-10-10T19:28:00.003+02:00

Dit weekend verbleef ik in een klooster. Of eigenlijk in het stiltecentrum van de Sint Willibrordsabdij in Doetinchem. Dat maakt mijn eerste bonenestafettedag (zie www.bruinebonenbende.nl) lastig. Eten in een klooster is weliswaar sober. Maar monniken bidden niet alleen voor bruine bonen. Bij het ontbijt met brood, de warme maaltijd ’s middags en de broodmaaltijd ’s avonds stonden geen peulvruchten gepland. En invloed op de keuze is als gast ernstig beperkt.

Bij het ontbijt heb ik naast pindakaas op mijn brood (pinda’s zijn tenslotte peulvruchten) daarom voor mijn medegasten een bonenpreek afgestoken. Het is iedere keer weer verrassend dat het peulvruchtenverhaal in vruchtbare aarde valt. Net zoals veel mensen weten mijn toehoorders wel dat peulvruchten een mogelijkheid zijn. Maar ondanks alle voordelen van ‘de boon’ realiseren ze zich dat het te weinig op het menu staan. Dus bekeren tot het bonengeloof was niet nodig. Maar ik heb ze allicht weer een beetje warm gemaakt voor een maaltijd met bonen deze week.

Omdat ik in tegenstelling tot de monniken één keer per dag prediken wel genoeg vind, trok ik me daarna terug in de bibliotheek. Tot mijn verrassing stonden er niet alleen boeken over mindfulness, boeddhisme en van Anselm Grün (die inspireert tot spirituele en duurzame landbouw), maar ook een kookboek van Zuster Chiara Bots. Zij is claris van het klooster Sint-Josephsberg in Megen. Roerend in de pap kan zij God beleven en ondertussen heeft ze per seizoen veel verschillende recepten op papier gezet.

Ik ben niet gelovig en blijkbaar loop ik rond met allerlei vooroordelen over monniken en zusters. Maar het is opvallend hoe modern het kloosterleven klinkt. Biologisch tuinieren is bijvoorbeeld een vanzelfsprekendheid want Gods akker wil men niet vervuilen. De moestuin levert zoveel mogelijk verse producten voor de maaltijd, restjes worden hergebruikt en men leeft en eet naar de seizoenen. Werken in de moestuin en samen eten van de met zorg gekookte maaltijd geeft een gevoel van verbondenheid met het grote geheel. En volgens kenners is licht werk in de tuin te vergelijken met mediteren.

Het boek bevat grappige recepten zoals een gelei van paardebloemen en zelf yoghurt maken. Overigens opvallend veel recepten met linzen en bonen. Zuster Chiara is dol op kapucijners maar vindt ze moeilijk te krijgen. Zou ze zich realiseren dat de naam van deze peulvrucht komt van de de bruine pij van de Kapucijner monniken? In ieder geval staan kapucijners nu weer te pronken in de tuin met hun paarswitte bloemen. Ze worden door de zusters zo van het land gegeten maar ook gedroogd en gedopt voor de wintermaanden. En omdat er enkele zusters uit Indonesië in het klooster wonen is het genoemde recept met kapucijners best exotisch:

Kapucijners met kerrie en groenten
(voor 4 personen)
250 g kapucijners – gedroogd
2 kleine uien
teentje knoflook
1-2 tl kerriepoeder
2 preien
2 paprika’s
1 aubergine
klein blikje tomatenpuree
ketjap, zout
boter om te fruiten

Gedroogde kapucijners een nacht weken en koken in het weekwater. Zuster Chiara kookt ze altijd even flink door en zet daarna de pan in de hooikist. Het maken van de hooikist wordt ook in het boek beschreven maar de pan in bed zetten met het dekbed erover heen, schijnt ook te werken. Na anderhalf tot twee uur zijn de kapucijners dan gaar. Uien snipperen, knoflook door de knijper en samen met de kerrie fruiten. Dan de in ringen gesneden prei erbij, de fijngesneden paprika en in blokjes gesneden aubergine meebakken. Tomatenpuree erdoor met ketjap en zout naar smaak. Kapucijners en eventueel wat kookvocht om het smeuïg te maken. De zusters eten dit graag met zilvervliesrijst.

Het is een recept dat het in de gemiddelde studentenkeuken vast goed doet. Maar zoals de zusters zelf zeggen: “Als je je realiseert wat er allemaal nodig is geweest om het eten op je bord te krijgen, waardeer je het des te meer.”

Leve AGV!

2011-08-28T13:39:00.005+02:00

Ik heb veel kookgekken en eetliefhebbers in mijn omgeving. En net als ik, houdt u ook vast van heerlijk eten. Daarom voelt het alsof ik een bekentenis ga doen.

Op vakantie eet ik over het algemeen erg lekker. Maar na een dag in de auto vanaf een zuidelijk vakantieadres krijg ik ongelofelijk veel zin een Hollandse prak. En dat vertaal ik bij thuiskomst bijna altijd in kruimige aardappelen, diepvriesspinazie en een rundervink met jus. Geen culinair hoogstandje, ik weet het. Maar ik verheug me er dan echt op. “Oh, lekker mam!” is daarnaast de fijne reactie van mijn zoons. Waardoor ik iedere keer weer word aangemoedigd hetzelfde kostje op tafel te zetten na een lang of kort verblijf in het buitenland.

Ik wil hier dan ook een lans breken voor AGV (aardappelen, groente en vlees). Typisch Hollandse kost waar we soms een beetje denigrerend over doen. Sinds de jaren zestig in de vorige eeuw is de opmars begonnen van pasta, rijst, hartige taart en wraps. Inmiddels komt er het grootste gedeelte van de week een exotisch eenpansgerecht op tafel en schrikken veel mensen terug van een kilootje aardappels schillen.

Maar er is helemaal niks mis met AGV. Allereerst bestaat de helft van je bord uit groente terwijl dat bij de meeste buitenlandse gerechten maar de vraag is. De aardappelen zijn niet alleen vezelrijk maar leveren ook nog eens veel vitamine C. Verder een lekker stukje vlees, kip of vis voor de smaak en de bouwstoffen. Wat overigens best vervangen mag worden door iets vegetarisch. En na de vakantie is het overigens erg prettig dat het gemiddelde bordje AGV minder calorieën bevat dan spaghetti bolognaise, nasi goreng met saté of rijst met kipkerrie.

AGV in 2011:

- In september starten veel mensen met lijnen om de vakantiekilo’s kwijt te raken. Stop met speciale diëten en ga in deze maand aan de AGV! Vul deze warme maaltijd aan met een ontbijt en gezonde lunch. Een makkelijke, goedkope en gezonde manier om een paar kilo af te vallen.
- Gezond AGV bestaat uit 150-200 g groente, 150-200 g gekookte aardappelen en 100-125 g vlees, vis, kip of vleesvervanger.
- Kies voor (vette) vis of magere vleessoorten zoals tartaar, biefstuk, kipfilet. Of vraag op de vleesafdeling naar suggesties.
- Bak vlees of vis in een eetlepel vet per persoon. Kies olijfolie, bak-en-braad of mix van boter en olie. Dit is de basis voor een gezonde en magere jus. Zelfgemaakt is het lekkerst maar een zakje jus erbij kan best.
- Vindt u 200 gram sperziebonen ook een beetje veel op uw bord? Uw dagelijks portie groente wordt aantrekkelijker wanneer u voor meerdere soorten kiest. Of serveer bijvoorbeeld naast gekookte groente ook wat salade of rauwkost.
- Een uitje, wat champignons of kruiden maken uw jus en maaltijd aantrekkelijker. En het telt ook nog eens mee bij uw dagelijkse 200 gram groente. En een augurkje of komkommer in het zuur? Gewoon meetellen bij uw portie groente.

Verschenen in D-magazine september 2011

Water

2011-08-12T16:07:00.004+02:00

Waar denk je aan als je het woord zomer hoort? Dat vraag ik mijn zoon van elf. Ik denk zelf aan lekker fietsen in korte broek en niet aan lange mouwen en capuchons. Maar het eerste waar hij ondanks het weer op komt is op een luchtbedje dobberen en cocktails drinken! Liever nog wil hij zelf van een wildwaterglijbaan glijden. Dan mag ik van hem wel op een luchtbedje liggen.

Klinkt ook best goed. En voor een heerlijke cocktail ruil ik bij echt zomerweer mijn fietsje en korte broek graag om voor bedje en bikini. Want van in het zonnetje liggen krijg je dorst. Veel drinken is goed voor je. Zeker in een warme zomer. Je hebt dan snel meer nodig dan de normale anderhalve liter vocht per dag. En in de hitte hebben de meeste mensen niet zoveel zin in koffie en thee.

