Het is natuurlijk een prima idee om met aandacht te eten. Langzaam kauwen en bewust van iedere hap genieten. Bestek eventjes neer leggen, slokje wijn of water en eens kijken wat voor lekker hapje de volgende zal zijn. Heerlijk genieten wat meestal goed lukt op een lome avond in het weekend.

En soms heb ik daar helemaal geen tijd en zin in. Dan moet er gewoon gegeten worden anders val ik van mijn graatje. Geen tijd voor flauwekul bij de lunch maar gewoon even een flinke hap uit een dubbele boterham met kaas. Grote slok karnemelk om het weg te spoelen en een appeltje na. En weer door met leuke of minder leuke bezigheden.

Ik train namelijk heel veel op het moment. Ik ga voor Artsen zonder Grenzen de Tour for Life fietsen in de eerste week van september dit jaar. Een tocht van Italië naar Nederland in acht dagen met heel veel bergen in het parcours. En omdat ik gemiddeld meer dan tien uur train per week, ligt mijn energieverbruik veel hoger dan normaal.

En trainen is leuk. Ik heb half Nederland al op de fiets gezien en ben bijvoorbeeld tot de conclusie gekomen dat Nederland groener en mooier is dan ik dacht. Laatst heb ik met mijn fietsende echtgenoot een tocht van 166 kilometer in de Ardennen gefietst. Ook heel mooi. Maar ondertussen moet je blijven eten en drinken want anders wordt lekker fietsen vooral hangen en wurgen.

Gemiddeld is dat 750 milliliter zoete vloeistof per uur en af en toe een reepje of stuk ontbijtkoek. Op een lange tocht betekent dat af en toe moet bijvullen. Zo moest ik in de Ardennen in een supermarkt op zoek naar vocht en iets eetbaars. Op de parkeerplaats, tussen de karretjes en auto, werden de bidons weer bijgevuld en even paar minuten de tijd genomen om te eten en te drinken.

En wat was dat lekker. Een flink stuk rijstevlaai schoven we met grote happen naar binnen met af en toe een slok drinken. Daar zaten mijn man en ik in het zonnetje te genieten. Een beetje moe met zware benen. Niks 'ladylike' genieten maar als een klein kind lekker proppen. Omdat je weet dat je er dan in de laatste kilometers weer even tegen kan.

Het klinkt misschien als mindless bunkeren. Maar gek genoeg is het dat niet. Ik kan me van heel veel fietstochten, van Frankrijk tot Nieuw Zeeland, bijna fotografisch herinneren hoe ik op een stoepje eten naar binnen werkte. Los van alles wat hoort, simpelweg genieten van iets wat je lijf op dat moment heel hard nodig heeft. Soms is lekker eten niet meer dan dat...

Afgelopen weekend bevestigde een artikel in de Volkskrant weer eens dat een gezond leefpatroon grote invloed heeft op je leven. Niet alleen je hart en vaten varen wel bij een gezonde voeding maar ook je vruchtbaarheid. Een mediterraan dieet vergroot namelijk de kans op zwangerschap bij vruchtbaarheidsbehandelingen.
De mediterrane keuken bevat veel vis, groente, peulvruchten, olie en noten. En wanneer je op deze manier eet, heb je als vrouw een 40 % grotere kans om zwanger te worden na IVF of ICSI.

Natuurlijk kun je je afvragen of vrouwen die gezond eten ook niet andere gezonde dingen doen. Zoals sporten en bewegen, niet roken en weinig tot niet drinken. Misschien hebben ze ook een gezonder gewicht. Want in het project 'overgewicht en kinderwens' waarbij ik als voedingskundige betrokken ben, zien we keer op keer dat afvallen en bewegen helpt.

Het grootste deel van de vrouwen in ons project is inmiddels zwanger geworden nadat ze minstens 10 % van hun lichaamsgewicht verloren en meer gingen bewegen. Ook dat verhoogt je vruchtbaarheid. Kortom, gezond leven is zo slecht nog niet als je zwanger wilt worden! En dan is het fijn om te zien dat gezond eten daarbij helpt.

Helaas trekken de onderzoekers de merkwaardige conclusie dat er meer onderzoek nodig is. Meer onderzoek is altijd leuk. Maar de onderzoekers willen precies weten welke voedingsmiddelen en welke doses daarvan bevorderend zijn voor een zwangerschap. Want pas dan kan er aan vrouwen een dieet worden geadviseerd.

Dat is blijkbaar gemakkelijker voor bijvoorbeeld de gynaecoloog. Dan kan hij/zij vertellen dat er dagelijks vijf pijnboompitten, één deciliter olijfolie, één tomaat en drie sperziebonen moeten worden genuttigd. En krijgt de vrouw met kinderwens een duidelijk boodschappenlijstje als recept mee. Want het advies om gezonder te eten en meer te bewegen blijft natuurlijk een veel lastiger en vager advies.

En als het dan niet lukt weet de vrouw met kinderwens dat het in ieder geval niet haar eetpatroon was. Dagelijks heeft ze de zwangerschapsbevorderende olijfolie en vruchtbaarheidverhogende groente gegeten. Daar ligt het dus niet aan. Maar dat ze nog steeds rookt en nauwelijks uit haar stoel is te krijgen is wel een beetje pech. Maar wist zij veel?

In binnen- en buitenland gaan er steeds meer geluiden op dat de huidige voedingsadviezen niet de manier zijn om mensen gezonder te laten eten. We eten geen voedingsstoffen en niemand weet precies hoeveel gram zout hij of zij vandaag binnen heeft gekregen.

Er zijn ook geen gezonde voedingsmiddelen, er zijn alleen gezonde eetpatronen. Je eetpatroon bepaal je natuurlijk door een keuze te maken uit verschillende voedingsmiddelen. En sommige keuzes zijn beter dan andere. Maar het totaal van wat je kiest maakt of je gezond eet. Alleen maar groente of volkorenboterhammen is een slecht idee.

'Eet een beetje minder en beweeg een beetje meer' is misschien de meest eenvoudige boodschap. Maar wel eentje die al tientallen jaren klopt. En wil je een uitgebreider advies? 'Eet vooral planten', is een simpel advies van Michael Pollan. Kan allemaal op de achterkant van het visitekaartje van de gynaecoloog. Maar ook op die van de cardioloog, dietiste en personal trainer. Maar ik vermoed dat vrijwel iedereen het eigenlijk wel weet. Zelfs al je niet zwanger wilt worden....

Wat is nou een gezond tussendoortje? Want ik kan dan wel roepen dat je beter zes keer op een dag een kleine maaltijd kunt eten dan drie keer een grote, maar wat moet je dan eten? Is een kleine tussenmaaltijd een knäckebrödje smeerkaas, een appel of allebei?

En wat doe je als je geen mandarijn meer kunt zien, de wortels je neus uit komen en je van ontbijtkoek alleen maar meer trek krijgt? Tja, dan is het een idee om iets met meer eiwitten te proberen. Een gekookt eitje bijvoorbeeld is handig mee te nemen en stilt absoluut je trek op een gezonde manier. Ook een handje studentenhaver is een gezond idee. Het is alleen voor sommigen lastig om niet twee, drie of veel meer handjes te nemen.

Noten zijn gezond want ze bevatten niet alleen hongerstillende eiwitten maar ook veel goede vetten. Maar ook van goede vetten word je dik. En dat is meteen een groot nadeel van noten. Want je kunt er gedachteloos lekker van door blijven eten. Voordat je het door hebt is het zakje leeg. Je kunt beter iets eten waar je meer voor moet doen zodat je er bewust mee bezig bent. Eten waar je met je hoofd bij moet blijven zodat je niet met andere dingen bezig kan zijn.

En wat is dan een perfecte snack? Pelpinda's! Pellen gaat nauwelijks zonder aandacht. En je bent wel even bezig voor je een handje pinda's bij elkaar gepeld hebt. Pelpinda's eten is mindful snacken!
Pinda's hebben een vergelijkbare samenstelling als noten en pelpinda's zijn ongezouten en vezelrijk. Inmiddels staat er bij ons in de keuken een grote schaal pelpinda's waar iedereen af en toe wat uit snackt. Niemand eet zich er ranzig aan al moet ik rond vijven nog wel eens mijn zoons melden dat we ook zo gaan eten. Maar verder een prima snack voor puberzoons.

Er zit echter één groot nadeel aan. Terwijl ik dit schrijf krijg ik een kop thee met zeven pelpinda's. Inmiddels zijn ze op. De lege schillen zitten in een leeg koffiekopje. Maar rond mijn toetsenbord liggen kleine stukjes vliesjes en vezels. En niet alleen daar. Rond iedere prullenbak in huis ligt een grote concentratie van dezelfde ellende en lege schillen die de bak net misten. Daarnaast is er iemand in huis die zich luid en duidelijk irriteert aan lege schillen in de schaal met pelpinda's.

Dus weet wat je in huis haalt. Pelpinda's zijn dan wel gezond en mindful. Maar geven ook heel veel zooi. En met zooi gaan mijn huisgenoten heel mindless om. Het wordt opzij geschoven, genegeerd en verstopt. Gelukkig hebben we iedere week een schoonmaakster die in ieder geval de vloer dopvrij maakt. Maar misschien moeten stresseters en mensen met een schoonmaakfobie zich niet aan pelpinda's wagen. Dan toch maar een worteltje?

Sinds kort heb ik weer de beschikking over een heerlijke keuken met alles erop en eraan. Ik heb er nog maar weinig over geschreven. Want ik ben zo enthousiast en blij dat ik een ongelofelijke opschepper zou lijken. (Ik ben hier overigens in huis de grote opschepper maar dat komt omdat ik degene ben die niet alleen kookt maar ook opschept) En ik wil natuurlijk best vol trots vertellen dat mijn man, meubelmaker van beroep, echt heel erg zijn best heeft gedaan om voor mij een keukenpaleisje te bouwen. Maar dat klinkt weer net alsof ik in de jaren vijftig ben blijven hangen...

Dan maar een recept. Bij de zalm uit de oven (met een dakje van broodkruim, citroenrasp, peterselie en wat olijfolie, 15 minuten in een hete oven. Oh, wat een fijne oven heb ik nu!) en krielaardappeltjes in de schil, heb ik wat salade gemaakt. Bietjessalade met ui, appel, sla en frambozendressing. Iedereen vond het erg lekker behalve de grote bietjeshater in huis. De appel met dressing vond hij heerlijk, de zalm verrukelijk en de aardappeltjes wel lekker. Maar het bietje kreeg hij echt niet weg...

Wedden dat het jou wel lukt?

Bietjessalade met frambozendressing
4 personen
4 gekookte bietjes
half kropje (roodgekleurde) sla
1 rode ui
frambozenazijn
1 zoetzure appel (ik had een kanzi)
4 el olijfolie
1 el frambozenjam
(had ik niet in huis, kersenjam ging ook)
peper, zout

Snij de ui doormidden en daarna in dunne (halve) ringen. Leg de ui in een bakje en giet frambozenazijn erop tot ze onder staan. Laat minstens 10 minuten staan. Was en droog de sla. Leg de sla in een kom. Snij de bietjes in partjes en leg ze op de sla. Snij appel in kwarten, haal het klokhuis eruit en snij de appel in parten. Leg op de bietjes. Vis de ui uit de azijn en verdeel over de salade. Bewaar de azijn voor de dressing. Klop een dressing van de olie, jam, 3 el frambozenazijn en peper en zout. Verdeel over de salade. Klaar, lekker!

Koolhydraten zijn uit en eiwit is hot. 'Low-carb' is een nieuw modewoord en zelfs het voedingscentrum looft de verzadigende eigenschappen van eiwit. Ondertussen loopt Dr. Frank binnen met zijn gelijknamige boek en dieet. Maar eigenlijk is het gewoon 'Atkins revisited'. Bij dr. Frank eet je net als bij Atkins vooral eiwitrijke producten zoals vlees en vis. Verder moet je zoveel mogelijk koolhydraten vermijden wat natuurlijk niet zo moeilijk is als je toch maar 1200 kcalorieën per dag mag.

Er zit natuurlijk wel wat in. Ook onderzoekers uit Maastricht hebben het positieve effect van eiwit onderzocht. Eiwit verzadigt meer dan vet en koolhydraten. De wetenschappers uit Maastricht vonden dat wanneer je in een afvaldieet 0,8 gram eiwit per kilogram lichaamsgewicht nuttigt, je afvalt zonder spieren te verliezen. Met als gevolg dat je minder kans hebt op het jojo-effect. En als je daarna op gewicht bent maar wel dezelfde hoeveelheid eiwitten blijft eten dan blijf je ook gemakkelijker op gewicht.

Klinkt allemaal geweldig maar in het dieet van dr. Frank staan er dus geen volkoren boterhammen met boerenkaas op het menu. Laat staan een lekkere pasta Bolognese. Het betekent ook dat je niet of nauwelijks fruit mag. Dus geen sappige perzik, geen geurige verse ananas en ook geen lekkere knapperige appel. Laat staan een overheerlijke druipende mango. Dat moeten al die Frankvolgers toch maar mooi missen!

Als ik mijn geld kon zetten op de volgende hype dan zou dat Het Fruitdieet zijn. 's Ochtends ontbijten met aarbei, kiwi, kwark en hazelnoten. 's Middags een dubbele volkoren boterham met dik pindakaas en banaan en grapefruit toe. 's Avonds een grote groene salade met gerookte kip, avocado en sinaasappelpartjes. En tussendoor natuurlijk een paar porties fruitsalade van bessen, aardbeien en frambozen. De beste tijd van het jaar voor dit kleurige en smaakvolle dieet is natuurlijk de zomer. Met als toegift de lekkerste fruitgroente die er te krijgen is, van sappige kerstomaatjes, gele courgettes tot de mooiste paprika's in knalkleuren. Levert ook nog eens heel veel gezonde vezels die het dieet van dr. Frank moet missen.

Ik sport al weken in de sneeuw. Hardlopen door verse sneeuw, mountainbiken over ijsrichels en op de racefiets door pekel en zand. De laatste tijd ben ik de witte bagger redelijk vaak zat. Het is koud en glad en ik krijg spierpijn op de gekste plekken. Maar regelmatig geniet ik van het mooie witte landschap dat maar niet gewoon wordt. Een beetje genieten en een beetje mopperen maar verder niks aan de hand. Tot ik dit weekend weer eens fijn kon gaan schaatsen op de uiterwaarden. Mooi ijs met droge sneeuw zorgde voor ouderwets schaatsplezier.

Verkleumd kwamen Dirk, Simon en ik vanmiddag thuis van een lekker schaatstochtje. En waar hadden we zin in? In warme chocolademelk! De hele winter niet aan gedacht maar nu moest er warme chocolademelk gemaakt worden. Met melk en cacao van Van Houten en een flinke lepel suiker. Heerlijk! Achterin de kast vond ik nog speculaas en dat maakte het middagje schaatsen helemaal compleet.

Vreemd toch dat ik van een uurtje schaatsen meer honger krijg dan van twee uur intensief fietsen? En dan niet trek in een dikke boterham met pindakaas maar in ouderwetse zoetigheid. Het kan niet aan de kou liggen of aan de energie die ik heb verbruikt. Het is eerder het idee. Overigens krijg in net als van schaatsen ook van zwemmen altijd flinke trek. Zelfs als ik alleen maar een uur aan de zwembandrand hang, kan ik daarna eten als een bouwvakker. Maar dan is het juist trek in boterhammen pindakaas.

Trek krijg je niet alleen maar door een lege maag maar ook door al je ideeën over eten. Van een koude neus en koude tenen krijg je zin in chocolademelk met speculaas en niet in een heerlijke rauwkostsalade met pijnboompitjes en gedroogde tomaat. En met natte haren van een zwemtraining wil ik liever geen appeltje eten maar op zijn minst een flinke plak ontbijtkoek.

Helaas was er na de chocolademelk geen boerenkoolstamppot of spruitenschotel als avondeten. We moesten het met gegrilde kip doen met een salade. Dat zou het zelfs in de heetste zomer een prima maaltijd zijn. Maar de salade heeft wel heel winters wit als basis, opgeleukt met walnoot en dadel. En de gember in de dressing schijnt zelfs de koudste voeten warm te maken!

Witlofsalade met walnoot en dadel
4 personen
4 stronkjes witlof
1 rode appel
10 ontpitte dadels
80 g walnoten
1 el mayonaise
1 el witte wijnazijn
2 el magere kwark
1 el gembersiroop

Snij de witlof fijn en verwijder de harde kern. Snij de appel in vieren, verwijder het klokhuis en snij in stukjes. Snij de ontpitte dadels in stukjes. Maak een dressing van de mayo, azijn, kwark en gembersiroop. Meng alles door elkaar.