Een lekkere fruitige en koele cocktail is dan heerlijk. Maar dan wel zonder tic. Van alcohol moet je eigenlijk afblijven in de zon. Een koud biertje of een koele rosé klinkt aantrekkelijk in de middagzon. Toch is het als dorstlesser een slecht idee omdat het vocht onttrekt aan je lichaam en het nog sneller dan normaal naar je hoofd stijgt. En frisdrank is geen goed idee omdat er veel suiker in zit. Daar krijg je niet alleen veel calorieën mee binnen. Je krijgt door al die suikers alleen maar meer dorst.

Zomerfruit zoals perziken en aardbeien bevatten heel veel vocht en relatief weinig suikers. Het mooie van fruit is dat het naast vocht ook nog vitaminen, mineralen en vezels levert. Een stuk watermeloen is helemaal een topper. Beetje zoet met heel veel sap en dus een perfecte dorstlesser. En wist je dat in watermeloen ook veel lycopeen zit wat zelfs een beetje beschermt tegen zonnebrand?

Ik zou dus met een smoothie van aardbeien en watermeloen helemaal goed liggen in de zon. Overigens staat water bij mij op nummer één. Verveelt nooit, plakt niet, komt gratis uit de kraan en dat allemaal zonder calorieën. Helaas komt dat deze zomer ook met bakken uit de hemel....

eerder in iets gewijzigde vorm verschenen in het huisblad van DEEN supermarkten

Prei is een aanwinst voor je tuin

2011-02-11T09:19:00.002+01:00

Ik heb een moestuin. Of eigenlijk is mijn moestuin al vijf jaar een project waar ik in januari grootse plannen mee heb. Elke winter droom ik van grote stronken rabarber in mei, rijtjes bietjes en worteltjes in juni en lange zomers vol verse sla. Helaas stranden mijn fantasieën meestal medio maart als er gespit en geschoffeld moet worden. Tekort aan tijd is natuurlijk het beste excuus. Maar dat komt natuurlijk omdat mijn prioriteiten meestal niet liggen bij het braakliggend stukje achtertuin. Het onkruid wieden probeer ik nog wel eens uit te besteden. Mijn kinderen slepen er vaak een prima deal uit. Bijvoorbeeld een liedje downloaden voor een vierkante meter schone zwarte aarde.

Af en toe lukt het om een reepje grond moestuinklaar te maken zodat er wat geplant kan worden. In 2009 heb ik een dozijn jonge preitjes gekocht om uit te zetten op de plek waar ze groter konden groeien. De preitjes stonden mooi in wat slordige rijtjes door de tuin. Ik had namelijk niet genoeg omgespit voor een keurig peloton. Helaas was ik de preitjes vergeten. Prei is weliswaar erg lekker maar ook het hele jaar voor weinig te koop. Zelfs helemaal schoon en voorgesneden. Niks mis mee en lekker makkelijk.

Mijn dappere preitjes hebben de zware winter van vorig jaar overleefd. En wel zo goed dat ze, inmiddels dikke joekels van preiplanten, mij in de zomer van 2010 aangenaam verrasten. Gigantische bloemen verschenen er her en der in de tuin. En zelfs deze winter staan de bloemen nog parmantig boven het onkruid uit. Kortom, prei is een aanwinst voor je tuin. Maar mijn prei in de pan komt gewoon uit de winkel.

Eerder verschenen in maandelijks magazine van DEEN supermarkten

Lekker rood!

2011-02-07T20:54:00.006+01:00

Inmiddels weten erg veel mensen om mij heen dat ik regelmatig wat voor HAK doe. En dat is fijn om te weten als je verder leest. Want als je voor HAK werkt dan ben je niet tegen HAK. En dus ook niet tegen groenten uit een potje. Of uit blik of diepvries.

En dat klopt. Er is ook niets mis met de voedingswaarde van deze groente. Het gaat erg snel vanaf het land pot, blik of diepvries in. Daardoor zitten er meer vitaminen in dan wanneer groente eerst een paar dagen in de winkel ligt en daarna nog eventjes bij jou in de groentela. Maar ondanks een prima voedingswaarde, vind ik zelf verwerkt in eigen keuken meestal veel lekkerder.

Maar een potje rodekool is heerlijk, een blikje mais handig en peulvruchten zijn ideaal uit pot of blik. En door mijn prima relatie met HAK, heb ik wel ook andere producten uitgeprobeerd. Van doperwtjes kun je een heerlijke dip maken met munt en knoflook, van de (te) gare wortels maak je heel snel een romig soepje met verse gember en de spinazie is perfect door een snelle omelet. En voor je denkt dat dit een reclamepraatje wordt, dat klopt!

Want ik schreef in één van mijn vorige blogs al dat ik een voorkeur voor producten heb die anderen laten staan. Zoals biologische hazelnootpasta, citroenmarmelade en gedroogde linzen. En waarom kan ik op mijn dorp en wijde omgeving geen platte peterselie krijgen?

Maar nu dreigt er weer een ander product te verdwijnen waarvan ik denk dat veel mensen het heel lekker en handig vinden. De kleine select bietjes van HAK. Mooie, rode, kleine en niet zure bietjes die je heel handig door de salade kiepert. Of netjes rechtop zet op hartigetaartdeeg om er daarna geitenkaas en hazelnoot over te strooien en de oven in te schuiven. Ook een lekker dipje is zo gemaakt met komijn, lekkere olijfolie en wat citroensap. Of je prikt ze op een stokje prikt met basilicumblaadjes en kleine mozarellabolletjes.

Vind je groente uit pot of blik niks? Probeer de bietjes dan eens uit en laat weten wat je er van vindt. Misschien komen ze wel standaard in je kast te staan. Naast de tomatenpuree uit blik, de augurken uit pot en niet te vergeten de heerlijke maar dure blikjes confit d'Aubergines uit Frankrijk. Altijd handig, niks mis mee.

De overeenkomst tussen luiers en wijn en andere hamstertips

2011-01-17T09:59:00.007+01:00

Als je eerst leest dat de topman van Unilever waarschuwt voor een voedselcrisis, dan lijkt dit filmpje daar een direct gevolg van. Dikke rijen mensen die als hongerige wolven op de schappen afstormen om hun mandjes en karretjes te vullen met alles wat er (nog) voorhanden is.

Voor je zelf in paniek raakt en je boodschappentassen pakt: het schijnt allemaal reuze mee te vallen. Het filmpje laat juist zien wat er gebeurt als producten voor bijna niks (nouja, half geld) de supermarkt verlaten. Voedsel kost in Nederland relatief weinig in vergelijking met omringende landen. Maar in dit land zijn de oren meteen gespitst bij de woorden 'korting', 'gratis' en 'half geld'.

Ook bij onze supermarkt op het dorp was het enkele dagen geleden raak. Deze wordt omgebouwd tot een supermarkt van een grote andere keten. En dat betekende de laatste dag dat alles wegging voor half geld. Omdat ik die dag een pak wasmiddel moest hebben, liep ik tegen twaalven naar binnen. Het bleek een verlaten slagveld.

Volgens de eigenaar stonden een kwartier voor opening de mensen al klaar.
En wasmiddel blijkt een echt hamsterproduct. Na een kwartier was dit schap al leeg. Net zoals het schap luiers, wijn en andere dure houdbare producten. Tegen twaalven kon ik nog wel een aantal producten kopen die altijd op mijn boodschappenlijstje staan maar blijkbaar niet populair zijn. Er was nog verse groente, veel fruit, biologische hazelnootpasta, nootjes maar ook bijvoorbeeld mijn lievelingsshampoo. Blijkbaar allemaal minder geliefd bij doorsnee hamsteraars.

Maar met een grotere voorraad thuis, blijk je ook meer te gaan gebruiken. Dat geldt niet voor kattenbrokken maar wel voor drank, voedsel en zelfs schoonmaakmiddel. Allereerst staat de voorraad ergens in de weg en valt je oog er meer op. Daarnaast voel je je minder geremd om er meer van te pakken want het kostte toch geen drol. Maar met een beetje pech heb je zoveel gekocht dat je er op uitgekeken raakt of het product overschrijdt uiteindelijk de houdbaarheidsdatum. Dan wordt goedkoop echt duurkoop.

Dus mocht er binnenkort bij jou in de buurt een aantrekkelijke uitverkoop zijn? Of mocht je vanwege de hoge waterstanden willen hamsteren? Laat je niet teveel verleiden tot grote inkopen. Mocht je wel megaverpakkingen naar huis slepen, berg het dan goed op. Koop echt houdbare zaken zoals wasmiddel, vuilniszakken en kattenbrokken en laat je niet verleiden tot producten die je eigenlijk niet nodig hebt. Je zal niet de eerste zijn die blijft zitten met een jaarvoorraad oneetbare K3-snoepjes of 12 paar sokken die je man niet past. En loop tegen de middag de winkel in om rustig en relaxt de gezonde zaken in te kopen. Dat wordt goedkoop fruit eten die week erna!

Waarom Franse vrouwen niet dik worden

2011-01-09T22:14:00.011+01:00

Ik heb eindelijk de film Julie & Julia afgekeken. Over een jonge Amerikaanse vrouw die haar leven weer op de rit denkt te krijgen door het boek Mastering the Art of French Cooking van Julia Child in een jaar tijd helemaal na te koken.
Van de film werd ik niet echt warm. Ik kreeg er zelfs geen honger van. Dat kwam niet door de gespeelde passie van Meryl Streep als Julia Child. Of door het half-neurotische gedrag van Julie.
En zoals misschien sommige mensen vermoeden, ook niet omdat er zoveel room en boter werd gebruikt.

Ik houd erg van lekker eten en ik vind koken leuk om te doen. Maar laten mensen na het zien van deze film niet de illusie hebben dat zelf goed koken zo tijdrovend moet zijn. Gelukkig zijn er hele goede boeken bijvoorbeeld van Puur Gezond of Karin Luiten die laten zien dat je ook zonder pakjes en zakjes een gezonde en lekkere maaltijd binnen afzienbare tijd op tafel krijgt.

Maar er was zovéél eten! Ik kreeg af en toe het gevoel wat je af en toe hebt in een film als er een deur wordt geopend. Dat je je na een tijdje afvraagt of iemand die deur nou al dicht heeft gedaan. Julie kookt twee, drie recepten en waar blijft al dat eten dan? Wie eet dat allemaal op? Hoe ziet haar vuilnisbak eruit?

Dat zijn geen vragen die je je wil stellen als je naar een film met lekker eten kijkt. En dat was nog niet het allerergste. Ik vond bijvoorbeeld de scene met de chocoladetaart heel storend. Een hele mooie zelfgemaakte chocoladetaart wordt binnen enkele minuten een ruïne omdat Julie's man de taart aanvalt met lepel en handen. Hij smeert de taart zelfs in zijn gezicht. Onbegrijpelijk of ben ik ouderwets? Heb jij ooit veel moeite gedaan om een mooie taart te bakken? En mocht je man/vriend/partner die ook in enkele seconden naar de filistijnen helpen?

Kennen jullie het boekje 'Waarom Franse vrouwen niet dik worden'?
Franse vrouwen zijn niet 'petit' door dit bovengenoemde dieetboekje. En ook niet omdat ze zoveel energie verbruiken door zelf te koken en al hun liefde overbrengen aan hun gezin met urenlang gedoe in de keuken.
Nee, ze eten kleinere porties van gemiddeld kleinere bordjes en eten netjes met bestek. Als ze eten kunnen ze er waarschijnlijk net zo van genieten als de doorsnee Amerikaan. Maar ze eten gewoon niet zo schunnig veel!

De chocoladetaart op de foto kun je zelf maken

Over een flutonderwerp en het lastigste goede voornemen

2011-01-03T21:08:00.007+01:00

Eigenlijk een flutonderwerp om over te schrijven. Want wie heeft het niet over goede voornemens? Ik dacht eigenlijk het onderwerp een beetje te kunnen vermijden door tijdens de feestdagen ergens op een eiland in de zon rond te hangen. Maar ik ben nog geen dag aan het werk en ik wordt gebeld door Radio 2. Of ik iets wil zeggen over afvallen en goede voornemens.

Verwacht van mij geen staatjes, cijfers en statistieken. Maar afvallen zal ook vast dit jaar weer in de top tien staan. En over een maand heeft niemand het er meer over. Dan liggen de paaseitjes inmiddels weer in de winkel en hoeft nog niemand zich zorgen te maken over strandweer en bikinibillen. Dus ik wilde best wat vertellen aan de aardige mevrouw van Radio 2.

Geen idee wat er uiteindelijk is uitgezonden. Ik vertelde voor het gesprekje dat ik goede voornemens waardeloos vindt en dat je niet op 1 januari moet beginnen zodat je de hele decembermaand je kan volvreten. Uiteindelijk heb ik het iets genuanceerder gebracht. Tja, suf natuurlijk. Want eigenlijk wilde ik iets heel anders kwijt.

Goede voornemens zijn leuk als je daardoor weet wat je wilt. En als je weet wat je wilt kun je er pas echt voor gaan. Op de dag dat het jou het beste uitkomt. En zorg dat je duidelijk voor ogen hebt waar je heen wilt. Dat is met afvallen dubbel lastig omdat als je er eenmaal lijkt te zijn, je er nog lang niet bent!

Want als de kilo's eraf zijn dan begint het pas. En dat vergeet iedereen op 1 januari. Op de dag dat de gewenste kilo's eraf zijn moet je eigenlijk met het belangrijkste en lastigste voornemen beginnen. De kilo's eraf houden...

Wanneer je dat goed beseft mag je van mij in januari zoveel kilo's kwijt raken als je maar kan. Maar omdat het bij afvallen gaat om een levenslange verandering kun je misschien veel beter de tijd nemen om je leefpatroon te veranderen.
Welke stappen je dan het eerste kunt nemen?
Vooruit, enkele tips op een rijtje:
- ga een uur eerder naar bed
- eet regelmatig: 3, 4 of desnoods 6 keer per dag
- eet bewust, aan tafel en nooit achter je computer of voor de tv
- geniet meer van je eten
- wees aardiger voor jezelf en besef dat je alleen aardig voor jezelf bent als je je lichaam goed behandelt.

Ik wens je een heel mooi 2011!

Ben jij ook zoveel met eten bezig?

2010-09-14T21:05:00.000+02:00

Via twitter, hyves en veel mail die ik krijg lijkt het soms net of vrouwelijk Nederland alleen maar bezig is met eten. Of beter gezegd, ze zijn bezig met hun gewicht. Wel willen eten maar ook weer niet. Bang om aan te komen en ondertussen er van balen dat ze er zo mee bezig zijn. Niet zwaarder willen worden maar wel online lekkere recepten zoeken en toch even wat hapjes proeven van de taart van een jarige collega.

Het is ook erg lastig want we worden gek gemaakt door alle media. Eten hoort overal bij en wordt gezien als de ultieme manier om jezelf te verwennen. Een zak chips heb je verdiend als je naar de sportschool bent geweest en relaxen doe je met een doos bonbons voor de buis. Je gaat uit eten als je nodig weer eens bij moet praten met je vent en een avondje bioscoop is niks als je tijdens de film niks te snoepen hebt.

En als het weer te gortig wordt dan volgen er weer een paar dagen of weken dat er gelijnd moet worden. Tot je de rauwkost en Hüttenkäse weer zat bent, de dieetboeken weer in de hoek gooit en de koelkast weer vult 'met echt lekkere dingen'. Zoals Franse kaas en romige toetjes. Tot zover redelijk herkenbaar voor elke vrouw met zachte kussentjes op de dijen.

Er zijn ook vrouwen die het helemaal zat zijn. En het lef hebben om met het lijnen te stoppen. Ze willen alleen nog sporten als ze het echt leuk vinden (NOT) en nemen zich voor nooit meer een dieetboek te kopen. Dus:"Eten wanneer je wilt en beter naar je lijf luisteren." Ze proberen hun lijf te accepteren zoals dat is. En dat is lastig want niet alleen je omgeving confronteert je iedere keer met overgewicht, ook van het beeld in de spiegel moet je leren houden.

Op twitter en hyves volg ik een aantal van deze vrouwen. Sommige zijn coach bij het begeleiden van andere vrouwen die nog moeten 'leren' het dieten los te laten en hun vetrollen te accepteren. Ik vind het een loffelijk streven. Want pas als je jezelf accepteert kun je iets veranderen. Je wordt namelijk niet gelukkig als je afvalt. Het is eerder andersom. Misschien kun je pas afvallen als je gelukkig bent.

Maar wat me opvalt is dat ook veel van deze vrouwen de hele dag bezig zijn met eten. De vrouwen die zichzelf als 'vrouw met overgewicht' hebben geaccepteerd, gaan zich niet bezighouden met andere interessante zaken zoals het politieke leven in Appingedam of bloemschikken met Ambrosia. Ze blijven hangen in de onderwerpen rond eten en uiterlijk. En dan kun je wel heel hard roepen dat je niet meer bezig wilt zijn met je gewicht. Maar als je dat de hele dag roept, dan is je dag toch weer voorbij zonder dat je er NIET mee bezig bent geweest.