Lekker met gegrilde kip en een stukje stokbrood!

Ooit heb ik zelf heel veel tijd gestopt in de ultieme vruchtenstol. Dat vergt een ongelofelijke voorbereiding omdat zelfgemaakte amandelspijs zes weken moet liggen 'rotten' voordat het in een broodje gevouwen wordt. Amandelen malen, suiker en eidooier erbij, wegleggen en een flinke tijd wachten valt al niet mee. Maar voor een goed vruchtenbrood moet je dan ook sukade hakken en rozijnen laten wellen. En natuurlijk deeg kneden, laten rusten en opnieuw kneden. Kortom, voordat het vruchtenbrood de oven in ging was ik flink bezig geweest. Gelukkig was ik zo helder om twée vruchtenstollen te maken. Voor de arbeidstijd maakte dat natuurlijk niet uit.

Eén vruchtenbrood was voor mijn ouders en het andere vruchtenbrood ging mee naar mijn toenmalige aanstaande schoonouders. Met veel trots pakte ik daar het product van mijn noeste arbeid uit. Voor ik mijn jas goed en wel had opgehangen was de stol al half opgegeten. Grote hompen werden met enthousiasme naar binnen gewerkt door de broers van mijn vriend."Lekker wel, je had er meteen twee moeten kopen!"

Ik was zwaar teleurgesteld. Na al die aandacht en dat werk zag ik toch liever dat ze wat zorgvuldiger met mijn 'kindje' omsprongen. Ik wilde dat ze bewust ieder hapje naar binnen werkten en me lieten merken dat elk stukje weer genieten was. Ze genoten maar niet zoals ik wilde. Ik had toch niet een ordinaire supermarktstol meegenomen! En helaas was er op die manier niet meer genoeg voor iedereen.

Sindsdien verkoop ik iedere appeltaart of stoofschotel die een beetje tijd en moeite kost, veel beter. Aandacht krijgen voor je werk is ook een kwestie van de juiste marketing natuurlijk. Ik vertel welke soort appels of wat voor vlees ik heb gebruikt. Wat er verder aan smaakjes in zit en in het kort het recept. Best leuk om te vertellen en je krijgt voor elkaar dat er met meer aandacht wordt gegeten. Tijd en aandacht kun je niet alleen proeven maar bewust eten maakt alles sowieso veel lekkerder.

Of ik nog wel eens vruchtenstol ga maken? Ik denk het eigenlijk niet. Zoveel werk laat ik graag aan de warme bakker in ons dorp over. Die doet dat vast ook met veel liefde en aandacht!

Nieuw dak, nieuwe vloer en de stucadoor is geweest. Maar ondertussen kook ik nog steeds op twee pitjes met de hulp van waterkoker en magnetron. Dat nodigt niet uit tot snijden, koken en bakken. En helaas is het weer niet echt zomers te noemen zodat het hatseklats-saladewerk uit zak en pot ook niet echt aan de orde is.

Dacht ik dus tot vandaag. Want wanneer je een salade een beetje opleukt met wat winterse ingrediënten en je maakt het lekker pittig met flink veel smaak, dan moet dat best kunnen. En waar denk je aan bij winterse ingrediënten, behalve rookworst? Peulvruchten natuurlijk! En deze salade met roots in het zuiden van de Verenigde Staten leek me erg lekker. Geïnspireerd door een recept in de Delicious van februari 2010 kwam ik tot het volgende snelle recept. En lekker dat iedereen het vond. Zelfs de kleinste Vocking heeft zijn bordje leeggesmuld.

Succotash met gehaktballetjes
(4 personen)
4 steak tartaar (gekruid)
2 el olijfolie
2 blikken (400g) kidneybonen, afgespoeld
1 blik (300 g) mais, uitgelekt
1 bakje romatomaatjes, gehalveerd
2 geroosterde paprika's uit pot, fijngesneden
1 rode ui, gesnipperd
1 komkommer, in kleine stukjes
dressing:
4 el olijfolie
2 el rode wijnazijn
1 teen knoflook
0,5 zakje munt

Doe bonen, mais, tomaten, paprika, ui en komkommer in een schaal. Doe de ingrediënten voor de dressing in een kom en pureer met de staafmixer fijn. Meng de dressing met de bonensalade. Verhit 2 el olie in een koekenpan. Maak van de steaktartaar kleine balletjes, niet te netjes. Bak de grove balletjes op hoog vuur bruin. (Strooi er eventueel wat oregano en chilipoeder over)Serveer met de salade.

Hongerwolven kunnen er nog wat brood bij eten. Wij vonden het zonder ook meer dan voldoende. En dat maakt het een leuk recept voor de mensen die hun goede voornemens nog niet overboord hebben gezet. Het is namelijk superslank en het verzadigt prima. En al die vezels zijn een mooie bonus!

Voedingswaarde per persoon:
455 kcal, 33 g eiwit, 24 g vet waarvan 5 g verzadigd, 28 g koolhydraten en 13 g vezel

Omdat ik erg veel reacties krijg op mijn campingkoken in december probeer ik regelmatig even op mijn blog te zetten wat ik gegeten heb en hoe ik het voor elkaar kreeg. Want met koken op een campinggaspitje, magnetron en waterkoker kom je echt een heel eind. Zeker met een handige keuze uit de supermarkt.

Vandaag hebben we zuurkoolschotel gegeten. Ik zocht naar gekookte zuurkool maar die was niet te krijgen bij ons in het dorp. Gelukkig bleek de zuurkool in de magnetron ook in 10 minuten klaar. Voor de aardappelpuree heb ik de melk even voorverwarmd in de magnetron en het water kwam uit de waterkoker. Dat scheelt weer getuur in een pan met watermelk die maar niet aan de kook komt. En dan net als je even niet oplet, bruisend uit de pan, alles onder melkvellen verstopt.....

Zuurkoolschotel met kerrie en gerookte kip
5 personen
2 zakjes aardappelpureepoeder
melk, water en zout volgens verpakking
1 zakje zuurkool, uitgelekt
1 beker ananas op sap
300 g gerookte kipreepjes
1 el kerriepoeder
2 el olijfolie

Doe de zuurkool in een schaaltje met 4 el ananassap. Deksel erop en 6 minuten in de magnetron op hoog vermogen. Kook water in de waterkoker (en meet daarna af) en verwarm de melk 2 minuten voor in de magnetron. Doe water, zout en melk in de pan en breng aan de kook. Wanneer het water kookt voeg je al roerend het aardappelpureepoeder toe. Roer olie en kerriepoeder door de puree. Doe intussen de zuurkool nog 2 minuten in de magnetron. Voeg dan uitgelekte ananas en kip toe. Nog twee minuten in de magnetron en het kan toegevoegd worden aan de puree.

Tja, en toen bleken mijn man en kinderen dit lekkerder te vinden dan mijn standaard-zuurkoolschotel. Zegt dat iets over hun of over de zuurkoolschotel?

Koken op de camping is een onderwerp waar ik de laatste dagen vaak aan moet denken. Ik heb er voor verschillende tijdschriften recepten en tips voor geschreven. Want hoe houd je het leuk, lekker maar ook gezond als je maar één gaspitje hebt?

Ik had al laten weten dat we midden in een verbouwing zitten. Tot heel kort geleden hadden we provisorisch een oplossing bedacht (zie foto) die waarschijnlijk supergevaarlijk en volkomen illegaal is. Maar alles in dienst van een gezonde warme hap natuurlijk. De oven ben ik al twee weken kwijt. Zijn galgemaal of eigenlijk galgenklus was het bakken van overheerlijke brownies*

Inmiddels heb ik ook al gekookt op het campingstelletje van mijn schoonmoeder die op de wasmachine staat in de gang. (Ik had het natuurlijk niet voor niets over kamperen) Koken kon je het eigenlijk niet noemen. Maar de 1, 2, 3 en 4-optelmaaltijd van de grote blauwe supermarkt ging er prima in. Want veel ruimte om zelf te snijden en te schillen is er momenteel ook niet.

Vanavond wil ik na alle pepernotenellende van dit weekend toch weer even een hoop groente eten. Een voordeel van thuis kamperen is dat we hier wel royaal zijn voorzien van electriciteit. Dat is fijn voor de grote koelkast (in de gang) en de magnetron (op buro). Maar ook voor de waterkoker. Met een waterkoker heb je heel snel een berg kokend water. En meer is er niet nodig om eiermie gaar te krijgen. Dan hoef ik alleen nog maar wat groente en vlees, vis of kip in de pan te bakken. Maar tien minuten werk. We houden nog tijd over de komende maanden!

Mie met groente en kip in honing-sojasaus
4 personen
600 g nasigroenten
1 zakje taugeh
2/3 pak eiermie
300 g kipreepjes gekookt
4 el arachideolie
4 el sojasaus
2 el honing
eventueel chilisaus voor de liefhebbers

Breng flink wat water aan de kook. Doe de mie in een pan of schaal en giet het kokende water erop. Laat staan tot gebruik. Verhit de olie en bak de kip 5 minuten bruin en gaar. Leg de kip op een bord. Bak in dezelfde pan de groente beetgaar. Hoe lang dit duurt is afhankelijk van het gaspitje, zeg 5-8 minuten. Voeg de kip weer toe en roer de sojasaus en de honing erdoor. Giet de mie af en meng dit met het groentekipmengsel. Serveer direct.

* Volgens mijn kinderen zijn de lekkerste brownies die van Fifteen, recept Jamie Oliver. Dit na uitgebreid testen natuurlijk waarbij Nigella Lawson afviel.

Vergeet de muffe lucht van doorgekookte spruitjes van mijn vorige blog maar even. Spruitjes barsten namelijk van de vitaminen en glucosinolaten. Die laatste bioactieve stofjes maken spruitjes nu net een beetje bitter. Maar ze zijn erg goed voor je gezondheid en werken preventief tegen kanker. Net als andere koolsoorten zijn spruitjes dan ook supergezond. En samen met de vitamine-C-rijke rode paprika wordt het niet alleen een kleurig gerecht maar ook nog eens goed voor je weerstand.

Geroerbakte spruitjesschotel met pepers
4 personen
300 g rijst
500 g kipfilet in stukjes
400 g schoongemaakte spruitjes, gehalveerd
2 rode paprika in repen
1 grote ui in partjes
4 el arachideolie
1 zakje woksaus zwarte peper

Kook de rijst volgens verpakking. Verhit de olie in een wok. Bak in de hete olie de kip omscheppend gaar en bruin. Schep de kip uit de pan. Bak in dezelfde pan de spruitjes en ui omscheppend 4 minuten. Voeg de paprika toe en roerbak nog 4 minuten. Voeg een scheut water toe, het zakje saus en de kip. Warm nog 2 minuten door en serveer met de rijst.

Ook leuk: doordat je wokt blijven alle vitaminen en mineralen zoveel mogelijk bewaard en verdwijnt niet de helft in het gootsteenputje!

Bijna iedereen is het er over eens dat kinderen en spruitjes niet samengaan. Spruitjes smaken een beetje bitter. En bitter moet je leren eten. Daarom zouden spruiten er moeilijker in gaan dan friet en frikandellen.

Volgens een theorie hebben kinderen hele gevoelige smaakpapillen waardoor ze bitter extra goed proeven. Dat is heel nuttig want vaak zijn bitterstoffen giftig. En jonge kinderlijven zijn natuurlijk extra kwetsbaar voor allerlei ellendigs. Een bittere smaak waarschuwt ons intuitief voor gevaar. Ouders moeten dus eigenlijk heel erg blij zijn met dat kieskeurige eetgedrag van de gemiddelde kleuter. Want dat betekent dat hij/zij geen happen uit je dieffenbachia neemt en ook de bittere, giftige besjes in de tuin weer uitspuugt.

Maar omdat we liever niet willen dat kinderen spruiten, net als bittere koffie en bier laten staan tot (ver) na de basisschool, moeten we soms onze koters een beetje aanmoedigen. De gemakkelijkste manier is om zelf spruiten te eten. 'Zien eten, doet eten' geldt helaas niet binnen ouder-kindrelaties. Maar je geeft wel het signaal dat spruiten eten veilig is ondanks dat bitterstofje. Neemt je kind toch wat van mee.

Wat ook goed werkt is de spruiten samen met aardappels tot stamppot verwerken. In tegenstelling tot het zien-eten-doet-eten (wat alleen bij vriendjes en lievelings-tantes lukt), werkt verstoppen grandioos. En de smaak van de spruiten wordt een beetje afgezwakt.

Maar volgens de experts is het eigenlijk een beetje gezeur. Tegenwoordig zijn spruiten eerder zoet dan bitter. Tenzij je misschien een biologisch spruitje van oud ras en eigen teelt op je bord ziet te krijgen. Maar de moderne spruit uit het netje van de supermarkt mist het bittere toontje door ingenieuze teeltmethoden. Voor de die-hard-spruitenfans misschien jammer, voor de meeste kinderen een zegen.

Alleen zit er blijkbaar in ons collectieve bewustzijn een afkeer van spruiten. Ik had altijd het idee dat het deels kwam door het kookbeleid van midden vorige eeuw. Groente werd toen enkele uren op het petroleumstel tot moes gekookt. Liefst met een flinke schep zout erbij. Tja, daar gaat de bloemkool, andijvie en ook zeker de spruit niet van vooruit.

Maar gisteren hoorde ik toch weer een heel ander verhaal. Op een seniorendag in Noord-Holland discussieerde ik met flink wat ouderen over gezond eten. Een meneer van zekere leeftijd vroeg me of die doorgekookte spruitjes van vroeger gezond waren. Zijn moeder kookte de spruitjes namelijk enkele uren. Maar zijn vrouw vond vijftien minuten lang genoeg. Dat was veel gezonder volgens haar. De oude man wilde nu na veertig jaar wel eens weten of zijn vrouw gelijk had of dat hij voor niks al die jaren 'halfrauwe' spruiten had gegeten. Want de spruitjes van zijn moeder, tja, die waren echt lekker volgens hem.

Diplomatiek zoals ik soms probeer te zijn, antwoordde ik dat het inderdaad gezonder is om groente niet tot snotjes te koken. Maar dat het ook belangrijk is dat je het lekker vindt. Want liever een heel bord 'snotjes' dan een half bord kort gekookte groente. Met als toevoeging dat je vooral ook je groente niet in te ruim water moet koken omdat anders ook erg veel voedingsstoffen in het gootsteenputje verdwijnen.

Wel ben ik blij dat ik mijn vijftien-minuten-spruiten-uit-weinig-kookwater gewoon thuis op tafel kan zetten. Na jaren proberen, stimuleren en aanmoedigen roepen mijn jongens nog steeds niet 'ha, lekker spruiten!'. Maar de pan gaat inmiddels wel leeg...
Volgende keer een recept!

Ik ben eigenlijk een beetje bang voor knolselderij. Dat komt namelijk zo. Wanneer ik knolselderij rauw eet krijg ik een heftige allergische reactie. Ik zal je de details besparen maar leuk is anders.

Maar zodra deze onooglijke groente wordt gekookt, kan ik er prima tegen. Geen centje pijn. Ik eet af en toe knolselderij in de overheerlijke erwtensoep van mijn moeder. Maar zelf op tafel zetten is een ander verhaal. Dit weekend ben ik er toch maar eens zelf mee aan de slag gegaan. Er stond in een leuk Nederlands kookblaadje een aantrekkelijke hartige taart met knolselderij. Een lekker recept met verstopte knolselderij onder kaas en eieren.

En ook heel gemakkelijk te maken. Een halve knolselderij, geschild in blokjes snijden en 2-3 minuten koken. Ik heb wat baconreepjes uitgebakken en uit de pan gehaald. Toen in dezelfde pan enkele uien zachtjes gefruit. Uiteraard een oven voorverwarmd op 200 graden en een bakblik bekleed met enkele plakjes hartige-taartdeeg. 4 eieren doorgeroerd met een 50 gram geraspte kaas en een scheut melk. Eiermengsel samen met knolselderij, uien en spekjes in de vorm. Nog 50 g geraspte kaas erover en 45 minuten in de hete oven.

Ik heb er nog een frisse salade bij gemaakt met bietjes, sugarsnaps en een lekkere vinaigrette met een 'mooie' olijfolie van een vriendin. De knolselderij gaf een heerlijke smaak aan de hartige taart. Aards en duidelijk, zonder overheersend te zijn. Erg lekker. Te lekker om te laten liggen in het groenteschap.