Een gezond lichaam is een lijf wat aanwezig is zonder dat nadrukkelijk aan te geven. Geen honger, geen pijntjes maar ook geen te volle maag of in hypertoestand van teveel suikers. Wanneer je drie tot zes keer een verstandige en kleine maaltijd eet en regelmatig beweegt, kun je je zo voelen. Bewust eten en genieten op je eetmomenten maar tussendoor niet met eten of je lijf bezig zijn. Hoe graag je jezelf ook troost, verwent of beloont met eten. We moeten ons wat vaker realiseren dat eten vooral een manier is om ons mooie lijf van voedingsstoffen te voorzien. Niet meer en niet minder.

Mindless bunkeren

2010-07-13T20:49:00.000+02:00

Het is natuurlijk een prima idee om met aandacht te eten. Langzaam kauwen en bewust van iedere hap genieten. Bestek eventjes neer leggen, slokje wijn of water en eens kijken wat voor lekker hapje de volgende zal zijn. Heerlijk genieten wat meestal goed lukt op een lome avond in het weekend.

En soms heb ik daar helemaal geen tijd en zin in. Dan moet er gewoon gegeten worden anders val ik van mijn graatje. Geen tijd voor flauwekul bij de lunch maar gewoon even een flinke hap uit een dubbele boterham met kaas. Grote slok karnemelk om het weg te spoelen en een appeltje na. En weer door met leuke of minder leuke bezigheden.

Ik train namelijk heel veel op het moment. Ik ga voor Artsen zonder Grenzen de Tour for Life fietsen in de eerste week van september dit jaar. Een tocht van Italië naar Nederland in acht dagen met heel veel bergen in het parcours. En omdat ik gemiddeld meer dan tien uur train per week, ligt mijn energieverbruik veel hoger dan normaal.

En trainen is leuk. Ik heb half Nederland al op de fiets gezien en ben bijvoorbeeld tot de conclusie gekomen dat Nederland groener en mooier is dan ik dacht. Laatst heb ik met mijn fietsende echtgenoot een tocht van 166 kilometer in de Ardennen gefietst. Ook heel mooi. Maar ondertussen moet je blijven eten en drinken want anders wordt lekker fietsen vooral hangen en wurgen.

Gemiddeld is dat 750 milliliter zoete vloeistof per uur en af en toe een reepje of stuk ontbijtkoek. Op een lange tocht betekent dat af en toe moet bijvullen. Zo moest ik in de Ardennen in een supermarkt op zoek naar vocht en iets eetbaars. Op de parkeerplaats, tussen de karretjes en auto, werden de bidons weer bijgevuld en even paar minuten de tijd genomen om te eten en te drinken.

En wat was dat lekker. Een flink stuk rijstevlaai schoven we met grote happen naar binnen met af en toe een slok drinken. Daar zaten mijn man en ik in het zonnetje te genieten. Een beetje moe met zware benen. Niks 'ladylike' genieten maar als een klein kind lekker proppen. Omdat je weet dat je er dan in de laatste kilometers weer even tegen kan.

Het klinkt misschien als mindless bunkeren. Maar gek genoeg is het dat niet. Ik kan me van heel veel fietstochten, van Frankrijk tot Nieuw Zeeland, bijna fotografisch herinneren hoe ik op een stoepje eten naar binnen werkte. Los van alles wat hoort, simpelweg genieten van iets wat je lijf op dat moment heel hard nodig heeft. Soms is lekker eten niet meer dan dat...

Eet een beetje minder en beweeg een beetje meer

2010-06-21T21:11:00.000+02:00

Afgelopen weekend bevestigde een artikel in de Volkskrant weer eens dat een gezond leefpatroon grote invloed heeft op je leven. Niet alleen je hart en vaten varen wel bij een gezonde voeding maar ook je vruchtbaarheid. Een mediterraan dieet vergroot namelijk de kans op zwangerschap bij vruchtbaarheidsbehandelingen.
De mediterrane keuken bevat veel vis, groente, peulvruchten, olie en noten. En wanneer je op deze manier eet, heb je als vrouw een 40 % grotere kans om zwanger te worden na IVF of ICSI.

Natuurlijk kun je je afvragen of vrouwen die gezond eten ook niet andere gezonde dingen doen. Zoals sporten en bewegen, niet roken en weinig tot niet drinken. Misschien hebben ze ook een gezonder gewicht. Want in het project 'overgewicht en kinderwens' waarbij ik als voedingskundige betrokken ben, zien we keer op keer dat afvallen en bewegen helpt.

Het grootste deel van de vrouwen in ons project is inmiddels zwanger geworden nadat ze minstens 10 % van hun lichaamsgewicht verloren en meer gingen bewegen. Ook dat verhoogt je vruchtbaarheid. Kortom, gezond leven is zo slecht nog niet als je zwanger wilt worden! En dan is het fijn om te zien dat gezond eten daarbij helpt.

Helaas trekken de onderzoekers de merkwaardige conclusie dat er meer onderzoek nodig is. Meer onderzoek is altijd leuk. Maar de onderzoekers willen precies weten welke voedingsmiddelen en welke doses daarvan bevorderend zijn voor een zwangerschap. Want pas dan kan er aan vrouwen een dieet worden geadviseerd.

Dat is blijkbaar gemakkelijker voor bijvoorbeeld de gynaecoloog. Dan kan hij/zij vertellen dat er dagelijks vijf pijnboompitten, één deciliter olijfolie, één tomaat en drie sperziebonen moeten worden genuttigd. En krijgt de vrouw met kinderwens een duidelijk boodschappenlijstje als recept mee. Want het advies om gezonder te eten en meer te bewegen blijft natuurlijk een veel lastiger en vager advies.

En als het dan niet lukt weet de vrouw met kinderwens dat het in ieder geval niet haar eetpatroon was. Dagelijks heeft ze de zwangerschapsbevorderende olijfolie en vruchtbaarheidverhogende groente gegeten. Daar ligt het dus niet aan. Maar dat ze nog steeds rookt en nauwelijks uit haar stoel is te krijgen is wel een beetje pech. Maar wist zij veel?

In binnen- en buitenland gaan er steeds meer geluiden op dat de huidige voedingsadviezen niet de manier zijn om mensen gezonder te laten eten. We eten geen voedingsstoffen en niemand weet precies hoeveel gram zout hij of zij vandaag binnen heeft gekregen.

Er zijn ook geen gezonde voedingsmiddelen, er zijn alleen gezonde eetpatronen. Je eetpatroon bepaal je natuurlijk door een keuze te maken uit verschillende voedingsmiddelen. En sommige keuzes zijn beter dan andere. Maar het totaal van wat je kiest maakt of je gezond eet. Alleen maar groente of volkorenboterhammen is een slecht idee.

'Eet een beetje minder en beweeg een beetje meer' is misschien de meest eenvoudige boodschap. Maar wel eentje die al tientallen jaren klopt. En wil je een uitgebreider advies? 'Eet vooral planten', is een simpel advies van Michael Pollan. Kan allemaal op de achterkant van het visitekaartje van de gynaecoloog. Maar ook op die van de cardioloog, dietiste en personal trainer. Maar ik vermoed dat vrijwel iedereen het eigenlijk wel weet. Zelfs al je niet zwanger wilt worden....

Het raadsel van de Chinese variant

2010-06-14T21:28:00.000+02:00

Vorige week wilde mijn zoon pesto maken. Hij weet al precies hoe dat moet. Alle blaadjes van een basilicumplant, scheut olijfolie en een handje pijnboompitten in een hoge kom doen. Staafmixer erop, parmezaan raspen, parmezaan toevoegen en proeven of er nog wat zout bij mag. Lekker!

Helaas merkte ik de volgende dag dat alles wat ik at een bitter bijsmaakje kreeg. Dit had ik al eens eerder mee gemaakt. Ik wist dus wat de oorzaak was. De pijnboompitten waren de oorzaak. Niemand had er thuis verder last van behalve ik. Blijkbaar kan ik niet tegen de Chinese variatie op de echte pijnboompit.

Als je het weet kun je de Chinese pitjes gemakkelijk herkennen. Ze zijn iets dikker en korter en hebben een zwart puntje. Deze soort komt van een andere boom. En blijkbaar doen ze iets met je smaakpapillen. Dit duurt ongeveer vijf dagen lang. Daarna worden je smaakpapillen vervangen door nieuwe. En dat is in dit geval erg fijn. Helaas is onbekend wat nu precies de oorzaak is van de bittere nasmaak aan alles wat je eet. De theorie is dat een vetachtig stofje uit de Chinese pijnboompit, een triglyceride, zich hecht aan je smaakpapillen. Hierdoor wordt je smaak beïnvloedt, negatief dus. Want bitter is niet fijn.

Uiteraard bleef ik de afgelopen dagen gewoon eten. Maar het smaakte net wat minder. Door een vreemde maar grappige ruil kreeg ik bijvoorbeeld een doos bonbons voor een boek De Afvallers XXL. Normaal vind ik het lastig om hier vanaf te blijven. Maar nu smaakte het me totaal niet. De doos staat er nu nog!

Toen ik dit vertelde in mijn praktijk kreeg ik de vraag of het geen idee was om dat stofje in een flesje te stoppen. Als afslankmiddel en ondersteuning tegen snoeplust en eetbuien. Iedere vijf dagen zou je even je tong moeten druppelen voor een maximaal effect. Maar ik twijfel of het zou helpen.

Ik moest denken aan Bitex, het spul tegen nagelbijten. Nog veel bitterder en nog viezer dan het bittere nasmaakje wat ik de afgelopen dagen proefde. Nagels zijn niet lekker en bittere nagels al helemaal niet. En toch hielp het mijn oudste zoon niet van het nagelbijten af. Onbegrijpelijk.
Maar dan went een bonbon of gevulde koek met een bitter nasmaakje ook vast wel weer.
Het resultaat van afgelopen week is wel dat ik voorlopig geen pesto meer hoef. Bitter of niet....

Mindful snacken

2010-05-30T21:42:00.000+02:00

Wat is nou een gezond tussendoortje? Want ik kan dan wel roepen dat je beter zes keer op een dag een kleine maaltijd kunt eten dan drie keer een grote, maar wat moet je dan eten? Is een kleine tussenmaaltijd een knäckebrödje smeerkaas, een appel of allebei?

En wat doe je als je geen mandarijn meer kunt zien, de wortels je neus uit komen en je van ontbijtkoek alleen maar meer trek krijgt? Tja, dan is het een idee om iets met meer eiwitten te proberen. Een gekookt eitje bijvoorbeeld is handig mee te nemen en stilt absoluut je trek op een gezonde manier. Ook een handje studentenhaver is een gezond idee. Het is alleen voor sommigen lastig om niet twee, drie of veel meer handjes te nemen.

Noten zijn gezond want ze bevatten niet alleen hongerstillende eiwitten maar ook veel goede vetten. Maar ook van goede vetten word je dik. En dat is meteen een groot nadeel van noten. Want je kunt er gedachteloos lekker van door blijven eten. Voordat je het door hebt is het zakje leeg. Je kunt beter iets eten waar je meer voor moet doen zodat je er bewust mee bezig bent. Eten waar je met je hoofd bij moet blijven zodat je niet met andere dingen bezig kan zijn.

En wat is dan een perfecte snack? Pelpinda's! Pellen gaat nauwelijks zonder aandacht. En je bent wel even bezig voor je een handje pinda's bij elkaar gepeld hebt. Pelpinda's eten is mindful snacken!
Pinda's hebben een vergelijkbare samenstelling als noten en pelpinda's zijn ongezouten en vezelrijk. Inmiddels staat er bij ons in de keuken een grote schaal pelpinda's waar iedereen af en toe wat uit snackt. Niemand eet zich er ranzig aan al moet ik rond vijven nog wel eens mijn zoons melden dat we ook zo gaan eten. Maar verder een prima snack voor puberzoons.

Er zit echter één groot nadeel aan. Terwijl ik dit schrijf krijg ik een kop thee met zeven pelpinda's. Inmiddels zijn ze op. De lege schillen zitten in een leeg koffiekopje. Maar rond mijn toetsenbord liggen kleine stukjes vliesjes en vezels. En niet alleen daar. Rond iedere prullenbak in huis ligt een grote concentratie van dezelfde ellende en lege schillen die de bak net misten. Daarnaast is er iemand in huis die zich luid en duidelijk irriteert aan lege schillen in de schaal met pelpinda's.

Dus weet wat je in huis haalt. Pelpinda's zijn dan wel gezond en mindful. Maar geven ook heel veel zooi. En met zooi gaan mijn huisgenoten heel mindless om. Het wordt opzij geschoven, genegeerd en verstopt. Gelukkig hebben we iedere week een schoonmaakster die in ieder geval de vloer dopvrij maakt. Maar misschien moeten stresseters en mensen met een schoonmaakfobie zich niet aan pelpinda's wagen. Dan toch maar een worteltje?

Wat hebben eierkoeken met sex te maken?

2010-04-19T10:48:00.000+02:00

Het lijstje in mijn vorige blog leidde tot flink wat vragen. Vooral over de eierkoeken kreeg ik nogal wat reacties. Natuurlijk zijn er ook lékkere eierkoeken van de bakker. En nee, een eierkoek met slagroom is niet gezonder dan een stroopwafel. En pas op, er zijn ook volkoren eierkoeken met heel veel zaden en pitjes die flink hun best doen om gezond te lijken. Maar leg een dergelijke eierkoek eens op de weegschaal en vergelijk dat dan met een dun plakje ontbijtkoek. Wedden dat je dan doorkrijgt waarom je door 'gezonde' eierkoeken niet afvalt?

Ik ben gek op koek. Van volkoren ontbijtkoek tot kokosmakronen, alles vind ik lekker. Maar eierkoeken? Zoals ik al schreef zit er niks gezonds in en verzadigt het nauwelijks. En dat hoeft ook niet altijd. Af en toe eet je iets omdat je het lekker vindt. Maar trek een gemiddelde zak eierkoeken van de supermarkt open en je bezwijkt bijna door de ammoniaklucht. Ik kan me dus niet voorstellen dat je dat eet omdat het je smaakpapillen zo bevredigt.

Deze bedwelmende pislucht ontstaat doordat bakkers voor hele luchtige eierkoeken ammoniumcarbonaat toevoegen als rijsmiddel. Wanneer na het bakken de koeken te snel het plastic in gaan, kan de ammoniaklucht niet weg.
Die lucht maakt mij onpasselijk maar blijkt ook nuttig te zijn. Een mooie anekdote hoorde ik van een hondenbezitter. Wanneer je deze ammoniakstinkbommen aan een reu (mannetjeshond) geeft, zijn ze zo bedwelmd dat ze niet meer achter vruchtbare teefjes aan gaan.

Je kan je dus afvragen of Sonja's eierkoekenhype van invloed is geweest op het sexuele leven van SB-ers (mensen die Sonjabakkeren). Sexuele activiteit mag tot bewegen gerekend worden maar de gemiddelde 'beurt' duurt maar enkele minuten. Op het totale beweegpatroon zullen eierkoeken dus nauwelijks effect hebben. Maar de volgende keer dat je partner hoofdpijn heeft, moet je maar even vragen of hij/zij aan de eierkoeken heeft gezeten!

Lijstjes en lijnen 2

2010-04-13T16:24:00.000+02:00

Er wordt me vaak gevraagd welke voedingsmiddelen helpen bij het afvallen. Of nog erger:"Waar val je van af?" Helaas denken nog heel veel mensen dat je alleen van vet eten aankomt. En zijn ze verbaasd als je vertelt dat je ook van gezond eten dik wordt als je niet oppast. Voor degenen die het graag nog een keer uitgelegd krijgen: van teveel eten word je dik. Maakt niet uit wat je eet!

Maar de fabels rond de speciale 'lijntoppers' maakt een mooie lijst. Waarbij de volgorde willekeurig is en afhankelijk van de huidige dieethype:

1. grapefruit Dit enigzins bittere fruit lost geen vet op en bevat bijna net zoveel calorieën als een sinaasappel en ook het sap is net zo slecht voor je tanden en taille als cola. Overigens doet ook citroensap geen barst voor je vetrollen. De fabel is dat je van een halve grapefruit 's ochtends bij je ontbijt heel lang geen honger krijgt. Tja, als je met dat idee de gevulde koek bij de koffie kunt afslaan is het mooi meegenomen.

2. rauwkost Ooit heeft een dieetgoeroe bedacht dat er negatieve calorieën zijn. Het idee was dat het verteren van rauwe kool of ijsbergsla zoveel energie kost, dat je er van afvalt. Helaas is dit een broodje aap verhaal. Het heeft er wel voor gezorgd dat nog steeds veel afvallers zweren bij rauwe groente. Rauwe groente is lekker, gezond en geeft veel volume op je bord. Zeker wanneer je niet te scheutig met de dressing bent. Maar wissel het wel af met gekookte groente. Van gekookte groente kun je meer op en van sommige voedingsstoffen krijg je uit gekookte groente meer binnen.