Het idee was dat ik vandaag zuurkool zou maken met gevulde filetlapjes. Misschien was het een optie om de halve overgebleven knol samen met aardappels tot puree te prakken. Lekker dat het werd! De puree werd heerlijk romig met wat melk en een klontje boter en smaakte heerlijk in combinatie met de zuurkool. Zo had ik mooi een restje groente verwerkt. Met als dubbel voordeel dat ik ongemerkt nog wat extra groente toevoegde aan de stamppot. Met alleen zuurkool kom je nogal lastig aan 200 gram groente per persoon. Want om nu ruim 800 gram zuurkool door de aardappelpuree te prakken is niet zo lekker.

Zuurkool met knolselderijpuree en gevulde filetlapjes
500 g zuurkool
800 geschilde kruimig aardappelen
halve knolselderij, geschild en in stukken
4 filetlapjes
4 plakken schwarzwalder schinken
2 el parmezaanse kaas
2 el olijfolie
klontje boter
1 beker melk, verwarmd
peper en zout
Kook de zuurkool zachtjes een half uur in een beetje water. Kook de aardappelen en knolselderij 20 minuten met een snuf zout. Snij de filetlapjes met een scherp mes overdwars in zodat je een soort envelop krijgt. Vul de filetlapjes met een halve el parmezaanse kaas en een plak ham. Druk goed dicht. Verhit de olijfolie in een koekenpan. Bak de filetlapjes in de koekenpan 5 minuten aan beide zijden. Giet de aardappelen en knolselderij af en stamp tot puree met de melk en boter. Breng op smaak met een beetje versgemalen peper. Giet de zuurkool af en meng dit door de puree. Giet de 'jus' van het vlees bij de zuurkool en meng dit er door. Serveer zuurkool en filetlapjes direct.

Weer eens wat anders dan zuurkool met worst. En een stuk lichter!

De vleeswijzer al gezien? De vleeswijzer is een mooi initiatief om je een bewuste keuze te laten maken wanneer je op duurzaamheid en dierenwelzijn wilt letten. Voor de grap moet je eens kijken. Want wat staat er bovenaan? Quorn! En quorn is geen vlees maar een vleesvervanger. Op zich niet een gek idee om naast vlees de vegetarische varianten te noemen. Ze scoren logischerwijs veel beter.

Maar waar zijn de peulvruchten? Peulvruchten scoren natuurlijk perfect op de schaal van dierenwelzijn maar zijn vooral de meest duurzame eiwitleverancier. Zeker wanneer er gekozen wordt voor de Zeeuwse bruine boon, de Noord-Hollandse grauwe erwt of de kapucijner uit de Flevopolder.

Met bonen en linzen kun je daarnaast veel lekkerder en gevarieerder koken dan met quorn of vegaburgers. In combinatie met een klein beetje vlees is het overigens een ideale manier voor vleesliefhebbers om vlees te minderen.

Verder is het leuk meegenomen dat peulvruchten veel vezels bevatten en goed verzadigen. Daardoor staan ze ook op 'de schaal van gezondheid en preventie tegen overgewicht' op nummer één. Peulvruchten zijn onverwachte toppers die vaker een plek op het bord verdienen!

En om maar eens te laten zien dat vlees en bonen goed samen gaan, geef ik hier een recept wat bij ons een topper is. Met kip dat weliswaar slechter scoort dan quorn. Maar weer veel beter dan biefstuk!

Zoete bonen met kip
4-5 personen
1 ui in stukjes
1 stukje verse gember, fijngehakt
800 g winterpeen in blokjes
1 grote pot witte bonen
1 kippebouillonblokje
300 g kipfilet
50 g rauwe ham
2 bananen
4 el olijfolie
25 g parmezaanse kaas

Verhit de oven voor op 200 graden. Fruit de ui en gember in 2 el olijfolie in een grote pan. Voeg na 5 minuten de wortel toe en laat 5 minuten bakken. Voeg de pot bonen en het bouillonblokje toe en laat lekker pruttelen. Wanneer het te droog is kun je een scheut water (of witte wijn) toevoegen. Laat met de deksel erop 10 minuten zachtjes pruttelen en roer af en toe door. Breng het bonenmengsel eventueel op smaak met een beetje ketjap.
Verdeel de kipfilet in repen. (3-4 repen per kipfilet) Scheur de rauwe ham per plak ook in 2 lange repen. Wikkel per reep kipfilet een reep rauwe ham er omheen. Verhit de rest van de olie in een koekenpan en bak de kiprepen aan om en om bruin.
Doe het bonenmengsel over in een ovenschotel en leg de kiprepen erop. Bedek tussen de kiprepen de bonenschotel met stukjes banaan. Strooi een klein beetje parmezaanse kaas er over en zet de ovenschotel 15 minuten in de hete oven.

Gisteren zijn we terug gekomen van een weekje Frankrijk. Veel mooie routes gefietst op mijn mountainbike maar ook erg veel gegeten. Stokbrood met zoute boter en bosbessenjam, knapperige croissantjes, zoete flan, royaal camembert en ook de wijn ging er wel in. Bij thuiskomst rolde ik dan ook een beetje gaar uit de auto. Want de zak chocolade-eclairs op de terugweg deden mijn laatste gevoel van fitheid niet echt goed.

En wat doe je dan op zo'n moment? Nadat het eerste wasje in de wasmachine is gepropt en voordat het grote opruimen begint? Soep maken natuurlijk! Een soepje is licht en gaat er altijd wel in. En omdat ik de grote stapel ongelezen tijdschriften in de auto kon wegwerken, wist ik na een korte rondvraag wat mijn mannen uit de nieuwste Delicious wilden eten. De geroosterde tomatensoep met cashew-kokossalsa! Een recept van Bill Granger wat inderdaad erg lekker klinkt.

Helaas had Bill wat meer tijd dan ik. Als we tenminste een beetje snel wilden eten. Want om nog twee uur voor de oven te gaan zitten wachten tot de tomaten en paprika lang genoeg geroosterd waren voor de soep, was me een beetje te gortig. Dat werd dus een beetje improviseren en het recept aanpassen.

Ik hoop dat Bill het niet hoort maar in plaats van verse tomaten heb ik voor gepelde tomaten uit blik gekozen. In veel recepten staat dan dat je goede tomaten uit blik moet nemen. Maar welk merk is dat? In Nederland kun je alleen Heinz of huismerk kopen en dat lijkt me niet meer dan redelijke middelmaat. Van beide soorten heb ik twee blikken gekocht en bij openklikken geen verschil ontdekt.

Ook de koriander in de originele cashew-kokossalsa heb ik vervangen door een bosje platte peterselie. Want koriander vinden mijn mannen niet zo lekker. En verder heb ik de hoeveelheid olie nog wat aangepast. Na al dat (verzadigde) vet in de vakantie zou een flinke hoeveelheid olijfolie misschien heilzaam zijn. Maar de soep wilde ik toch een beetje licht houden.

Het leuke van het recept is dat de tomatensoep een oosters tintje heeft. En dat is na alle tijm en herbes de provence ook best wel lekker. Want we hebben het er wel altijd over dat de Nederlandse supermarkten schril afsteken bij het aanbod in de Franse Carrefour of Leclerc. Maar in Frankrijk zijn ze in het aanbod, afgezien van wat blikken couscous, wel erg Frans. Bij ons kun je verse gember, citroengras en een ruim aanbod van Thaise, Japanse en Chinese kruiden vinden. In Frankrijk heb ik me zelfs rot gezocht naar kaneelstokjes. Kortom, ik ben weer lekker thuis!

Tomatensoep met cashew-kokossalsa
(vrij naar Bill Granger)
4-5 soepeters met milde maar hartige trek

4 blikken gepelde tomaten
1 wortel, in stukken
1 paprika, in stukken
1 teen knoflook
2 eetlepels olijfolie
2 tl gemalen komijn
2 tl gemalen koriander
2-3 kippebouillontabletten
50 g cashewnoten
20 g gemalen kokos
bosje platte peterselie (of koriander als je dat lekker vindt)

Verhit de olie in een soeppan en bak de wortel en paprika enkele minuten met gemalen komijn en koriander. Voeg de tomaten en 2 bouillonblokjes toe en laat tien minuten sudderen. Maak intussen de salsa: doe cashews, kokos, peterselie en een scheutje water in een kom. Zet de staafmixer erop tot het een grove pasta is. (Ik heb er nog wat fijngehakte cashews extra doorheen gedaan) Pureer de soep met de staafmixer tot een gladde soep. Breng de soep eventueel op smaak met nog een extra bouillonblokje.
Schep de soep in de borden en schep wat salsa midden in de soep.
Wij vonden het erg lekker, zeker met het laatste Franse stokbrood!

Volgens het oerdieet moeten we de granen links laten liggen. Geen volkoren boterhammen meer, geen rijst, geen pasta en zelfs geen muesli. En ook de zuivel moet van tafel. Onze genen zijn volgens professor Muskiet en andere oerwetenschappers geprogrammeerd om het te houden bij een voeding met vlees, vis, noten, zaden en natuurlijk veel groente en fruit.

Dat is een lastig eetpatroon in tijden waarin parttime vegetarisme wordt gepredikt om de planeet te redden. Misschien als we onze smaak gaan bijstellen naar krekels, maden en ander krioelend (on)gedierte, is er voldoende dierlijk eiwit om alle mensen op de planeet te voeden volgens het oerdieet. Maar ook van de gemiddelde koe of varken kunnen we meer eten dan het geijkte varkenshaasje of runderlapje. Waarom halen we in Nederland ons neus op voor orgaanvlees en andere voedzame restjes?

In het boek Carnivoria zijn ze niet vies van een stukje vreemd vlees. Al is het uitgangspunt van de makers iets anders geweest. Zij willen met schitterende foto's, mooie vormgeving en aantrekkelijke recepten vooral de terechte vraag stellen:" Waarom eten we wel koe maar geen hond? Waarom eten we wel de kipfilet maar sturen we de rest als afval naar Afrika?"
De makers van Carnivoria hebben geen pasklare antwoorden en zijn zich bewust van bio-industrie, milieuvervuiling, mestoverschotten en overbevissing. Wat ze wel weten is 'wie eet, is per definitie schuldig'.

Niet leuk maar het klopt wel. Want ook als vegetarier moet je je afvragen waar je geitenkaas vandaan komt. En hoeveel bokjes daarvoor naar Spanje versleept worden omdat we hier geen geitenvlees eten. Misschien dat het recept van Janneke Vreugdenhil voor curry van geit uit dit boek hier verandering in brengt. Verder onder andere een stoof met stierenstaart, krokodil massala, gevlinderde piepkuikens en krokante kevertjes.
Vlees is lekker en gezond maar hoeft niet iedere dag op je bord. Ik houd het dan ook bij het motto van de parttime vegetariers: af en toe vlees mevrouw, u weet wel waarom!



Carnivoria
J. Vreugdenhil

Vandaag eet ik bij de lunch nog een restje boerenkoolsoep van gisteren. Ik kan me er nu al op verheugen. Soep is eigenlijk altijd lekker. En het leuke van soep is ook nog eens dat het zo lekker verzadigt. Vloeibare dranken die je achterover giet, doen dat niet. Maar het naar binnen lepelen van een warm soepje geeft heel veel signalen naar je hersenen dat er eten binnenkomt. (probeer maar eens sinaasappelsap naar binnen te lepelen, dat verzadigt veel meer dan sap drinken)

De boerenkoolsoep maakte ik van restjes. Maar soep is eigenlijk veel te lekker om te wachten tot je voldoende restjes in je koelkast hebt. Houd jij ook zo van soep dat je het wel iedere dag kunt eten? Bestel dan de Soepkalender van Anja van der Wetering. Er staan 365 heerlijke recepten in, voor iedere dag eentje. Hoef je alleen in schrikkeljaren een soepje twee keer te maken!


Soepkalender
Wetering, A. van der

Zijn noten dikmakers?
Veel mensen zijn een beetje bang van noten. En dat terwijl we op feestjes de hele avond naar borrelnoten en chips grijpen. Maar overdag een handje noten pakken, dat doe je niet. "Al die calorieen, je zou er maar dik van worden."
Gek genoeg blijkt uit onderzoek dat mensen die regelmatig noten eten minder dik zijn dan mensen die dat niet doen. En dat is niet zo gek. Want noten bevatten niet alleen gezond vet maar ook veel eiwit en vezels. En die combinatie maakt dat noten lekker lang verzadigen. Waardoor je minder snel grijpt naar andere snacks.

Welke noten zijn het beste?
Ik vind zelf een handje studentenhaver lekkerder dan veel andere tussendoortjes. Ik probeer het wel bij dat handje te houden. Want het is natuurlijk niet de bedoeling dat ik al knabbelend achter de computer een heel bakje leeg eet. Noten en pinda's bevatten veel gezonde vetten maar ook van gezond vet kun je dik worden. Pinda's zijn geen noten maar eigenlijk boontjes die onder de grond groeien. En als je een handje te vaag vindt? Een eierdopje (met kop) is ook een prima hoeveelheid.

Zout of ongezouten?
Het eten van noten beschermt tegen hart- en vaatziekten en het zorgt voor een lager cholesterolgehalte. Dat geldt voor veel noten zoals walnoten, amandelen, hazel-, macademia-, pecan-, en pistachenoten. En ook voor pinda's.
Ongezouten is de allerbeste keuze. Maar omdat het zout alleen aan de buitenkant zit valt het best mee hoeveel zout je binnenkrijgt met een handje gezouten nootjes. Je hoeft ze er niet voor te laten liggen.

Noten bij de warme maaltijd
En behalve een handje nootjes als prima tussendoortje kun je ook best wat vaker noten door je eten verwerken. Gerookte amandelen zijn lekker door de couscous en hazelnoten zijn heerlijk in een salade met appel. Pinda's en cashews worden veel gebruikt in de Aziatische keuken.
Hieronder geef ik het recept van een lekkere walnootdip met een groentewrap. De dip doet het overigens ook prima op feestjes met wat rauwkost of stukjes geroosterd pittabrood. Weer eens wat anders dan borrelnoten!

Mediterrane wraps met walnotendip
(4 personen)
75 g walnoten
1 bekertje Griekse yoghurt
1 tl komijn
1 blikje tomatenpuree
2 chilipepertjes
4 el olijfolie
1 tl suiker
sap van 1 citroen
4 grote of 8 kleine wraps, 300 g
300 g komkommerrauwkost, zak
1 rode ui, gesnipperd
1 groene paprika, in reepjes
1 blik kikkererwten, uitgelekt
1 zakje platte peterselie, grof gehakt
zout en versgemalen peper

Vijzel of pureer met de staafmixer de walnoten, komijn, tomatenpuree, chilipeper, olijfolie, suiker, de helft van het citroensap en 3 el kikkererwten tot een dikke dip. Leng aan met de yoghurt en breng op smaak met zout en de rest van citroensap. Meng de rauwkost met de ui, paprika, kikkererwten en platte peterselie. Bak de wraps in een droge koekenpan iets knapperig en bestrijk de wraps met de walnotendip. Verdeel een gedeelte van de rauwkost over de wraps en rol ze op. Serveer wraps met de rest van de rauwkost en het restant van de dip.

Voedingswaarde:
per portie 494 kcal, 18 g eiwit, 29 g vet waarvan 4 g verzadigd, 42 g koolhydraten, 10 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Met een Turkse of Marokkaanse winkel in de buurt kun je de wraps vervangen door pide, dunne platte broden.

PS: borrelnoten bevatten weliswaar pinda's maar het krokante laagje is niet zo gezond.

Ik geef af en toe een kookworkshop. Klinkt uitermate stoer maar ik word natuurlijk nooit een echte kok. Eerder het tegenovergestelde. Ik ben goed in de hatseklats-keuken waarin ik zomaar wat dingen bij elkaar lijk te gooien met verrassend lekker resultaat.

En verrassend gemakkelijk. Wat denk je bijvoorbeeld van een heerlijke geroosterde paprikadip? Eenvoudiger kan niet en op iedere kookworkshop weer een succes. Iets vergelijkbaars was laatst te proeven op kasteel Groeneveld waar een lunch van 2020 werd gepresenteerd. Klinkt als science fiction!

Maar voor een geroosterde paprikadip gooi je een pot geroosterde paprika in een kom. Samen met een paar gedroogde tomaatjes. Staafmixer erop en klaar! Probeer maar eens, niet alleen lekker op een feestje bij de tacochips maar ook heerlijk op brood.

En nu we het toch over tacochips hebben, die zijn ook heerlijk met guacomole. Maar op het moment dat ik deze romige groene dip wil maken heb ik nooit een rijpe avocado in huis. Of ze liggen overrijp in de winkel of je moet ze drie weken bij de bananen leggen voor je dat groene ding op een vork kan prikken. Laat staan fijnprakken.

Een lekker alternatief is de frisse doperwtendip. Daarvoor heb ik de meeste ingrediënten altijd wel in huis. Iets anders maar net zo smeuïg als met avocado. Prima als gezond broodbeleg maar ook lekker op een chippie!