3. groene thee Groene thee heeft een flinke opmars gemaakt de laatste jaren. Helaas is de groene thee vaak niet van al te beste kwaliteit en wordt de 'groenige' geur gemaskeerd met citroen. Zodat het soms lijkt als of je per ongeluk een scheut dreft in je warme water hebt gekieperd. Toch drinken veel vrouwen groene thee omdat het zou helpen bij het afslanken. Het wordt al jaren geroepen maar het is nog nooit bevestigd door onderzoek. En als er al een effect is, dan is het miniem. Drink dus gewoon wat je lekker vindt, groen, zwart of wit!

4. water Ik roep het nog één keer: VAN WATER DRINKEN VAL JE NIET AF! Een glas water drinken leidt even af als je trek krijgt maar liters water drinken helpt niet bij het afvallen. Ook geeft het maar heel even een vol gevoel. Drink wel voldoende als je afvalt maar dat mag ook iets anders zijn zoals koffie, (groene) thee of kruidenthee.

5. eierkoeken Eierkoeken zijn sinds SB ongelofelijk populair geworden. Laatst sprak ik iemand die drie zak eierkoeken in zijn karretje had liggen:"Ja, ik ga er maar weer eens tegenaan." Inderdaad zit er in eierkoeken verder weinig anders dan bloem, suiker en eiwit en is het zo 'weg'. Geen voedingsstoffen maar wel calorieën. Waarom zou je dat willen eten?

6. fruit Voor bananen zijn mensen bang. Daar zou je maar dik van worden. Maar zakken mandarijntjes en kilo's appels worden gegeten op een dag omdat je daar toch niet dik van wordt. Ooit bedacht dat die vijf flinke appels je 500 kilocalorieën leveren? Dat is net de hoeveelheid van een gezonde avondmaaltijd.

7. cup a soup Soep is best een goed idee wanneer je wilt afvallen. Het vult, het is warm en je kunt er een hoop groente in kwijt als je het zelf maakt. Maar cup a soup levert je minstens 50 kcal en is niks anders dan gebonden zout met een smaakje. (Het woord verDIKkingsmiddel zou je moeten afschrikken. Al heeft dan niks met je gewicht te maken maar met het binden van de soep. Maar toch....)

Er zijn vast meer producten toe te voegen aan de lijst. Ik hoor het graag. Maar ik wil maar zeggen dat afvallen iets is wat je zelf moet doen. Met goed eten en wat meer bewegen. Helaas bestaan wondermiddeltjes niet.

Lijstjes en lijnen

2010-04-02T09:19:00.001+02:00

Afgelopen week las ik een blog van iemand die een lijstje had gemaakt van de gekste dingen die mensen doen als ze op dieet zijn. Ik zie in mijn praktijk ook het merkwaardige gedrag van het lijstje. Niet alleen gaan riemen af en zakken leeg. Maar sommigen gaan het liefste in onderbroek op de weegschaal staan, nadat ze nog even naar de wc zijn geweest.

Lijners halen vergelijkbare truukjes uit als kinderen. Mijn kinderen zijn bijvoorbeeld heel goed in het herschikken van de snoep- of koekjestrommel zodat ze denken dat ik niet doorheb dat de halve trommel leeg is. Maar de sukkels zijn zo dom dat ze de snoeppapiertjes gewoon in hun broekzak laten zitten (en niet buitenshuis weggooien zoals op het lijstje staat). Zodat ik bij de volgende wasbeurt alle papiertjes terug vind in de trommel.

Op het lijstje valt vooral op dat er heel veel stiekem gegeten wordt door lijners. Tijdens een snelle boodschap, terwijl de kraan loopt zodat anderen het niet horen of stiekem op de wc. Dat is nog triester dan dat er zoveel geld uitgegeven wordt door lijners aan pillen, eiwitkorrels, repen en andere afvalonzin.

En dat terwijl we met zijn allen wel weten dat dit soort gedrag ons helemaal niet helpt. Niet alleen eten indelen in goed of slecht. Maar zelfs dagen als slecht bestempelen omdat je je niet aan je strenge afvalregime kunt houden. Eetbuien ontstaan vaak doordat je jezelf teveel ontzegd. Eten bestaat niet alleen uit dikmakende calorieën. Eten is ook goed voor je. Je zorgt goed voor jezelf door goed te eten. Volwaardige producten met veel voedingsstoffen. Als je zo gaat denken dan is een boterham met pindakaas zoveel lekkerder en kun je veel meer genieten van een avocado of banaan. Vol met gezonde vetten, goede vitaminen en mineralen. Maar ze staan ook op het volgende lijstje wat ik zo uit mijn hoofd kan maken:

'Onterecht op de zwarte lijst voor lijners'
1 banaan - veel lijners durven nooit een banaan durven eten maar eten wel stiekem chocola

2 pindakaas - vol met goede vetten en verzadigende eiwitten, dagelijks een boterham is prima

3 brood - waarom eten lijners wel cracottes die niet vullen maar niet een lekker verzadigende boterham vol met vezels en vitaminen?

4 avocado - een halve avocado is heerlijk broodbeleg en levert veel goede vetten en vitaminen.

5 halvarine - je brood besmeren levert een schamele 25 kcalorieen. Maar ook goede vetten en vitamine A en D die je op een andere manier moeilijk binnen krijgt.

6 aardappelen - aardappelen leveren meer vitamine C dan je denkt, veel vezels en minder calorieen dan pasta en rijst.

7 peulvruchten - verzadigen heerlijk omdat ze vol zitten met eiwitten en vezels. Eet ze als vervanger van rijst of pasta en je hebt geen vlees meer nodig.

8 haring, makreel en paling (al staat paling terecht wel weer op een andere zwarte lijst) - vette vis levert heel veel goede omega-3's

9 olijfolie - vet zorgt er voor dat je meer smaak uit je eten haalt. En olijfolie is dan de beste basis om je eten mee te bereiden.

10 eieren - eieren leveren veel eiwit, goede vetten en andere belangrijke voedingsstoffen. Zelfs het voedingscentrum heeft er geen moeite meer mee.

11 koffie - heel veel mensen denken dat koffie slecht is. Maar dat valt reuze mee. Je mag het gewoon optellen bij wat je dagelijks nodig hebt aan vocht.

Bietjes blijven een probleem...

2010-03-30T21:26:00.000+02:00

Sinds kort heb ik weer de beschikking over een heerlijke keuken met alles erop en eraan. Ik heb er nog maar weinig over geschreven. Want ik ben zo enthousiast en blij dat ik een ongelofelijke opschepper zou lijken. (Ik ben hier overigens in huis de grote opschepper maar dat komt omdat ik degene ben die niet alleen kookt maar ook opschept) En ik wil natuurlijk best vol trots vertellen dat mijn man, meubelmaker van beroep, echt heel erg zijn best heeft gedaan om voor mij een keukenpaleisje te bouwen. Maar dat klinkt weer net alsof ik in de jaren vijftig ben blijven hangen...

Dan maar een recept. Bij de zalm uit de oven (met een dakje van broodkruim, citroenrasp, peterselie en wat olijfolie, 15 minuten in een hete oven. Oh, wat een fijne oven heb ik nu!) en krielaardappeltjes in de schil, heb ik wat salade gemaakt. Bietjessalade met ui, appel, sla en frambozendressing. Iedereen vond het erg lekker behalve de grote bietjeshater in huis. De appel met dressing vond hij heerlijk, de zalm verrukelijk en de aardappeltjes wel lekker. Maar het bietje kreeg hij echt niet weg...

Wedden dat het jou wel lukt?

Bietjessalade met frambozendressing
4 personen
4 gekookte bietjes
half kropje (roodgekleurde) sla
1 rode ui
frambozenazijn
1 zoetzure appel (ik had een kanzi)
4 el olijfolie
1 el frambozenjam
(had ik niet in huis, kersenjam ging ook)
peper, zout

Snij de ui doormidden en daarna in dunne (halve) ringen. Leg de ui in een bakje en giet frambozenazijn erop tot ze onder staan. Laat minstens 10 minuten staan. Was en droog de sla. Leg de sla in een kom. Snij de bietjes in partjes en leg ze op de sla. Snij appel in kwarten, haal het klokhuis eruit en snij de appel in parten. Leg op de bietjes. Vis de ui uit de azijn en verdeel over de salade. Bewaar de azijn voor de dressing. Klop een dressing van de olie, jam, 3 el frambozenazijn en peper en zout. Verdeel over de salade. Klaar, lekker!

Lang leve de blikjes!

2010-03-22T13:19:00.000+01:00

Het conservenblik schijnt 200 jaar te bestaan! En ondanks zijn praktisch nut heeft het blikje voer toch vaak een kwalijke reputatie. Onterecht blijkt uit recent onderzoek. Zeker als het om groente gaat. Want groente in pot of blik of uit de diepvries bevat vaak meer voedingsstoffen dan verse groente.

Want hoe lang is jouw 'verse' groente onderweg voordat het je bord bereikt? Uit onderzoek van het Britse Institute of Food Research blijkt namelijk dat tot 45% van de voedingsstoffen in verse groenten verdwenen is tegen de tijd dat je het eet. Het kan namelijk gemiddeld twee weken duren voordat het vers geplukte product de tafel bereikt. Terwijl de klant denkt dat verse groente niet ouder dan vier dagen is. In groenten die onmiddellijk na het plukken in de glazen pot gaan of ingevroren worden, blijven de voedingsstoffen bewaard.

Even een rijtje cijfers na 16 dagen:
sperziebonen verliezen 45% van hun voedingsstoffen
broccoli 25 % verlies
bloemkool 25% verlies
erwtjes 15% verlies
wortels 10% verlies

Groente die in blik, pot of diepvriesverpakking gaat, is vaak niet meer dan vijf uur onderweg. Daar kan alleen een eigen moestuin tegen op! Daarnaast hoef je de groente alleen maar even op te warmen. Niet alleen prima voor de gezondheid maar nog gemakkelijk ook!

Buikpijn van een goed doel

2010-03-15T21:13:00.000+01:00

Ik heb veel mensen aan tafel die niet alleen voor een gezond eetpatroon komen. Sommige mensen stuur ik naar huis om wat meer te gaan slapen of wat meer te ontspannen. En bijna iedereen gaat naar huis met de opdracht om wat meer tijd in de agenda in te ruimen voor lekker bewegen. De ene persoon komt er achter dat Zumba heel erg leuk is en de ander is tevreden met twee uurtjes spinning in de week.

Sommigen hebben wat meer nodig dan de sportschool. Vooral mannen vinden sporten leuk als het voor een doel is. En dan niet een gezellig recreatief 5 kilometerloopje een dorp verderop. Nee, er moet dan minstens gewerkt worden aan een marathon met als ultieme wedstrijd die van New York. Voor wielrenners is het beklimmen van de Alp d'Huez zoiets (zie foto). En helemaal goed is het volbrengen van de Marmotte.

Ik zal je niet vervelen met wat dat precies allemaal is. Maar trainen voor een uitdagend doel werkt nu eenmaal beter. En mensen die daar behoefte aan blijken te hebben krijgen als huiswerk mee om een mooi maar haalbaar doel te verzinnen. Laatst had iemand wel een heel mooi doel verzonnen. Zo aantrekkelijk dat ik spontaan uitriep dat ik dat ook ooit nog eens wilde doen.

"We hebben nog een plekje vrij", was zijn antwoord. Tja, wat zeg je dan? Na de bevalling van Ben tweeenhalf jaar terug sportte ik wel regelmatig maar niet heel veel. Leuk een beetje hardlopen in het bos of een uurtje fietsen op mijn mountainbike. Was ik dit jaar wel klaar voor zoiets? Maar na overleg met de rest thuis was ik er snel uit. Ik ga van 29 augustus tot en met 5 september de Tour For Life 2010 fietsen!

Acht dagen lang van Italië naar Nederland fietsen over de Franse Alpen en via de Vogezen en de Ardennen naar de Cauberg in Nederland. De Alp d'Huez zit er bijvoorbeeld in maar ook de Col de la Croix de Fer en de Le Grand Ballon.
Het doel van de tocht is niet alleen maar leeggefietst thuiskomen. Met deze tour gaan meer dan veertig teams geld inzamelen voor de Artsen Zonder Grenzen. Een heel mooi doel maar dat maakt het fietsen niet gemakkelijker.

De eerste nacht lag ik dus al wakker met buikpijn. Waarom had ik nou weer zo snel ja gezegd? Wat had ik me zo snel op de hals gehaald? Want trainen voor een dergelijke tocht kost héél veel tijd. Tijd die ik niet aan mijn gezin en mijn werk kan besteden. Weer een jaar waarin de moestuin aandacht tekort gaat krijgen en de stapels boeken ongelezen blijven. Het is ook behoorlijk plannen met een echtgenoot die zelf ook veel traint. Aan de andere kant maakt dat het wederzijds begrip weer groter.

Maar met de eerste voorzichtige trainingskilometers ben ik al begonnen. Dik ingepakt door de kou en soms regen. Maar het grappige is dat ik het helemaal niet erg vind.
Want wat ik altijd verkondig aan mensen bij mij aan tafel klopt gewoon. Trainen voor een doel is zoveel leuker. En dan is het nog een goed doel ook!

Op je gezondheid!

2010-03-08T19:31:00.000+01:00

Fijn onderzoekje: matig wijn drinken maakt vrouwen niet dik! Dat is beter nieuws dan de feitjes die Sonja Bakker in een grijs verleden presenteerde. Zij maakte ons bang voor wijn omdat het putjes in de dijen zou geven. Onzin natuurlijk maar in een gemiddeld afvaldieet horen wijn en andere alcoholische versnaperingen meestal niet thuis. Het sherry-dieet was een uitzondering. En alleen Montignac zag het nut van alle anti-oxidanten in wijn en stond je toe dagelijks een glaasje te nuttigen.

Al langer is bekend dat een beetje wijn goed voor je hart- en bloedvaten is. Mensen die matig alcohol drinken worden gezonder oud dan geheelonthouders. Uit recent onderzoek blijkt nu ook dat vrouwen die matig wijn drinken slanker zijn dan vrouwen die niet drinken. Opmerkelijk! Want van een beetje alcohol krijg je trek en na een glaasje word je ook wat losser. Dan wordt het lastiger om van de nootjes en de kaas af te blijven!

Maar wat is matig drinken? Hoeveel is goed voor je gezondheid en je lijn? Daar zijn alle onderzoekers het wel over eens. Vrouwen moeten niet meer dan één, maximaal twee glazen wijn per dag drinken. Meer is niet goed voor je hart en ook zeker niet voor je lijn. Dat matig wijn drinken niet dik maakt, komt volgens de onderzoekers doordat je een beetje alcohol omzet in warmte. Dat verklaart natuurlijk de rode blosjes!

Met alcohol is overigens iets geks aan de hand. Want een gram alcohol bevat zeven kilocalorieën. Dat is iets minder dan vet en wat meer dan een gram koolhydraten bevat. Maar je lichaam kan de energie uit alcohol niet opslaan in vet. Je wordt pas dik van alcohol als je er ook bij eet. Je lichaam gaat eerst de alcohol verbranden en slaat de energie uit je eten alsnog op in vet als je niet op past. De energie van alcohol gaat dus gewoon op de grote hoop die je dagelijks binnen krijgt aan energie. En dan blijft het een eenvoudig rekensommetje: je komt aan als je meer energie binnen krijgt (eten) dan je verbruikt (slapend en actief).

Af en toe een glaasje wijn is dus prima. Zeker als je het bij een enkel glaasje kan houden. Maar als je iemand bent die het zonde vindt om restjes wijn door de runderstoofpot te gooien, moet je misschien oppassen. Want één glaasje wordt bij sommigen snel een halve fles. En als dat dagelijks gebeurt, moet je toch misschien eens een drinktest doen.

Loopt dat uit de hand dan kom ik je misschien niet tegen omdat je een paar kilo kwijt wilt maar omdat ik ook als voedingskundige bij RoderSana werk. Teveel alcohol is niet goed voor je gezondheid en alcoholisme haalt je hele leven overhoop. Daarnaast leidt het vaak tot heel slecht eetgedrag waardoor alcoholverslaafden vaak ondervoed starten met het programma bij RoderSana. Een enkele alcoholist(e) is niet alleen ondervoed maar ook heel mager. En geloof me, dat ziet er niet mooi uit.

En al zie je mensen binnen enkele weken transformeren tot stralend en gezond, alcoholisme heb je voor de rest voor je leven. Wanneer je jezelf eenmaal alcoholist durft te noemen moet je je ook realiseren dat je hersenen voor altijd veranderd zijn door de alcohol. Alcoholisme is een ziekte waar je nooit van geneest. Dat betekent dat je beter nooit meer aan een glaasje wijn kunt beginnen. Hoe goed dat ook zou zijn voor je hart en je lijn.

Eten voor twee!