Frisse doperwtendip
1 potje doperwten, uitgelekt
1 citroen, 1 tl rasp en 2-3 el sap
1 dl griekse yoghurt
3 el olijfolie
2-3 el gehakte munt
0,5-1 teen knoflook, geperst
eventueel 1 el parmezaanse kaas
peper en zout

Pureer de doperwten grof. Roer alles door de doperwtenpuree en breng op smaak met peper, zout en eventueel wat parmezaanse kaas.

Voedingswaarde, 1 eetlepel (20 g):
28 kcal, 1 g eiwit, 2 g vet waarvan 0,5 g verzadigd, 1,5 g koolhydraten, 1 g vezel

Mooi met paarse tortillachips!
Alternatief: met tuinbonen in plaats van doperwten.

Wokken is gezond
Wokken is een oosterse techniek die inmiddels helemaal is ingeburgerd. En terecht, want met wokken verlies je nauwelijks voedingsstoffen. Er gaan geen vitaminen verloren met het weggieten van kookwater. En de groente wordt niet al te lang 'behandelt/mishandelt' waardoor smaak en knapperigheid bewaard blijven.

Andere oosterse techniek
Stomen is ook een oosterse techniek maar dat passen we veel minder toe. Terwijl ook met stomen smaak en vitaminen maximaal bewaard blijven. En het is super simpel. Je hebt helemaal geen hightech keuken nodige met speciale stoomovens. Gewoon een vergiet met een pan kokend water is genoeg. En omdat er niks aan kan branden of over kan koken is het ook nog eens de perfecte techniek voor koks die meer aan hun hoofd hebben. Zoals voetbalschoenen strikken, sporttassen zoeken vlak voor de training en tegelijkertijd de topografie van Zeeland met je andere kind oefenen. En eet er iemand later? Ook even opgepiept in de magnetron blijft een bordje gestoomd rundvlees met broccoli lekker!

Gestoomd chinees rundvlees met broccoli

(4 personen)
500 g bieflapjes, in reepjes
1 dobbelsteentje gember, fijngehakt gehakt
1 sjalotje, fijngehakt
1 el bruine suiker
1 tl peper
1 el azijn
2 el ketjap
200 g rijst
500 g broccoli-roosjes
2 rode paprika, in stukken
8 el chilisaus

Meng de gember, sjalotje, bruine suiker, peper, azijn en ketjap. Roer dit door het vlees en zet 10 minuten weg. Kook de rijst gaar volgens verpakking. Breng in een grote (stoom)pan water aan de kook. Leg een stuk bakpapier in een stoommand of vergiet en prik hier een paar gaten in. Leg op het bakpapier de broccoli en paprika. Leg hierop het vlees. Stoom de groente en het vlees 15-20 minuten. Serveer met de rijst en de chilisaus

Voedingswaarde:
per portie 400 kcal, 37 g eiwit, 4 g vet waarvan 2 g verzadigd, 54 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 35 minuten

De moestuinevaluatie
Zo aan het eind van de zomer moet ik vaststellen dat de moestuin me helemaal niet tegenvalt. Die ene courgetteplant die bleef leven, gaf hele mooie courgettes. En ook de bietjes gingen er bij de meesten in als koek. Ik kan me al niet meer voorstellen dat ik het ooit zonder wilde rucola in de tuin moest doen. En de kruiden zijn inmiddels de vaste basis van lunch en avondeten. Helaas moet ik ook wat tegenvallers noemen. De prei blijft dun en de koriander en peterselie zijn niet opgekomen. Maar dat ligt misschien meer aan de poezen die zich het liefst op de zwarte aarde koesteren in de zon. De paar sprietjes koriander en peterselie die wel het licht zagen werden binnen een dag opgeslokt door slakken.

Het andijviedilemma
De andijvie doet het ook goed. De planten staan er frisgroen en sterk bij. Geen slak die het in zijn hoofd haalt om daar 's nachts zijn buik mee rond te eten. En dat is waarschijnlijk om dezelfde reden dat die drie jongens van mij er van gruwen. Andijvie smaakt bitter door de bitterstoffen in het melksap. Zodra je een blad kneust, pompt de andijvieplant het melksap naar de beschadigde plek. Niet fijn voor insecten en slakken maar ook niet fijn voor degenen die andijvie moeten 'leren' eten.
Maar die zelfde bitterstoffen maken samen met de vele Beta-carotenen andijvie wel een gezonde hap. De hoeveelheid nuttige stoffen komt zelfs in de buurt van gezondheidstopper broccoli.

Andijvie met zoete ui
Ik kan de planten natuurlijk laten staan en ze als groene eenjarige simpelweg 'teruggeven' aan de natuur. Of op de composthoop gooien die ik misschien maar eens moet maken. Deze niet zo duurzame gedachte vinden mijn kinderen vast geweldig en het scheelt een hoop trammelant aan tafel. Toch moet er ook een gerecht mogelijk zijn wat ze wel lekker vinden. Er een lekkere prak van maken met veel zoete uien bijvoorbeeld. Het nadeel van de traditionele andijviesstamp is alleen dat er relatief weinig andijvie in gaat. Daarom een recept met veel ui, best wel veel andijvie en lekkere spiesjes die de boel een beetje afleiden van dat groene gezonde goedje...

Honingmosterdspiejes met andijvie-ui-stamppot
(4 personen)
400 g varkenshaas, in blokken van 2x2 cm
(neem voor 4 volwassenen 500 g varkenshaas)
1 el honing
2 tl mosterd
4 el olijfolie
750 g kruimige aardappelen, geschild
500 g andijvie, fijngesneden
2 grote uien, gesnipperd
zout en versgemalen peper
1,5 dl warme melk

Meng de honing met de mosterd, 1 el olijfolie en peper. Wrijf de varkenshaas in met de honingmosterd en zet koel weg tot gebruik. Kook de aardappelen gaar. Verhit 3 el olijfolie in een grote pan of wok. Bak de ui op laag vuur zacht en heel lichtbruin. Verhit een grillpan. Verdeel de blokjes varkenshaas over 8 -12 satéstokjes. Grill de varkenshaas op de hete grillpan 2 minuten aan iedere zijde. Houdt de spiezen warm in alufolie. Voeg de helft van de andijvie toe en roerbak tot de andijvie geslonken is. Stamp van de aardappelen een droge puree met de melk. Voeg de puree aan de andijvie toe en stamp dit met de rest van de andijvie tot een smeuige stamppot. Warm even door en voeg eventueel nog wat melk toe. Serveer met de honingmosterdspiezen.

Voedingswaarde:
per portie 458 kcal, 38 g eiwit, 13 g vet waarvan 3 g verzadigd, 43 g koolhydraten, 10 g vezel

Benodigde tijd: 30 minuten

Opmerking: Vind je varkenshaas een beetje overdreven voor een doordeweekse dag? Neem dan hamlappen en grill of rooster ze gaar. In de oven gaat dat ook prima.

Lekker biefstukje
Een biefstukje komt van een koe. Dat weten we allemaal wel. Maar om dat lekkere biefstukje op je bord te krijgen is er meer nodig dan een koe. Grond, water, krachtvoer en bijvoorbeeld transport. Dat maakt dat de milieubelasting van dat biefstukje hoog is. Hoger dan een varkenslapje. En dat varkenslapje is weer slechter voor het milieu dan een kipfileetje.

Koeiescheet
En zelfs als je een koe in je achtertuin hebt staan die alleen maar gras eet gebeurt er nog iets anders dat slecht is voor het milieu. Een koe produceert mest en flinke methaanscheten. Deze koeiescheten produceren één derde van het methaangas ter wereld. CO2 warmt de aarde op maar methaan lijkt dat twintig keer zo snel te doen. Niet zo best dus.

Biologisch vlees is beter
Maar het is wel lekker. En vlees levert prima bouwstoffen en veel ijzer. Af en toe een stukje vlees is prima maar wat minder mag best. En dan kun je het beste voor biologisch vlees kiezen omdat de milieubelasting lager is dan gangbaar vlees.
Maar voor alle vegetariers die om welke reden dan ook geen vlees willen eten zijn er geen gezondheidsnadelen wanneer ze geen vlees eten. Het ijzer (Fe2+ of heem-ijzer) in vlees wordt gemakkelijk opgenomen. IJzer uit plantaardige producten moet (non-heemijzer Fe3+) eerst worden omgezet (in Fe2+) voor opname. Dat is een extra stap maar dat gaat prima in combinatie met vitamine C. Uit bijvoorbeeld sinaasappels en paprika.

De bite van zwammen
Van paddestoelen wordt wel eens gedacht dat het een prima vleesvervanger is. Het zijn inderdaad prima smaakmakers en de 'bite' van een gebakken oesterzwam lijkt ook wel een beetje op vlees. Maar er zit niet meer eiwit in dan in broccoli en ook nauwelijks ijzer. Dus als je paddestoelen op het menu zet moet er nog wat bij. Ei bijvoorbeeld. Milieuvriendelijk, vegetarisch en prima keuze door goede eiwitten en gezonde vetten!

Paddestoelenbloemkooltaart
(4 Personen)
1 bloemkool in roosjes
2 el olijfolie
1 schaaltje gemengde paddestoelen, schoongemaakt en in stukjes
2 sjalotjes, gesnipperd
4 plakjes bladerdeeg
2 takjes rozemarijn
6 eieren

Verwarm een oven op 175°C. Kook de bloemkoolroosjes in 6-8 minuten beetgaar. Verdeel de plakjes bladerdeeg op een bakvorm van 25 cm doorsnede. Rits van 1 takje de rozemarijn naaldjes en hak ze fijn. Verhit de olie en bak het sjalotje met de champignons en gehakte rozemarijn 5 minuten. Kluts de eieren met een scheutje water en peper en zout. Verdeel de bloemkool en de paddestoelen over het bakblik. Giet de eieren erover en leg het takje rozemarijn erop. Schuif het bakblik 40-45 minuten in de oven tot hij bruin en gaar is.

Voedingswaarde:
per portie 440 kcal, 18 g eiwit, 31 g vet waarvan 11 g verzadigd, 23 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 55 minuten

De foto is van Petra Steenkamer

Ik heb vandaag koekjes gebakken. Van boter, bloem en suiker. Heerlijk knapperige koekjes waar je maar met moeite af kunt blijven.

Misschien vraag je je nu af of dat allemaal zo wel kan in Huize Vocking. Mevrouw de Voedingskundige moet toch zelf een beetje het goede voorbeeld geven? Hadden de koekjes dan niet op zijn minst van volkorenmeel moeten worden gebakken en de boter worden vervangen door olijfolie? En dan hebben we het nog niet gehad over de suiker...

Tja, dat zou toch half zo lekker niet zijn. En het grote voordeel van zelf bakken is dat je er veel zuiniger mee bent dan wanneer je een pak speculaasjes opentrekt. Ik haal het in ieder geval niet in mijn hoofd om na drie kwartier wachten op het resultaat alles in één keer naar binnen te werken.

Een nadeel van zelfgebakken koekjes is alleen dat je ze niet te lang kunt bewaren. Nog een dagje in een gesloten trommel en dan is het lekkere er wel af. Je kunt ze nog even oppiepen in de magnetron om ze weer knapperig te krijgen. Maar zelfgebakken koekjes worden slap. De roomboterkoekjes van onze bakker hebben hetzelfde euvel. Dat pleit voor hem want dat betekent dat hij echt roomboter heeft gebruikt.

Want roomboter is misschien niet het beste vet, het is wel veel beter dan het vet wat de koekjesfabrieken gebruiken. Heb je je nooit afgevraagd hoe het kan dat spritsen en bokkenpoten maanden, zo niet jaren knapperig blijven? De banketbakkersindustrie gebruikt speciaal bewerkt vet wat het lang houdbaar maakt. Dit transvet is nog slechter dan verzadigd vet.

Transvet verlaagt het goede cholesterol en verhoogt het slechte cholesterol en dat maakt het dubbel zo slecht als verzadigd vet. Transvet zat tot de jaren negentig ook in halvarine en margarine. In Europa is dit nu vrijwel tot nul teruggebracht. Ook snackbars en restaurants zijn de laatste tijd goed bezig. Frituurvet met veel transvet wordt steeds minder gebruikt en vervangen door vloeibaar vet zonder transvet.

Maar in de koekjesbranche is het terugdringen van transvet nog steeds erg lastig. We willen namelijk knapperige koekjes. En dat lukt op het moment alleen met kakelverse roomboterkoekjes of met koekjes waarin transvet zit.
Koekjes zijn lekker maar niet gezond. Maar zelf bakken maakt ze wel gezonder!

Het recept voor de lekkere zandkoekjes heb ik van www.puurgezond.nu

Vorige week ging ik iemand te lijf met ongebakken stokbrood. Mijn tegenstander probeerde mij ook onderuit te krijgen met twee slappe baguettes. Een vechtpartij van niks natuurlijk. Bij een flinke uithaal mepte je het brood in tweeën zonder dat de ander er een schrammetje aan overhield. Het was dan ook voor een foto voor het tijdschrift Quest. En om het plaatje compleet te krijgen, we stonden in een maïsveld van een boer die met een slagroomtaart bleek omgekocht door de fotograaf.

Mijn tegenstander in het maïsveld was prof. Frits Muskiet. Deze professor promoot het oerdieet. Hij vindt dat hoe we nu eten, niet past bij wie we zijn. Het oerdieet gaat 160.000 jaar terug in de tijd. Zonder vee en landbouw leefden we van groente, fruit, noten, zaden, wat vlees, vis en anders spul uit het water zoals garnaaltjes en zeewier. Dus geen zuivel maar ook geen brood, mais, rijst en bonen. En al helemaal geen koek, ijs en chips. Het oerdieet klinkt natuurlijk al veel gezonder dan wat we nu gemiddeld eten. Je krijgt meer groente en fruit binnen en veel gezonde vetten. Maar in een dubbelinterview werd ik erbij gehaald om wat tegenargumenten te spuien. Een gevecht over brood dus eigenlijk.

En die tegenargumenten heb ik wel. Koolhydraten hebben we natuurlijk niet in de prehistorie gegeten omdat er landbouw voor nodig is. Maar wanneer je gezond en actief bent, zijn volkoren granen en bonen een prima aanvulling op je voeding. Koolhydraten gaan pas problemen geven wanneer je inactief bent en te zwaar. Zeker als je de koolhydraten ook nog eens binnenkrijgt door koek, frisdrank en andere bewerkte producten. Maar er is bijvoorbeeld veel onderzoek gedaan bij topsporters en die presteren echt beter op een koolhydraatrijke voeding.

Daarnaast is het oerdieet duur voor veel mensen. Duur is natuurlijk een relatief begrip omdat het vreemd is dat we wel gemakkelijk 2 euro neerleggen voor een chocoladeijsje maar niet voor een bakje aardbeien waar je met zijn vieren van eet. Maar veel (verse) groente en fruit, veel mager vlees en vooral vis is duur. Zeker wanneer je het vergelijkt met koolhydraatrijk voedsel zoals brood, rijst en weer die bonen.

Verder is het niet een voeding die 'groen'of duurzaam te noemen is. Met de hele wereldbevolking kunnen we er niet van eten en de zee is nu al behoorlijk leeggevist.
Maar het is natuurlijk wel heel goed om eens terug te kijken naar wat we oorspronkelijk aten. Uit botonderzoek blijkt dat we best gezond waren en dat onze botten toen sterker waren dan die van nu. En dat ondanks alle calcium die we nu binnen krijgen uit melk. Dat maakt het oerdieet een prima referentievoeding om ons huidige eetpatroon tegen het licht te houden.

Maar zou het lekker en bevredigend zijn? Frits Muskiet ontbijt bijvoorbeeld met vis. Daar moet ik niet aan denken. Fruit met noten klinkt al als een beter alternatief. Natuurlijk kun je salades heerlijk opleuken met vis of noten. En warme maaltijden met gegrild vlees en groente zijn ook geen straf. Maar ik denk dat ik mijn bakje yoghurt met fruit en muesli erg zou missen. Net als die heerlijke volkorenboterham met kaas. En wat te denken van een bord spaghetti?

In ieder geval waren Frits Muskiet het over één ding heel erg eens. Die slappe baguettes voor de foto vonden we allebei niet erg appetijtelijk. Die mocht de fotograaf houden! Maar ik moet bekennen dat ik toch wel nieuwsgierig ben geworden. Wordt vervolgd!

Ps: Het interview staat in Quest ligt half oktober in de winkel. Deze maand in Plus een artikel van Karine Hoenderdos over Oerdis!

Eergisteren zijn bijna alle rijpen geplukt. Niet door mij maar door E. uit Amerongen. Na het stuk vijgentaart wat als vriendendienst door mijn P. op de fiets is gebracht, zijn ze op de hoogte van onze overvloed aan rijpe vijgen. Natuurlijk was het overblijfsel van de taart bedoeld om ze de ogen uit te steken met onze oogst.

Het terugbrengen van mijn bakblik eergisteren was eigenlijk een smoes. De vraag van E. was duidelijk. Als wij zoveel rijpe vijgen hadden dan wilde hij dat wel eens zien. En hij wilde er eigenlijk ook wel een paar. Na 12 rijpe vijgen moest ik hem afremmen. Ik vond dat hij er wel genoeg had. E. staat niet bekend als hebberig maar nu leek zijn oog wel groter dan zijn buik en die van zijn echtgenote.

Maar het was hem gegund. Zeker omdat hij niet heel kieskeurig was en niet neer keek op de wat minder mooie exemplaren. En al geef ik toe dat ik wat bezitterig was door deze on-Nederlandse oogst, mijn vrijgevigheid werd beloond. Gisteren kreeg ik niet alleen een mooie foto maar ook een recept toegestuurd.

Het maakte me niet jaloers. Een beetje vreemd misschien maar ik ben er juist trots op dat mijn vijgen nu ook door E. zijn vastgelegd voor het nageslacht. Zodat mijn achterkleinkinderen bij de volgende klimaatwisseling kunnen laten zien dat er ooit vijgen rijpten in een achtertuin in Amerongen. Waar half Amerongen van genoot! En als de temperaturen hier alleen maar subtropischer worden? Dan kunnen ze laten zien dat dit de eerste recordoogst was in de tuin van hun voorouders. Waar men toen nog lichtelijk hysterisch mee om ging....

Vijgen met mozarella
Vijgen schillen en in kwarten snijden. Over borden verdelen. Mozarella (di bufula) in grote stukken verdelen en bij de vijgen leggen. Wat zout erover malen. Scheutje olijfolie erover schenken en fijn gesneden basilicum (paarse uit eigen tuin) erover verdelen. Mjammm.

Foto en recept: Barbara Hart

Na de blog over 'fruit eten' nu even een andere suggestie. Iets minder braaf helaas. Maar wel heel erg lekker!

Vijgen in de tuin
Het kwam eigenlijk doordat vrienden uit het dorp lichtelijk opschepten over hun vijgenoogst. Nu ben ik vrijwel dagelijks in mijn eigen tuin maar ik moet bekennen dat ik de productie van onze vijgenboom een beetje vergeten was. Druk met de bieten en prei zal ik maar zeggen. Ik had in juni wel al gezien dat er veel groene vijgen in de boom hingen. Maar voorgaande jaren werden er maar enkele rijp. En dat net op een moment dat wij het niet door hadden.

Rijpe vijgen
Maar dit jaar heeft de boom flink zijn best gedaan. Onder invloed van het mooie weer is de oogst bijna onuitputtelijk en overtreft die absoluut de oogst van onze vrienden. Ik kon voor een snelle oogst zelfs kieskeurig zijn en de kapotte en overrijpe (die eigenlijk het lekkerst zijn) voor de toegevlogen wespen laten hangen. Ik heb mooie, onbeschadigde en rijpe vijgen geplukt. En dat kan ik morgen en overmorgen vast nog een keer doen.

Vijgentaart
Maar wat moest ik ermee? Het was half zes en wellicht kon ik er nog wel een toetje mee maken. Voor na de pasta met pompoen, spekjes en wilde rucola uit de tuin (ook erg lekker). Maar dan moest ik wel snel zijn. Even googlen leidde tot ingewikkelde recepten dus ik heb er een eenvoudige en snelle versie van gemaakt. Wij vonden het hier in huis erg lekker!

Snelle vijgentaart
8 personen
4-5 plakjes bladerdeeg
half pak amandelspijs van Baukje
1 ei
5-6 rijpe vijgen

Verwarm een oven voor op 200 graden. Vet een vorm in met een drupje olie. Verdeel de plakjes bladerdeeg over de bakvorm en druk alles goed tegen elkaar. Verkruimel de amandelspijs en roer het ei er doorheen. Verdeel het mengsel over bladerdeeg. Snij de vijgen in kwarten en rangschik ze over de bakvorm. Zet de bakvorm midden in de oven 35-45 minuten tot de randjes mooi bruin worden en de taart gaar is.
Om het mooier te maken kun je nog wat abrikozenjam los roeren met een beetje water en dat over de randen smeren zodat ze mooi gaan glimmen.

Dirk vond het wat minder, Simon vond de vijgen te zoet (Tja, vaag...) en Ben en de rest hebben het met smaak opgegeten. De kleine helft die overbleef hebben we naar onze vrienden gebracht. Zoete troost....

Niet een recept voor als je wilt afvallen. Laten we zeggen voor af en toe. Maar zolang de vijgenboom mooie rijpe vijgen geeft moet ik er wel van profiteren. Ik kan er natuurlijk jam van maken of er een salade met geitenkaas van maken. En wat is er mis met rijpe vijgen door de fruitsalade!

Wat is er nu lekkerder dan een heerlijk glas vers sinaasappelsap? Of het nu 's ochtends bij het ontbijt is of een royaal glas op een terras, ik kan het niet rustig drinken. Ik vind het zo lekker dat ik niet meer kan stoppen wanneer ik een slokje neem. Jammer genoeg levert een glas sinaasappelsap of ander vruchtensap net zoveel calorieën als een glas cola. En is het net zo slecht voor je tanden. Een beetje vruchtensapliefhebber sputtert nu tegen en roept dat je een glas 'jus' natuurlijk niet kunt vergelijken met een glas cola. "In sinaasappelsap zitten toch veel meer vitaminen?"

Berg sinaasappelpartjes
Maar voor de grap moet je datzelfde glas eens vergelijken met een sinaasappel. In een gemiddeld glas gaan drie tot vier sinaasappels. Dat is een flinke berg gepelde partjes. In je glaasje sap mis je niet alleen de vezels maar je raakt er ook minder van verzadigd. Dit komt niet alleen doordat je de vezels en dus volume mist maar ook omdat je hersens minder verzadiging-signalen krijgen wanneer je vloeibare calorieën naar binnen werkt. Of je nu suikerrijke cola drinkt of een glas vruchtensap.

Ruiken verzadigt
Een oorzaak die genoemd wordt is de rol van je neus tijdens eten en drinken. Wat je ruikt heeft invloed op je gevoel van verzadiging. Tijdens drinken komen er minder aroma's vrij dan tijdens eten. Hierdoor raak je minder snel verzadigt. Je werkt het niet alleen sneller naar binnen maar je mist ook een deel van de heerlijke geurstoffen. Vooral als je het zo snel naar binnen werkt als ik. Misschien heeft het zin om sinaasappelsap net zoals wijn te benaderen. Walsen, slurpen en met kleine slokjes ervan genieten. Zeker als je weet dat je vrolijk schijnt te worden van sinaasappelgeur.

Voor de vitamine C hoef je het niet te doen
Tijdens het persen verlies je een klein deel van de vitamine C waar een sinaasappeltje zo rijk aan is. Zeker als je het even laat staan. Al vliegen die vitaminen echt niet meteen alle kanten op. Maar eigenlijk is dat niet zo boeiend. Dagelijks krijgen we gemiddeld genoeg vitamine C binnen want niet alleen fruit maar ook aardappels en uien bevatten veel vitamine C. Voor de extra vitamine C hoef je het dus niet te doen. Want meer fruit dan je dagelijkse twee porties is alleen maar positief als je daardoor ijs, snoep en koek laat staan.

Antioxidanten in vruchtensap
Gelukkig is er ook nog positief nieuws. De hoeveelheid anti-oxidanten in het gemiddelde fruitdrankje is zeker zo groot als in een bakje fruitsalade. Niet zo gek natuurlijk als je bedenkt dat je drie sinaasappels nodig hebt voor een glaasje sap, maar dat terzijde.
En die anti-oxidanten kun je echt beter uit fruit of vruchtensap halen dan uit een pilletje. Want dan hebben ze nauwelijks effect of zelfs een averechts effect. Helaas weten wetenschappers inmiddels heel veel over vitaminen en vitaminen-tekorten maar kunnen ze maar deels verklaren hoe anti-oxidanten werken in je lichaam.

Zomerfruit
Anti-oxidanten en andere bio-actieve stofjes blijken wel erg nuttig. Ze werken kanker-remmend of beschermen bijvoorbeeld je hart. Maar dan moeten die stofjes dus wel uit de plant of vrucht zelf komen. Waarom dan een sapje drinken als je met een hele appel of halve fruitschaal ook nog eens vezels binnenkrijgt en meer verzadigt raakt? Want wat is nog lekkerder dan een glas sinaasappelsap? Dat is toch een bak fruitsalade met aardbeien, bosbessen, frambozen, bramen, nectarines en ander heerlijk zomerfruit.
Als ik eraan denk dan ruik ik het al en loopt het water me in de mond.
Toch jammer dat eraan denken niet verzadigt. Eerder het tegenovergestelde!

Geniet van de zomer en het zomerfruit,

Yneke

Het blijkt dat bonen vooral 's winters worden gegeten. Het favoriete bonengerecht in Noord-Holland (en misschien ook de rest van NL) is nog steeds bruine bonen met uitgebakken spek, een gebakken uitje en wat piccalilly.
Piccalilly is een geel goedje van zoetzure groenten. Koenjit zorgt voor de gele kleur en mosterdzaad voor de scherpe smaak. Volgens een piccalillyfabrikant is het heerlijk bij stevige winterkost. Tja, dan begrijp ik dat je hartje zomer niet met blikken bonen aan de slag gaat.

Jammer van de piccalilly want die is ook lekker op een boterham kaas. Maar vooral zonde van die bonen. Want juist in de zomer op de camping of als je thuis lekker gemakkelijk wilt, zijn bonen uit een pot of blik supergemakkelijk. Rats wat blikjes open en binnen een kwartier kun je aan tafel. Chili is, zeker met veel groente, een heerlijk zomers gerecht!

Chili con chorizo
voor vier personen
2 zak Wok klaar toverrijst, Lassie á 270 g (of kook gewoon zelf rijst)
2 el olijfolie
2 uien, in stukjes
1 zak paprikamix (groene, rode en gele paprika), in stukjes
1 blik tomatenblokjes
1 zakje mix voor chili con carne, silvo
1 blik of pot bruine bonen (720 g)
1 groot blik of potje mais, 340 g
100 g chorizo, in stukjes

Bereid de rijst volgens verpakking. Verhit de olie in een wok of hapjespan. Bak de ui 2 minuten. Bak de groene paprika 1 minuut mee. Voeg de gele en rode paprika toe en bak 1 minuut mee. Voeg tomatenblokjes en kruidenmix toe. Breng aan de kook en laat 1 minuut sudderen. Voeg mais, bruine bonen en chorizo toe en warm goed door. Serveer de chili met de rijst. (en misschien een lekkere koele Corona)

Voedingswaarde:
per portie 545 kcal, 22 g eiwit, 16 g vet waarvan 5 g verzadigd, 79 g koolhydraten, 18 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Opmerking: De paprikamix is ook kant en klaar in de diepvries te vinden. Dat scheelt weer snijwerk maar is minder handig op de camping. Overigens kun je een corona vervangen door ieder ander biertje of een lekker glas water!

(de foto is van Petra Steenkamer)

Ouderwetse moeder
Of ik een moeder van het oude stempel ben? Dat zou best kunnen. Mijn kinderen krijgen gewoon wat de pot schaft en hebben altijd even moeten proeven van het groente-goed op hun bordje. Soms konden Dirk en Simon kiezen tussen wortel (bah!) of bietjes (getver!) maar over het algemeen was het opeten of zonder eten naar bed.
Van Thaise wokmaaltijd tot Marokkaanse couscous, alles werd ze voorgeschoteld en vaak werden ze daar niet enthousiast van. Vaak riepen ze al:"Heb je weer vies gekookt?" voor ze wisten wat er op tafel kwam.


Wit brood zonder korstjes en appelmoes over de spinazie
Net zoals veel andere ouders begon ik met een ideaalbeeld aan de opvoeding van de eerste. Maar voor Dirk goed en wel aan kerstomaatjes en stukjes komkommer kon beginnen op peuterleeftijd, had ik de hoop al verloren op een kind dat stukjes rauwkost smikkelend naar binnen werkte. De broccoliprutjes en andijviepotjes werden na een hapje proeven al spetterend weer naar buiten gewerkt. Alleen het zoete staafmixer-fruit werd met grote vreugde begroet.
Maar een nichtje van mij lustte op 18-jarige leeftijd alleen maar witbrood met hagelslag en tomatensoep omdat haar ouders nogal toegeeflijk waren op eetgebied. Dit beeld zorgde, samen met het visioen dat ik al het eten onder de appelblubber zou moeten verstoppen, dat ik doorzette.

Het ligt niet aan de kok
Ik zal niet zeggen dat ik een goede kok ben. Maar met wat hatseklats-koken krijg ik over het algemeen een hele smakelijke maaltijd op tafel. Daarom heb ik altijd geprobeerd me niets aan te trekken van het gemekker van mijn kinderen. Dat ze het niet lekker vinden heeft meer met hun te maken dan met de kok. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik ook wel eens de pan in de gootsteen heb gegooid en de pannendeksels uit boosheid tegen elkaar heb gekletst. Soms word je dat gezeur ongelofelijk zat!

Bitter is gevaar
Kinderen hebben nog geen afgestompte smaakpapillen. Dat maakt dat ze veel meer proeven dan volwassenen die natuurlijk op veel meer vlakken ervaren en afgestompt zijn. Verder houden kinderen intuitief niet van een bittertje zoals in veel groente zoals andijvie zit. En dat is niet zo gek. Bitter is meestal een signaal dat iets giftig is en daarom zullen ouders het goede voorbeeld moeten geven door zelf met smaak andijvie te eten.
Gelukkig krijgen kinderen na tien, vijftien keer iets geproefd te hebben de smaak te pakken. Volgens de theorie lusten ze het dan. Of het nu een worteltje is of een stukje broccoli. Belangrijkste tip blijft dat net zoals met veel anderen dingen: stug volhouden helpt!

Maar we zijn er nog niet
Dirk en Simon zijn nu (bijna) twaalf en negen. Inmiddels lusten ze best wel veel en durven ze ook regelmatig iets nieuws te eten. Maar van andijvie, sla, en rauwe tomaat worden ze nog steeds niet blij. Dirk wil zelfs een hamburger alleen maar eten als er geen augurk, sla en zelfs tomatenketchup op zit.
En inmiddels is Ben bijna twee en begint het verhaal weer opnieuw. Tot anderhalf leek hij alles te lusten maar inmiddels wil hij zelfs geen zakje taugeh meer in zijn kinderkarretje hebben. "Bah!" roept hij dan en legt het zakje terug in de koelvitrine.

Dit vind je echt lekker!
Van moestuin tot zelf koken, van restaurantje spelen tot het verbieden van kindermenu's, de komende tijd zal ik alle nuttige tips eens op een rijtje zetten. Want al weet ik veel van gezond eten, niet alles wat ik geprobeerd heb was pedagogisch even slim. In ieder geval werkt het niet om ze met hapjes achterna te rennen en te roepen: "Dit vind je echt lekker, echt!"

PS: de boze jongen met het stronkje broccoli is geen zoon van mij. Maar hij had het zomaar kunnen zijn...

Dit jaar is mijn achtertuin onder handen genomen. Op mijn wensenlijstje stonden flinke perken keukenkruiden en ruimte voor een moestuin. De kruiden staan er mooi bij. Salie, oregano, tijm, munt en flinke pollen bieslook. Niet alleen lekker maar het ziet er geweldig uit. Maar de tuinman was iets later dan gepland klaar waardoor mijn moestuinstuk er minder weelderig uitziet. Tegen de tijd dat ik daar iets kon planten was zaaien nauwelijks een optie en waren er nog drie bietenplantjes te krijgen bij de tuinwinkel hier op het dorp. Samen met 4 kropjes sla ziet dat er toch wat minimaal uit. Ik heb nog wel wat koriander, rucola en platte peterselie gezaaid. De kiempjes doen erg hun best. Dat moet ook wel want mijn drie katten zijn net varkens. Minoes, Zwartje en Frits vinden de kale zwarte plekken in de tuin erg aantrekkelijk voor rollen en luieren.

Gelukkig zit het weer deze week mee voor alle sprietjes en kleine plantjes. Volgens mijn krant wordt het groeizaam weer. Veel buien met af en toe zon. Als het een beetje meezit kan ik aan het eind van de week mijn kropjes sla gebruiken voor onderstaande salade. En is er hopelijk toch zoveel zon dat ik met mijn bordje lekker in de buitenlucht aan mijn grote nieuwe tuintafel kan zitten.