2010-03-01T20:10:00.000+01:00

Vandaag las ik op NU.nl dat moeders die veel aankomen tijdens de zwangerschap ook zware kinderen krijgen. Niet zo best. Want uit eerder onderzoek bleek al dat zware baby's meer kans hebben op overgewicht op latere leeftijd.

Het is eigenlijk heel gemeen. Veel vrouwen denken dat als ze zwanger zijn eindelijk kunnen eten wat ze willen zonder op hun gewicht te letten. En dan blijkt nu steeds vaker dat het er juist heel erg toe doet wat je eet als je zwanger bent. Even wat korte feitjes op een rijtje:
- als je veel junkfood eet heb je meer kans op een kind dat heel erg van junkfood houdt.
- als je veel vette vis eet is dat mogelijk goed voor de intelligentie van je kind en zijn motorische ontwikkeling
- als je een half uur beweegt per dag is er een positief verschil (ten opzichte van niet bewegen)te zien aan de hersenen van je kindje.
- als je gevarieerd eet tijdens de zwangerschap, heb je meer kans op een kindje wat ook veel lust.
En zo kan ik nog wel even doorgaan. Gezond eten en lekker bewegen heeft heel veel positieve effecten op je kindje. Het blijkt zo belangrijk dat het voedingscentrum zelfs een hyvespagina heeft geopend voor aanstaande moeders.
Dat heeft het voedingscentrum leuk gedaan en ik denk dat ze op deze manier met hun 'gebrabbel' meer nuttige informatie kwijt kunnen aan zwangeren dan op hun eigen site.

Maar wat als je maar niet zwanger kan worden? Ook dan kun je eens naar je eetpatroon en je gewicht kijken. Met overgewicht word je namelijk minder gemakkelijk zwanger. Het teveel aan vet hangt namelijk niet zomaar aan je lijf maar heeft ook grote invloed op je hormonen. Wanneer je iets afvalt en wat meer gaat bewegen heeft dat direct al een grote invloed op je vruchtbaarheid.

Vrouwen met een BMI boven de 35 worden daarom naar huis gestuurd om eerst tien procent af te vallen. Dan komen ze pas in aanmerking voor een vruchtbaarheidsbehandeling. Dat klinkt misschien als discriminatie. Net zoals extra moeten betalen voor je kilo's als je wilt vliegen. Toch is het niet voor niets...

In het Franciscusziekenhuis te Roosendaal moest gyneacoloog Richard Pal ook heel vaak vrouwen naar huis sturen met zwaar overgewicht. Inmiddels heeft hij een alternatief. Samen met fysiotherapiepraktijk Axis is hij een programma gestart voor te zware vrouwen met een kinderwens. De vrouwen gaan niet alleen bewegen maar krijgen daarnaast begeleiding van mij en een psychologe.

Deze aanpak is ongelofelijk succesvol. Inmiddels is driekwart van de vrouwen, die vorig jaar gestart zijn, zwanger. De meeste vrouwen zijn zonder vruchtbaarheidsbehandeling zwanger geworden. Pure winst dus. Niet alleen voor de gezondheidszorg die op dure behandelingen bespaart. Maar vooral voor de vrouwen (en hun echtgenoten) die na jaren moeite eindelijk zelf iets met veel succes kunnen doen.

Fruit na Frank

2010-02-15T19:52:00.000+01:00

Koolhydraten zijn uit en eiwit is hot. 'Low-carb' is een nieuw modewoord en zelfs het voedingscentrum looft de verzadigende eigenschappen van eiwit. Ondertussen loopt Dr. Frank binnen met zijn gelijknamige boek en dieet. Maar eigenlijk is het gewoon 'Atkins revisited'. Bij dr. Frank eet je net als bij Atkins vooral eiwitrijke producten zoals vlees en vis. Verder moet je zoveel mogelijk koolhydraten vermijden wat natuurlijk niet zo moeilijk is als je toch maar 1200 kcalorieën per dag mag.

Er zit natuurlijk wel wat in. Ook onderzoekers uit Maastricht hebben het positieve effect van eiwit onderzocht. Eiwit verzadigt meer dan vet en koolhydraten. De wetenschappers uit Maastricht vonden dat wanneer je in een afvaldieet 0,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht nuttigt, je afvalt zonder spieren te verliezen. Met als gevolg dat je minder kans hebt op het jojo-effect. En als je daarna op gewicht bent maar wel dezelfde hoeveelheid eiwitten blijft eten dan blijf je ook gemakkelijker op gewicht.

Klinkt allemaal geweldig maar in het dieet van dr. Frank staan er dus geen volkoren boterhammen met boerenkaas op het menu. Laat staan een lekkere pasta Bolognese. Het betekent ook dat je niet of nauwelijks fruit mag. Dus geen sappige perzik, geen geurige verse ananas en ook geen lekkere knapperige appel. Laat staan een overheerlijke druipende mango. Dat moeten al die Frankvolgers toch maar mooi missen!

Als ik mijn geld kon zetten op de volgende hype dan zou dat Het Fruitdieet zijn. 's Ochtends ontbijten met aarbei, kiwi, kwark en hazelnoten. 's Middags een dubbele volkoren boterham met dik pindakaas en banaan en grapefruit toe. 's Avonds een grote groene salade met gerookte kip, avocado en sinaasappelpartjes. En tussendoor natuurlijk een paar porties fruitsalade van bessen, aardbeien en frambozen. De beste tijd van het jaar voor dit kleurige en smaakvolle dieet is natuurlijk de zomer. Met als toegift de lekkerste fruitgroente die er te krijgen is, van sappige kerstomaatjes, gele courgettes tot de mooiste paprika's in knalkleuren. Levert ook nog eens heel veel gezonde vezels die het dieet van dr. Frank moet missen.

Winters wit

2010-02-14T20:28:00.000+01:00

Ik sport al weken in de sneeuw. Hardlopen door verse sneeuw, mountainbiken over ijsrichels en op de racefiets door pekel en zand. De laatste tijd ben ik de witte bagger redelijk vaak zat. Het is koud en glad en ik krijg spierpijn op de gekste plekken. Maar regelmatig geniet ik van het mooie witte landschap dat maar niet gewoon wordt. Een beetje genieten en een beetje mopperen maar verder niks aan de hand. Tot ik dit weekend weer eens fijn kon gaan schaatsen op de uiterwaarden. Mooi ijs met droge sneeuw zorgde voor ouderwets schaatsplezier.

Verkleumd kwamen Dirk, Simon en ik vanmiddag thuis van een lekker schaatstochtje. En waar hadden we zin in? In warme chocolademelk! De hele winter niet aan gedacht maar nu moest er warme chocolademelk gemaakt worden. Met melk en cacao van Van Houten en een flinke lepel suiker. Heerlijk! Achterin de kast vond ik nog speculaas en dat maakte het middagje schaatsen helemaal compleet.

Vreemd toch dat ik van een uurtje schaatsen meer honger krijg dan van twee uur intensief fietsen? En dan niet trek in een dikke boterham met pindakaas maar in ouderwetse zoetigheid. Het kan niet aan de kou liggen of aan de energie die ik heb verbruikt. Het is eerder het idee. Overigens krijg in net als van schaatsen ook van zwemmen altijd flinke trek. Zelfs als ik alleen maar een uur aan de zwembandrand hang, kan ik daarna eten als een bouwvakker. Maar dan is het juist trek in boterhammen pindakaas.

Trek krijg je niet alleen maar door een lege maag maar ook door al je ideeën over eten. Van een koude neus en koude tenen krijg je zin in chocolademelk met speculaas en niet in een heerlijke rauwkostsalade met pijnboompitjes en gedroogde tomaat. En met natte haren van een zwemtraining wil ik liever geen appeltje eten maar op zijn minst een flinke plak ontbijtkoek.

Helaas was er na de chocolademelk geen boerenkoolstamppot of spruitenschotel als avondeten. We moesten het met gegrilde kip doen met een salade. Dat zou het zelfs in de heetste zomer een prima maaltijd zijn. Maar de salade heeft wel heel winters wit als basis, opgeleukt met walnoot en dadel. En de gember in de dressing schijnt zelfs de koudste voeten warm te maken!

Witlofsalade met walnoot en dadel
4 personen
4 stronkjes witlof
1 rode appel
10 ontpitte dadels
80 g walnoten
1 el mayonaise
1 el witte wijnazijn
2 el magere kwark
1 el gembersiroop

Snij de witlof fijn en verwijder de harde kern. Snij de appel in vieren, verwijder het klokhuis en snij in stukjes. Snij de ontpitte dadels in stukjes. Maak een dressing van de mayo, azijn, kwark en gembersiroop. Meng alles door elkaar.

Lekker met gegrilde kip en een stukje stokbrood!