Mediterrane maaltijdsalade
4 personen

400 g vastkokende aardappelen
1 sjalotje, fijngehakt
3 el gemengde kruiden zoals bieslook, (platte) peterselie, verse oregano of munt
1 tl selderijzout
snufje suiker
2 tl mosterd
4 el olijfolie
3 el witte wijnazijn
1 krop sla
8 trostomaten, in partjes
halve komkommer, in plakjes
3 gekookte eieren in partjes
1 blikje tonijn op olie, uitgelekt
6 ansjovisfilets, in stukjes
10 zwarte olijven

4 sneden volkorenbrood, geroosterd

Kook de aardappelen in 5-8 minuten gaar en laat afkoelen. Snijd de aardappelen in dikke plakken. Hak of knip de kruiden fijn. Klop van het sjalotje, kruiden, selderijzout, suiker, mosterd, olijfolie en azijn een dressing. Was en droog de sla. Leg de sla op een schaal en verdeel de tomaten, komkommer, ei, tonijn, ansjovis en olijven er over. Klop vlak voor serveren de dressing even door en druppel de vinaigrette over de salade. Serveer met de geroosterde boterhammen.

Voedingswaarde:
per portie 430 kcal, 26 g eiwit, 21 g vet waarvan 4 g verzadigd, 37 g koolhydraten, 9 g vezel

Benodigde tijd: 20 minuten

Zin in winterpot

De overgang van barbecueweer naar dagen vol grijze wolken en een constante stroom dikke regendruppen is er groot. Mijn tuin is er echter flink van opgeknapt. De net gezaaide spinazie en rucola schiet uit de grond en ook de kropjes sla hebben er weer zin in.
Maar ik heb mijn uggs weer tevoorschijn gehaald en ik kreeg weer zin in winterpot. Rode kool met gehaktballen en een kruimig aardappeltje bijvoorbeeld. Of een lekker rundervinkje met andijviestamp. En ik kreeg ongelofelijke trek in erwtensoep. Dat werd me eigenlijk iets te gortig. Maar toen ik deze belachelijke gedachte met mijn huisgenoten besprak, bleek iedereen wel een stevig bord soep te lusten. Dus vandaar, omdat het komende week af en toe regent na de zonneschijn, lekkere boerengroentesoep. Overigens een stuk slanker dan snert!

Gebonden boerengroentesoep met balletjes
voor 4 personen

350 g mager rundergehakt
1 zakje gehaktkruiden
1 aardappel, in stukken
1 prei, in stukken
200 g doperwten
300 g boerensoepgroenten
2 el olijfolie
bouillontabletten
4 bruine bolletjes

Meng de gehakt met de gehaktkruiden. Draai er soepballetjes van en zet koel weg tot gebruik. Kook de aardappel, prei en doperwten gaar in 10 minuten in een halve liter water. Pureer tot een gladde massa. Bak in een grote pan in de olie de boerensoepgroente 2 minuten even aan. Voeg een halve liter water toe, de soepballetjes en de bouillontabletten. Breng aan de kook en laat 10 minuten sudderen. Voeg de aardappelgroentepuree toe en zoveel water tot een gladde dikke soep ontstaat. Breng op smaak met peper en zout en serveer de soep met de bruine bollen.

Voedingswaarde:
per portie 432 kcal, 25 g eiwit, 22 g vet waarvan 9 g verzadigd, 33 g koolhydraten, 7 g vezel

Benodigde tijd: 35 minuten

Opmerking: de gehakt wordt wat pittiger dan normaal gekruid zodat de balletjes ook in de soep pittig blijven.

Pinda's verlagen kans op hart- en vaatziekten
Pinda's zijn geen noten maar eigenlijk een peulvrucht. De pindaboontjes groeien onder de grond en worden groen geoogst. Dat heb ik ooit in Zuid-Turkije met eigen ogen gezien. Ze eten ze daar zelfs groen. Ik vond dat persoonlijk naar rauwe bonen smaken. Ik heb liever een handje gebrande en gezouten pinda's!
Nu was het al langer bekend dat noten gezond zijn. Er zitten veel goede vetten in. Het is alleen jammer dat er ook zoveel calorieën in zitten en dat je er zo gemakkelijk van door eet.

Pinda's zijn gezond
Pinda's stonden altijd een beetje in een kwaad daglicht. Maar recent hebben onderzoekers aangetoond dat wanneer je regelmatig pindakaas en/of pinda's eet je minder kans op hart- en vaatziekten hebt. Dat bleek uit een onderzoek onder 6000 vrouwen met diabetes type 2. Met diabetes type II heb je namelijk veel kans dat je ook hart- en vaatziekten krijgt.

Pinda's en Nigella
Goede reden om eens met een recept van Nigella Lawson te komen. Dan werk ik meteen aan het voornemen van enkele weken terug dat ik wat meer uit kookboeken ga koken. Nigella blinkt niet uit in het opschrijven van gezonde recepten. Maar op deze mag je, zeker na dit onderzoek, wel het labeltje gezond plakken.
Niet geheel onverwacht blijkt ook Nigella een copycat. Het oorspronkelijke recept is namelijk van restaurant The Rainbow Room.....


Voor altijd zomer
Nigella Lawson


Wortelsalade met pinda's van The Rainbow Room
(uit 'Voor altijd zomer' van Nigella Lawson)
voor 2 personen

4 middelgrote wortelen
75 g gezouten pinda's
2 eetlepels rode-wijnazijn
2 eetlepels arachideolie (pinda-olie)
paar drupjes sesamolie

Rasp de wortelen heel grof in de keukenmachine of snij ze in dunne staafjes. (van te fijn raspen wordt het zompig)
Meng de stukjes wortels met de rest en eet direct.
Errug lekker!

Wees overigens niet te bang voor het zout op de pinda's. Volgens professor en voedingskundige Martijn Katan valt het reuze mee met de hoeveelheid zout in pinda's. Het zit erop en niet erin waardoor de totale hoeveelheid meevalt.
Overigens is een dagelijks portie noten of pinda's prima voor je gezondheid en je lijn. Maar eet dan niet meer dan een eierdopje vol of één boterham met pindakaas!

Eet smakelijk,

Yneke Vocking

Barbecuen zonder schuldgevoel

Barbecuen is leuk maar lastig wanneer je wilt afvallen. Want met een beetje pech kun je de hele avond door blijven eten van vlees, sausjes, brood en salade. En dan is het moeilijk om de verleidingen te weerstaan. Bedenk van tevoren hoe je het gaat doen. Dat scheelt al veel verleidingsstress. Maar ook de volgende tips helpen je om slank te barbecueen en toch te genieten.

Tips:
• Al is de koele rosé nog zo lekker, houd het bij maximaal 1 glas. Alcohol zorgt ervoor dat je gemakkelijker wordt en dat betekent niet alleen dat je meer gaat drinken dan je wil maar meer eten dan gepland!
• Neem alleen mager vlees zoals kipfilet, biefstuk, varkenshaas, tartaargehaktballetjes en/of vis. Laat vet vlees zoals worstjes, hamburgers, speklappen en karbonades liggen. Ook als je de vetrandjes eraf snijdt.
• Laat het brood liggen. Hier eet je gemakkelijk van door, zeker als je op je stokje of fileetje moet wachten. Voordat je het weet heb je een berg calorieën binnen.
• Neem alleen rode sauzen zoals barbecuesaus of tomatenketchup. De witte sauzen zijn bijna altijd vet en calorierijk.
• Normaal heb je genoeg aan 125 g rauw vlees. Met een barbecue mag het iets meer zijn maar houdt het bij maximaal 200 g.
• Maak spiezen met stukjes vlees die je afwisselt met paprika, ui, courgette en champignons. Zo lijkt het veel meer.
• Snijd een kipfilet in 3 – 4 dunne repen. Marineer het kippevlees met een beetje olie, citroenrasp en italiaanse kruiden en leg ze zo op de barbecue of prik ze overlangs aan een stokje. Ook de Marokkaanse kipspiesjes uit het boek De Afvallers XXL zijn lekker op de barbecue.
• Marineer 500 g biefstukblokjes met een marinade van 2 tl vleeskruiden, 1 tl worcestershiresaus, 3 tl bruine basterdsuiker en 4 el tomatenketchup. Prik op spiezen met paprika in alle kleuren en rooster ze op hoog vuur 2 minuten aan iedere zijde.
• Groente is niet alleen gezond maar het vult ook lekker! Rooster bijvoorbeeld eens een maiskolf, plakken courgette of aubergine op de barbecue. Lekker met een beetje peper, zout en balsamicoazijn. Ook groene aspgerges (in het seizoen) zijn heerlijk op deze manier.
• Marineer 500 g varkensfilet of –haas in blokjes met 0,5 el milde currypasta (patak) en 1 el yoghurt. Maak een verse ananas schoon en snij in blokjes. Prik op een spies om en om de ananas en blokjes vlees. 2-3 minuten aan iedere kant! Ook lekker met paprika erbij.
• Voor een lekkere rode dipsaus: laat een pot geroosterde paprika uitlekken. Doe er 4 gedroogde tomaatjes bij (uit olie goed afdeppen). Pureer dit tot dip met een staafmixer. Heerlijk!
• Een gezonde witte dip maak je van veel tuinkruiden zoals basilicum, peterselie en bieslook. Hak dit fijn en meng het door een bakje griekse yoghurt (0% vet) en breng het op smaak met peper, zout en een druppeltje zoetstof. Een fijngehakt teentje knoflook maakt het nog lekkerder!



Barbecuen bij anderen
Dit is prima te doen wanneer je bij je thuis barbecued. Maar wat als de buren je uitnodigen waarvan je weet dat ze een voorkeur hebben voor vet en veel?
• Bied aan dat je salade maakt en zorg voor groente die je kan grillen zoals courgette, paprika, maïskolven, uien. Neem alles in repen of stukjes mee want anders blijft het liggen.
• Houd het bij groente en vlees waarbij je probeert mager vlees te nemen. Houd het bij maximaal 4 kleine porties vlees.
• Eten is gezellig maar realiseer je dat vooral het samen eten gezellig is en dat alles op je bord een leuke bijkomstigheid is.
• Spreek vooral van tevoren goed met jezelf af wat je gaat eten en hoeveel. Dat maakt het een stuk gemakkelijker om nee te zeggen.
• De gemakkelijkste manier om af te slaan is door te vertellen waar je mee bezig bent. Als mensen je toch proberen over te halen is dat niet omdat je ongezellig bent maar omdat mensen dat uit gewoonte of uit beleefdheid doen. (en veel vrouwen zijn stiekem jaloers omdat jij wel nee kunt zeggen...).

Geniet van je barbecue!

Yneke Vocking

Onlangs zat ik tussen een groep vrouwen die een flink aantal kilo's kwijt wil. Ik had ze gevraagd om eens na te denken over de komende weken. Wat is er fijn aan de zomer als je aan het afvallen bent en wat is vreselijk balen?

In de zomer is het boffen dat je lekker buiten kunt sporten en dat er veel heerlijk zomerfruit is. Voor de ijsjes waren ze niet bang. Maar unaniem waren deze vrouwen het er over eens dat barbecuen een 'mega-valkuil' is.

Want dan zit je daar met je goede voornemens. Terwijl om je heen vette sausjes en stukken brood staan en iedereen aan de koele rosé zit. En dan natuurlijk de grote hoeveelheid vlees die iedere keer op grote schalen langs komt. Worstjes, speklappen en karbonades. Maar natuurlijk niet een mager stukje kipfilet of biefstuk. Laat staan iets dat op groente lijkt. Voor de gemiddelde Nederlandse man is een barbecue pas geslaagd als hij de volgende dag op kan scheppen over de flinke hoeveelheid vlees die hij naar binnen heeft gewerkt.

Tegen die hoeveelheid kan de gemiddelde afvaller natuurlijk niet op. Met een de 125 gram rauw vlees die je met mijn boek 's avonds mag eten, ben je zo uit-gebarbecued!
Je kunt natuurlijk best een keer wat meer mager vlees pakken (Is 200 g een mooi compromis?) en heel veel paprika, ui en courgette op een stokje duwen. Een ander goed idee is garnalen op de barbecue: heerlijk en calorie-arm en het kost wat tijd om op te eten!

Gemarineerde garnalen van de barbecue
Voor 3-4 personen
1 zak rauwe diepvriesgarnalen (schoon maar ongepeld, ze zijn grijs)
4 el olijfolie
2 tl citroenrasp
2 el citroensap
1 el gehakte oregano of 1 tl gedroogde oregano
1 mespunt gemalen komijnzaad (djinten)
1 mespunt kaneel
peper en zout

Laat de garnalen in zak ontdooien in een bak water (snel) of in de koelkast. Meng olie, citroenrasp, citroensap, oregano, komijn, kaneel en wat peper en zout. Meng de garnalen met de marinade en laat 10 minuten staan. Rijg 3 a 4 garnalen op een satehprikker en grill ze 1-2 minuten op de hete barbecue. Ze zijn gaar als ze mooi roze zijn geworden!

Yneke Vocking
www.voedingsadvies.info
boek: De Afvallers XXL

Wat hebben olifantenkeutels met spinazie te maken?

Kookworkshop
Ik geef regelmatig een kookworkshop aan dietistes en voedingsconsulenten. Niet dat ik een goede kok ben. Integendeel. Ik laat ze juist zien dat je met een beetje handigheid toch verrassende dingen in elkaar kunt draaien. Bijvoorbeeld met groente!

Groente uit pot of diepvries
Voor een gezonde avondmaaltijd is een half bord groente een mooie basis. Tweehonderd gram zo ongeveer. Maar van 200 gram sperziebonen word je niet vrolijk en daarom is het fijn dat een champignonnetje, uitje of tomaatje bij je vlees ook meetelt. Of een tweede groente om je bord wat op te vrolijken! En dat hoeft echt niet vers. Uit de diepvries of uit pot is net zo gezond en lekker snel klaar. En je hebt op een gemakkelijke manier altijd een voorraadje 'gezond' in huis.

Verrassend groentebrood
Maar met groente uit diepvries of pot kun je veel meer doen. Een verrassend recept is het volgende broodrecept:

Kiep een kleine pot worteltjes, doperwtjes of spinazie in een broodbakmachine. Voeg 3 a 3,5 maatbekertje broodmix erbij (450-500 g) en laat de machine een deeg maken. Voor het doperwtenbrood moet je waarschijnlijk nog een scheutje water toevoegen. Je kunt het brood laten afbakken in de machine maar er ook zelf een broodje van kneden. Laat het afgedekt nog een half uurtje rijzen en schuif het dan een hete oven in (200 graden) en bak het in een half uur bruin en gaar. (voor mooi kun je het brood met bloem bestrooien en overdwars inkepingen maken voordat je het laat rijzen. Plakt de theedoek ook niet vast aan het deeg)
Door het donkergroene spinaziedeeg kun je eventueel nog een onsje feta kneden voor je het laat rijzen. Lekker met een griekse salade (sla, olijven, tomaten, paprika, ui, wat verkruimelde feta en wat olijfolie en azijn)

Van broodjes naar olifanten
Op een workshop laat ik het maken van het deeg altijd even zien. Maar na anderhalf uur is het deeg klaar maar de tijd te kort om het af te bakken. Dan geef ik het deeg mee aan iemand die het thuis wel wil afbakken. Vorig jaar kreeg ik een keer een mail terug dat de plastic zak op de hoedenplank in de auto zo ongeveer ontploft was door het rijzende deeg. Dit jaar kreeg ik de volgende dag een mooie foto terug van Paul van Kuik. Hij kneedde er thuis geen brood maar broodjes van. Prima gelukt. Alleen zijn zoon van 24 bekeek ze de volgende ochtend nog eens. Envoordat hij er een in
zijn mond stak en zei hij: "het is net olifanten......".

Minder vitaminen en andere voedingsstoffen in Groente?
Regelmatig komt er weer een onderzoekje in de kranten wat ons verteld dat het slecht gesteld is met groente en fruit tegenwoordig. Er zou bijna geen vitamine of mineraal meer in zitten! Dit soort ongerustmakende onderzoeken worden bijna altijd tegengesproken door mensen die er echt verstand van hebben. Maar dan is het kwaad al geschiedt en blijven we toch een beetje ongerust:"Moeten we geen extra vitaminen slikken?" of "Heeft groente eten nog wel zin?"

Vitaminen in groente van oogst tot bereiding
Hoeveel vitaminen en mineralen er in groente en fruit zitten hangt van heel veel factoren af. Wanneer je groente oogst is het moment van oogsten bijvoorbeeld erg belangrijk. Ben je wat vroeg dan heb je een duidelijk andere samenstelling dan wanneer je twee dagen later oogst. Ook de grondsoort, het klimaat, het ras en andere variabelen hebben invloed op de hoeveelheid voedingsstoffen. Niks mis mee maar het maakt het vergelijken van groente erg lastig. Zeker met gegevens van jaren terug omdat er nu veel nauwkeuriger gemeten kan worden dan vroeger. Maar nog belangrijker op de samenstelling van een kilo andijvie of stronk broccoli is hoe lang het blijft liggen voor verwerking en hoe het uiteindelijk bereidt wordt. Maar dat is eigenlijk weer een heel ander verhaal.

Biologisch niet per definitie beter
Ook het verschil tussen een 'gewone' appel en een biologische appel is niet helemaal duidelijk. De biologische appel is niet gezonder maar vaak wel wat kleiner. En hierdoor zitten de vitaminen er iets geconcentreerder in maar bevat het niet meer of minder dan een 'gewone' appel. Wel is de kans groot dat de gemiddelde Nederlander gemakkelijker verleid wordt door de mooiere 'gewone' appel. En dat is ook belangrijk.

Vitaminen uit een pil werken minder goed
Want zelfs als het waar zou zijn, dat groente en fruit minder voedingsstoffen bevat, dan is het des te verontrustender dat we met zijn allen nog maar de helft aan groente en fruit eten in vergelijking met vroeger. De helft! En helaas moet dat ook geen reden zijn om naar de vitaminenpillen te grijpen. Want vitaminen en andere bioactieve stofjes in een pilletje werken veel minder goed werken of zelfs averechts. Denk bijvoorbeeld aan extra vitamine E voor rokers: ze gaan alleen maar sneller dood. Het beste kun je vitaminen, anti-oxidanten, vezels en andere bioactieve stoffen zoals lycopenen uit groente en fruit zelf halen. Ook nog eens veel lekkerder dan zo'n muffe pil.

Tips om meer groente te eten
Maar omdat niet iedereen 200 gram groente op zijn bord ziet zitten volgen hier wat tips:
- Bied twee soorten groenten aan, daarvan eet je ongemerkt meer.
- Houd in gedachten dat groente de basis is van je warme maaltijd.
- Eet wat rauwkost bij de lunch of tussendoor.
- Zorg voor veel variatie, iedere avond een ander kleurtje
- Een uitje, tomaatje of champignons bij het vlees bakken zorgt niet alleen voor een lekkere jus maar ook voor extra groente.
- tomatenpuree kun je ook rekenen als groente
- Verstop de groente in een eenpansmaaltijd! Niet alleen stamppot werkt perfect maar ook een rijst of pastagerecht. Of bijvoorbeeld het volgende recept!

Groentemie met kip en pinda’s

Ingrediënten:
200 g eiermie
2 el zonnebloemolie
350 g kipfilet, in stukjes
200 g peultjes
1 bakje taugeh
1 el sesamolie
1 teen knoflook, fijngehakt
1 blokje verse gember, geraspt
0,5- 1 rode peper, fijngehakt
2 el sojasaus
1 el azijn
2 el pindakaas
1 tl bruine suiker
50 g pinda’s, grof gehakt

Kook de mie volgens verpakking. Bestrooi de kip met peper en zout. Verhit 1 el olie en bak de kip bruin en gaar. Schep ze uit de pan. Voeg 1 el olie toe en bak de helft knoflook, helft gember en helft peper 1 minuut. Voeg de groentemix en peultjes toe en bak op hoog vuur omscheppend 4 minuten. Voeg taugeh toe en bak nog een minuut. Meng sojasaus met de azijn, pindakaas, bruine suiker en de rest van de knoflook, gember en peper. Meng deze saus door de gare mie. Schep de groente door de mie en verdeel dit over vier borden. Strooi de pinda’s en kip erover en serveer direct.

Voedingswaarde:
per portie 498 kcal, 21 g eiwit, 25 g vet waarvan 4 g verzadigd, 47 g koolhydraten, 6 g vezel

Benodigde tijd: 15 minuten

Prijs: Euro 3,25 pp

Opmerking: je kunt de pinda's door cashewnoten vervangen en je maakt er een heerlijke vegetarische maaltijd van door voor kip tofureepjes te nemen.

In mijn columns en blogs mopper ik nog wel eens op mijn man. Hij houdt namelijk niet van vis, kaas en te pittig eten. Terwijl ik er gek op ben. Gelukkig zijn mijn 'eetgenen' dominant geweest en maken onze zoons al zijn tekortkomingen meer dan goed. Simon lust alle kaas, van zacht en stinkend tot groen en smeuig, terwijl zijn broer Dirk heel kieskeurig om oude kaas met zwarte korst vraagt. En Ben eet gewoon echt alles. Over wat hitte in hun eten zijn de meningen overigens ietwat verdeeld. Simon en Ben moeten er niks van hebben terwijl Dirk zelfs een spreekbeurt over hete pepers heeft gehouden. Maar waar ik zelf erg blij mee ben: ik doe ze geen groter plezier dan vis op tafel zetten.

Sinds onze vakantie in Italie zijn ze ook weg van de vispate uit een roze tube van een Italiaans merk. Ze besmeren liefst al hun brood ermee. Van hetzelfde merk zag Simon in de supermarkt een grappig blikje met tonijnsalade. "Of we dat ook mochten proberen?"
Tijdens de lunch ging het blikje open. Dirk en Simon waren behoorlijk teleurgesteld. Ze zagen bonen en mais en zoals de meeste kinderen moeten ze van groente, laat staan salade, niet zoveel hebben. Maar nadat ik de boel door elkaar geroerd had wilden ze voorzichtig wel een hapje proeven. Drie seconden later was het blikje helemaal leeg. De 1-persoons portie was dan ook wat krap voor drie lekkerbekken. En omdat regelmatig drie blikjes niet alleen overdreven, begrotelijk en slecht voor de afvalberg is volgt hier het recept. Want het was niet alleen heel snel op maar het is ook in een vloek en een zucht zelf te maken:

Tonijnsalade met kidneybonen
4-6 personen (lunchgerecht)

2 blikjes tonijn op olie
1 blikje mais
1 blik kidneybonen
1 bosuitje, gesnipperd
citroensap
peper en zout

laat de blikjes uitlekken. Meng bonen met mais, tonijn in stukjes en bosui. Breng op smaak met citroensap en peper en zout. Maak het eventueel wat pittiger met wat rode peper of een verkruimeld chilipepertje. Uiteraard kun je het nog leuker maken met wat rode paprika, augurkjes, ui, sla etc!

Maak niet de vergissing om blikjes tonijn op water te nemen. Daar wordt het een hele droge hap van. Zelfs als je er nog olijfolie aan toevoegt.

Van dit gerecht kun je natuurlijk ook een heerlijke avondmaaltijd maken. Je maakt er een complete maaltijd van voor 4 personen met wat extra tomaat, sla en uiringen. Vul hier 8 tortilla's mee. Misschien wat rode mexicaanse saus erbij. Wat geraspte kaas en zure room of yoghurt erover maakt het niet gezonder maar is natuurlijk wel lekker!

De afgelopen weken heb ik regelmatig een kwisje gedaan in een supermarkt van Deen. Dit in het kader van de campagne Lekker & Gezond. Het kwisje bestaat uit het aanwijzen van een top drie uit een tiental producten zoals volkorenbrood, ketjap, soep, broccoli en bonen. Ik wil of een top drie zien met het meeste zout of het meeste vezels. Ik steek er ongelofelijk veel van op.

Afgelopen vrijdag bijvoorbeeld kwam een meneer met zijn vrouw en een paar jonge meisjes meedoen. De man had een trainingspak aan, enkele tattoo's en naast erg kort haar ook iets teveel buik. Kortom, ik verwachtte dat de man de helft van de produkten nog nooit geproefd zou hebben. Een totaal verkeerde inschatting want tot mijn verrassing stelde deze vader van twee jonge kinderen een perfecte top drie samen. En die mensen kan ik na enkele weken met vijf vingers tellen. Zijn dochtertjes waren de reden dat hij enkele jaren geleden zich wat meer in eten had verdiept, 'Want kinderen moeten wel gezond kunnen eten'. Ook vertelde hij dat zijn neefjes bij hem thuis groente hadden leren eten.

Maar wat me ook opvalt is dat bijna niemand etiketten leest en dat de meeste mensen niet weten dat keukenzout als natrium op de verpakking staat. En veel mensen weten wel dat er in roggebrood en peulvruchten veel vezels zitten maar houden er niet van.

Wat jammer toch dat peulvruchten niet wat meer geliefd zijn. En dat als mensen bonen eten ze niet verder komen dan chili con carne of bruine bonen met spek. Daarom vandaag een salade met veldertjes. Veldertjes zijn jonge kapucijners en zijn heerlijk in een salade. En het leuke van deze salade is niet alleen dat hij veel vezels bevat maar ook erg snel klaar is.

Maaltijdsalade met veldertjes
4 personen

2 potten veldertjes, uitgelekt
1 grote rode ui, in dunne ringen
6 augurkjes in stukjes
6 stengels bleekselderij, in stukjes
100 g droge worst in piepkleine blokjes (zoals Groningse droge worst)
2 handjes rucola
3 eetlepels rode wijnazijn
eventueel peper en zout

Doe alles door elkaar en laat enkele minuten intrekken! Lekker met een dikke snee knapperig volkorenbrood....
Overigens kun je de veldertjes en droge worst vervangen door bijvoorbeelde kidneybonen en chorizo. Of door bruine bonen en geitenkaas!

Mijn kookboekenverslaving is een beetje op zijn eind. Ik geloof niet het door de crisis komt. Het is net zoals met kleding kopen. Een tijdje heel leuk maar vorig jaar ontdekte ik kleding in de kast waar het prijskaartje nog aan hing naast superleuke kleding die ik even vergeten was. Dus heb ik even een aanschaf-time-out genomen.
Ik dacht even dat ik mezelf 'groen, bewust en duurzaam' mocht gaan noemen. Meer volwassen ook. Maar helaas blijk ik mee te doen met een trend. Er blijkt een grote groep vrouwen te zijn die gewoon weer zappen als ontspanning in plaats van na elven nog even online een leuk jurkje scoren. En niet meer iedere maand een dure tas en bijpassende schoenen aanschaffen. Nu had ik van dat laatste toch al niet zo veel last door mijn maat 41. Daarnaast ben ik niet zo modebewust want anders had ik mezelf recessionista mogen noemen. Een samentrekking van fashionista en recessie. Ik ben blijkbaar gewoon een beetje uitgeshopt. Het voegt niet zoveel meer toe. Belachelijk decadent dus eigenlijk.

En in mijn boekenkast is er ook duidelijk sprake van een kookboekenmoeheid. En terecht, want net als in mijn kledingkast kom ik ongelezen boeken tegen naast 'old-time-favourites' die ik even vergeten was. Van het smoezelige Zweedse 'Stora bakboken' met het recept voor lekkere kaneelbroodjes tot het nieuwe en ongelezen 'Koken in McDonalds kitchen'. Bijna alles van Nigella Lawson, Jamie Oliver en andere populaire kookboekenschrijvers zoals Donna Hay en Bill Granger. Mooie boeken als 'Koekje' van Jonah Freud maar ook klassiekers als de 'Zilveren Lepel' en het 'River Cafe Kookboek'. Doorgebladerd, dat dan weer wel. Maar ik kan me niet herinneren dat ik er ooit uit gekookt heb.

Kookboeken lezen is leuk. En ik praatte de aanschaf altijd goed met het idee dat kookboeken me inspireerden tot nieuwe recepten. Net als uit eten gaan of de krant lezen. Want in de keuken weet ik bijna nooit wat ik precies ga koken. Het eten ligt uitgespreid voor me en dan ga ik nog eens bedenken wat ik met de zalm en snijbonen ga doen. Heb ik zin in rijst of aardappelen en heb ik nog wat aan de kruiden uit de tuin?

Zo is het recept van gisteren ook tot stand gekomen. We willen barbecuen, we hebben kip en verse oregano en ha, toevallig, ook nog een citroen. Lijkt logisch maar blijkbaar niet origineel. Want enkele weken terug heb ik gebarbecued bij Michiel en Hester twee straten verderop. Michiel heeft een hele goede barbecue gemetseld waar hij met gewoon hout een prima fik maakt. En toen de fik eenmaal gloeide heeft hij daar heerlijke kipfileetjes op gegrild die inderdaad erg leken op mijn recept van gisteren. Michiel doet er platte peterselie in en geen oregano. Maar blijkbaar werken je hersenen zo dat BBQ, kip, oregano en citroen leidt tot een lekker maar niet al te origineel kipje. Nu is dat bijna nooit het geval maar met dit recept was ik helemaal vergeten dat ik laatst ook al van die lekkere kip gegeten had. Inspiratie hangt nooit zomaar 'in de lucht'. Het is een beetje uit een kookboek, van een restaurantbezoek en wat van de buurman.

Ik weet niet of het in de lucht hangt of dat ik meedoe aan een nieuwe trend. Maar ik neem me voor om de komende tijd wat meer uit mijn kookboeken te koken. Mocht het me inspireren tot een recept op mijn blog dan zal ik dat eerlijk vermelden. Ere wie ere toekomt. Dus Michiel, bij deze, bedankt! ;-)

Sinds kort is de tuin af. Tenminste, de bestrating ligt, de plantjes zijn geplant en de hoveniers zijn vertrokken. Maar onze tuin lijkt nog steeds op een kale bende met wat sprietjes her en der. Het ziet er netjes uit maar het moet nog echt mooi worden. Gelukkig gaat dat onder de huidige weersomstandigheden prima. En het weerhoudt ons er niet van om te genieten van het heerlijke grote houten terras achter ons huis. We missen nog een tafel maar de barbecue staat al op zijn plek. En omdat het weer geweldig was hebben we het hele weekend de barbecue aan gehad. Met een bordje op schoot leek het bijna kamperen in eigen tuin.

Het leuke van onze nieuwe tuin is dat we heel veel eetbaars in de tuin hebben. Van bosbessen tot kweeperen en van oregano tot bieslook. Daarvan ga je vanzelf flink experimenteren. Kipfilet met verse oregano en citroen blijkt heerlijk van de barbecue.

Kip met oregano en citroen
500 g kipfilet
1 kopje verse oregano of 1 el gedroogde oregano
1 volle theelepel citroenrasp
1 verkruimelde chilipeper
1-2 el wokolie

Snij iedere kipfilet in 3 tot 4 dikke repen. Haal de dikke steeltjes van de oregano en hak fijn. Meng oregano met citroenrasp, chilipeper en olie (wokolie kan wat beter tegen hitte dan bijvoorbeeld olijfolie). Meng met de kipfilet en laat marineren tot gebruik. Verhit intussen de barbecue.

Wij hebben een BBQ met een een brikettenstarter. Daarin kun je de briketten snel laten gloeien waardoor je binnen een half uur kunt barbecuen. Ik kan bijna sneller de barbecue gebruiken dan de oven voorverwarmen!
Ik bestrooi de kip na het grillen met zout. Bij kip vind ik een couscoussalade met komkommer, tomaat, platte peterselie, citroensap, olijfolie, peper en zout en ander lekkers zoals rozijnen, olijven en dergelijke lekker. Maar mijn kinderen vinden een portie friet ook prima smaken!

Afgelopen Zaterdag is de actie Lekker & Gezond van start gegaan bij Deen supermarkten. 'De Deen' is een begrip in Noord-Holland en Flevoland. Ik ben opgegroeid in Purmerend en mijn moeder ging en gaat nog steeds voor haar wekelijkse boodschappen naar Deen. Toen Deen me dan ook vorig jaar belde of ik mee wilde werken aan de actie, waren ze verrast dat ik als vrouw van de Utrechtse Heuvelrug de Deen kende.

Het leuke van de actie is dat na alle knikkers en plaatjes er nu een actie is gericht op volwassenen. We hebben een heel mooi boek gemaakt met heerlijke recepten en veel tips en informatie om lekker en gezond te eten. De recepten krijg je iedere week bij je boodschappen en aan het eind van de actie heb je een heel mooi kookboek. En ook heel handig. Een recept klik je er zo uit om in de keuken te gebruiken. En als je morst, veeg je het er zo af. Maar de recepten zijn zo lekker, misschien lik je het er wel af! Recepten dus om kaart en vingers bij af te likken:

Gemarineerde vis met Marokkaanse kruiden
4 personen
· 600 g stevige visfilet zoals kabeljauw of pangafilet
· 1 kleine ui
· sap van 1 citroen
· 2 knoflookteentjes
· 1/4 theelepel cayennepeper
· 2 theelepels gemalen komijn (djintan)
· 1/4 theelepel gemalen geelwortel (koenjit)
· 2 theelepels paprikapoeder
· 1 theelepel zout
· 3 eetlepels olijfolie
· 2 eetlepels fijngehakte koriander
· 2 venkelknollen (400 gram)
· 30 gram boter
Dep de visfilets droog met keukenpapier en leg ze, naast elkaar, in een lage ovenschaal. Snipper de gepelde ui fijn. Doe het citroensap in een kom en pers de gepelde knoflookteentjes erboven uit. Voeg de specerijen en het zout toe en roer tot het zout is opgelost. Klop de olie erdoor en roer de ui en koriander erdoor. Schenk het mengsel over de vis en laat die, afgedekt in de koelkast, minstens 30 minuten marineren. Maak de venkel schoon, houd wat van de mooie 'veertjes' achter en snijd de knollen overlangs in smalle reepjes van ca. 1/2 cm.
Verwarm de oven voor op 200 °C. Smelt de boter in een koekenpan, roer de venkelreepjes erdoor en schenk er ca. 1 dl water bij. Breng het geheel aan de kook en laat de venkel, afgedekt, 5 minuten zachtjes koken. Verwijder het deksel en laat de venkel in nog ca. 7 minuten gaar worden en het vocht voor het grootste deel verdampen. Breng de groente op smaak met zout. Zet intussen de schaal met de vis, onafgedekt op een rooster, in het midden van de oven en laat de vis in ca. 10 minuten gaar worden. Schep de venkel op de borden en leg de vis met de saus erop. Garneer met de venkelveertjes. Lekker met rijst of couscous en een tomatensalade.

Net weer terug van een vakantie in Italië. Italië is altijd een inspirerend onderwerp als je over eten wilt gaan schrijven. Maar deze keer geen verhalen over stapels verse artisjokken, gevulde courgettebloemen of aparte 'fagioli' (bonen), supermarkten vol met mooie verse producten of de dikke vrouw van de bakker die mijn dreumes liefdevol 'bimbo' noemt en daarbij een stukje focaccia in zijn mond propt.
Ik was namelijk aangenaam verrast de avond voor we vertrokken naar huis, door de ongelofelijke gastvrijheid van de Italianen. Dat is natuurlijk algemeen bekend en samen met hun formidabele gastronomische kennis, staat dat vaak voor een heerlijk avondje genieten.

Rond half tien klopten Peter (mijn man) en ik bij de eigenaren van ons gehuurde huis om het zakelijk af te ronden. Er werd meteen een glas in onze handen geduwd want we moesten even proeven van de wijn die ze net hadden opengetrokken. Enkele andere gasten zaten al rond de tafel en ze stonden erop dat we aanschoven. Ach, onze kinderen lagen al op bed en een glaasje wijn met een klein stukje 'pecorino' en 'salami' moest wel even kunnen. Maar we waren even vergeten dat dit nog maar het voorgerecht was. We moesten ook echt nog even een puntje pizza mee eten....

Tja, dan zit je daar als echte Hollanders die hun warme hap al rond zevenen naar binnen hebben gewerkt. Dan kan er om 10 uur best wel weer wat naar binnen. Een klein stukje dan maar, en OK, nog een slokje rode wijn die we ook echt even moesten proeven. En na de pizza kwamen de 'dolce' van de beste 'pasticceria' (banketbakker) uit het dorp met een glaasje dessertwijn.

Je begrijpt het natuurlijk al. We kwamen bij de eigenaren om te zeggen dat we de volgende ochtend vroeg wilden vertrekken maar dat werd ons steeds moeilijker gemaakt. Toen nog enkele andere vrienden arriveerden zijn wij tegen twaalven toch maar braaf naar bed gegaan. Met een volle buik en net wat teveel alcohol achter de kiezen. Zij gingen uiteraard nog even door.

Het meest verrassende van de avond was echter de niet de gastvrijheid. Het was vooral dat met wat simpele dingen er een hele gezellige avond werd gemaakt. Uiteraard prima wijn, wat kaas en worst en natuurlijk goede pizza's. De pizza's werden net als de dolce (het toetje wat bestond uit kleine soesjes en koekjes) gewoon op een prima adres gehaald. Wat een geruststelling! Ook Italianen hebben soms geen zin om uren in de keuken te staan op vrijdagavond.....

Maar eerlijk is eerlijk, de pizza werd wel even op zijn Italiaans 'gepimpt' en nog even verhit in de eigen oven. De variant met parmaham en knoflook vond ik het lekkerst. Volgens pizzapimpers Rossanno en Marco is hun variant nergens in Italië te krijgen....

'Pizza con prosciutto e aglio'
(4 personen)
2-3 goede brommerpizza's margherita
1-2 ons lekkere rauwe ham zoals parmaham
2-3 teentjes knoflook, grof gehakt
zak rucola
lekkere pruimtomaten
enkele bosuitjes, grof gehakt
olie
balsamico
peper en zout

Verhit de oven op 225 graden en beleg de pizza met de ham. Strooi de knoflook er over. Schuif nog even enkele minuten in de oven. Rangschik de rucola, tomaten en bosui op een schaal. Snij de pizza in punten. Schuif wat rucola, tomaat en bosui op je bord en maak dat aan met olie, balsamico, peper en zout. Overigens is de rucola ook heerlijk op de pizza nadat die uit de oven komt. Wat je zelf lekker vindt!

Overigens kan een pizza ook best af en toe als je wilt afvallen. Maar houd het dan bij een halve pizza en vul je maag verder met salade, die je spaarzaam met olie aanmaakt. Lekker toch?

Gisteren heb ik bij vrienden gebarbecued. Tot laat in de tuin gezeten om het houtvuur. Toch wel lekker die klimaatverandering, al hoor je daar sinds de kredietcrisis veel minder over. Maar het is natuurlijk ongelofelijk dat je eind april tot in het diepe donker buiten kunt zitten. OK, ik had inmiddels wel een vest aan en mijn warme uggs....

De hele week lijkt het superweer te worden dus ik zit een beetje met een dilemma. Eten we vanavond een zomerse salade of houd ik het bij wat restjes winterpot? Want rode kool met appeltjes gaat er ook nog steeds prima in!
Maar na alle kool van voorgaande recepten wil ik jullie graag een ander gezond voedingsmiddel aansmeren. Peulvruchten!
Bonen en linzen worden zwaar onderschat maar zijn supergezond en prima voor de lijn. Ze bevatten namelijk niet alleen veel koolhydraten, eiwitten en vezels maar verzadigen ook lekker lang. Bonen kun je natuurlijk prima in de chili stoppen. Maar mocht je bij bonen aan winter en kou denken dan weet je na dit recept wel beter. Want van een simpele salade maak je met bonen of linzen een perfecte maaltijdsalade. En het leuke van dit recept is ook nog eens dat je je gaspit als onverwachte barbecue gebruikt!

gegrilde paprikasalade met tonijn, witte bonen en knoflookyoghurt
(4 personen)

1 gele paprika
1 rode paprika
2 blikjes tonijn op olie, uitgelekt
1 grote pot witte bonen, uitgelekt
1 rode ui, fijngesnipperd
75 g rucola
0,5 komkommer
1 zakje (platte) peterselie, fijngehakt
2 el olijfolie
2 el rode wijnazijn
4 volkoren pitabroodjes
1 bekertje Griekse yoghurt
1 teen knoflook, fijngehakt
zout en versgemalen peper
snufje suiker

Blaker de beide paprika’s zwart in de gasvlam. Doe ze in een plastic zak en laat ze afkoelen. Verwijder het zwarte vel van de paprika en verwijder zaadlijsten. Snij de paprika in repen. Snij de komkommer doormidden en verwijder de zaadjes. Snij de komkommer in halve maantjes. Meng de bonen, tonijn, ui, rucola, komkommer, helft van de peterselie en de olie en azijn. Leg de repen paprika op de salade. Roer de knoflook en rest van de peterselie en knoflook door de yoghurt en breng op smaak met peper, zout en wat suiker. Verwarm de pitabroodjes volgens verpakking en serveer ze met de salade en knoflookyoghurt.

Benodigde tijd: 20 minuten

Tip: voor een snelle salade kun je ook geroosterde paprika uit pot nemen.

Het moet niet gekker worden. Ik ben nog geen twee weken bezig en de Albert Heijn kopieert mijn blog-idee! In de winkels liggen sinds afgelopen week kaartjes met als motto 'wat eten we vandaag?'. Snelle maaltijden met weinig ingredienten die niet te duur zijn. Was ik toch mooi eerder! De Albert Heijn voor de rechter dagen zal geen zin hebben. Misschien aansturen op een meer dan redelijke schikking? ;-)

Ik hoor van heel veel lezers dat het volgende recept uit mijn boek De Afvallers XXL favoriet is. Dat wil ik jullie niet onthouden. En voor de mensen die het boek al hebben geef ik daarom een lekkere variant. Ook voor de mensen die het minder lekker vinden interessant: misschien lust je het zo wel! Toevallig is het weer een recept met een zeer gezonde groente uit de koolfamilie. Kook de broccoli in weinig water zodat je niet teveel voedingsstoffen de gootsteen in kiepert. Nog beter kun je de groente stomen of koken in de magnetron!

broccolistamppot met zalm uit de oven
(4 personen)
750 g kruimige aardappelen, geschild
750 g broccoli, schoongemaakt en in stukken
1 dl halfvolle melk (of meer, afhankelijk van de aardappelen)
500 g zalm, 1 moot
2 el olijfolie
2 el peterselie, fijngehakt
2 el basilicum, fijngehakt
zout en versgemalen peper

Verhit de oven voor op 175 °C. Doe zalm over in een ovenschaal die net past of maak daarin een bakje van alufolie. Meng de kruiden met de olie en peper en zout en verdeel dit kruidenmengsel over de zalm. Kook de aardappelen in 20 minuten gaar. Zet de zalm 15 minuten in de hete oven tot de zalm net gaar is. Kook de broccoli in 5-7 minuten gaar. Stamp de aardappelen en broccoli tot een grove puree met de melk. Breng op smaak met peper en zout. Serveer direct met de zalm.

Benodigde tijd: 25 minuten

Opmerking: je kunt de zalm ook bestrijken met 2 eetlepels pesto. Laat het zout dan maar achterwege.

Wanneer je wilt variëren, kun je de zalm vervangen door elk ander visje. Maar je kunt ook 4 kipfileetjes overdwars insnijden en besmeren met een halve eetlepel pesto (of natuurlijk de kruiden gebruiken, nog veel lekkerder) en weer dichtklappen. Zachtjes bakken en dan zijn ze na 15 minuten ook heerlijk bij de stamppot.

Morgen wordt het al weer wat minder strak blauw. Maar het zonnetje schijnt op het terras vandaag zo lekker warm dat het erg verleidelijk wordt om de barbecue maar weer uit de kelder te halen. Waarschijnlijk moet ik hem eerst ontdoen van stof en aangekoekte korsten van vorig jaar. Want ik herinner me dat hij toen na een verregende avond niet echt meer netjes is behandeld.
En nu ik er zo over nadenk lijkt barbecuen ineens niet meer zo'n goed plan. Eerst een halve middag de barbecue te lijf gaan met een of ander bengbeng schoonmaakmiddel en grove borstel. Dat is toch ook een beetje zonde van het mooie weer.
Daarna moet ik ook nog boodschappen doen, houtskool niet vergeten, vlees marineren, groente snijden en sausjes roeren.
Barbecuen is sowieso niet zo'n goed idee. Want je eet altijd meer dan je wilt en veel meer vlees dan goed voor je is. En van teveel rood vlees eten wordt de kans op kanker groter. Zeker wanneer je het ook nog zwart laat blakeren op de hete kooltjes. Vandaag laat ik dat roosteren maar even zitten.
Tja, wel een relaxed idee eigenlijk. Ik maak vanavond gewoon simpelweg een lekkere frisse maaltijdsalade. Uiteraard zonder vlees. Hoef ik niks extra's schoon te maken, en heb ik achteraf geen spijt dat ik teveel of ongezond gegeten heb. (Moet ik er natuurlijk niet teveel stokbrood met boter bij eten) En het klinkt net zo goed. Een bordje maaltijdsalade hapt op het terras ook lekker weg. Zeker met een glaasje rosé ernaast!

maaltijdsalade met zalm en kappertjes

1 zak gemengde sla
1 pot veldertjes 370 ml, uitgelekt
1 bakje kerstomaatjes, gehalveerd
1 rode paprika, in reepjes
2 el kappertjes
1 sjalotje, fijngehakt
2 blikjes zalm, uitgelekt
4 el olijfolie
sap van 1 citroen
zout en peper
1 stokbrood

Meng de sla met de veldertjes, tomaatjes, kappertjes, paprika en sjalotje. Breek de zalm in stukken en meng die voorzichtig met de sla. Klop van de olie, citroensap en peper en zout een dressing. Druppel de dressing over de sla. Eet de sla met het stokbrood.

Benodigde tijd: 10 minuten

Overigens is de salade ook lekker met een kant-en-klare caesardressing.

Vorige week gaf ik grif toe dat ik graag gebruik maak van voorgesneden groente. Ik kreeg de vraag of daar nog wel wat gezonds in zit. Gelukkig, ook voor mijn eigen gemoedsrust, hoorde ik afgelopen week van een levensmiddelentechnoloog dat sommige groente juist door de 'snijstress' meer voedingsstoffen bevat. Want de bio-actieve stofjes in een plant die zo gezond zijn, zitten er natuurlijk niet voor ons in. Een plant maakt ze aan om zichzelf te beschermen tegen plantenziekten, ongedierte en ander naderend onheil. Bio-actieve stoffen zijn niks anders dan plantaardige afweerstoffen of anders gezegd, natuurlijke bestrijdingsmiddelen. En het geweld van grote hakmessen zorgt dus waarschijnlijk ook voor stress waardoor de bioactieve stoffen vrijkomen. Klinkt goed toch?

Dus geen zorgen meer over wat extra hulp in de huishouding. Een andere reden om toch voor een gemakkelijke zak te gaan is dat je beter 'snelle groente' kunt eten dan helemaal geen groente.....
En nu we toch met zakjes bezig zijn, introduceer ik graag een paar andere favorieten. In het schap Oosterse producten bij iedere supermarkt zijn zakjes saus te krijgen die van een gemiddelde wokmaaltijd een feestje maken. De merken verschillen nog wel eens maar Blue dragon, Amoy en eventueel de flesjes van Conimex zijn voorbeelden hiervan. Op het moment is de Amoy wok express zwarte peper mijn favoriet. Maar of je nu de pruimensaus of zwarte bonenvariant pakt, die zijn ook erg lekker. En dan wordt koken echt tien-minuten-werk:

Wokgroenten met kip, noedels en chinese pepersaus
500 g kipfilet in blokjes
3 el wokolie
800 g (voorgesneden) wokgroenten, kies maar wat lekkers en voeg wat taugeh toe om aan de 800 g te komen.
250-350 g snelkook(zilvervlies)rijst, afhankelijk van de hoeveelheid grote eters aan tafel
1 zakje Amoy wok express zwarte peper
peper en zout
(0,5-1 bouillonblokje)

Kook de rijst volgens de verpakking. Bestrooi de kip met peper en zout. Verhit de olie in een wok en bak de kip omscheppend bruin en gaar. Schep uit de wok en bak de groente omscheppend 3-4 minuten. Voeg een kopje water toe en eventueel een half bouillonblokje. Voeg de kip en saus toe en warm nog even goed door. Serveer met de rijst.

PS: nog sneller is om de rijst te vervangen door eiermie. Breng een pan water aan de kook, doe hier het hele bouillonblokje in en voeg de tweederde of het hele pak eiermie toe. Zet het vuur uit en laat de mie 5 minuten wellen. Voeg de mie samen met wat bouillon, kip en saus toe aan de groente. Klaar!

Maandag is de eerste drukke dag van de week. Als werkende moeder vind ik alle werkdagen lastig. Want het blijft hectisch om af en toe te stofzuigen, de kinderen op tijd richting school te krijgen en boodschappen in huis te halen voor ontbijt tot avondeten. Dan moet ik tussendoor snel nog even een wasje draaien omdat anders de jongens niet in voetbalkleding naar de training kunnen. Waarbij ik, ondanks flink 'multitasken er toch de volgende ochtend achter kom dat er geen kattebrokken meer in huis zijn, er geen brood uit de vriezer is gehaald en de oudste toch weer in die vieze spijkerbroek naar school is gegaan.

En dan moet ik ook nog even bedenken wat ik vanavond weer op tafel zet. Het liefst snel, lekker en gezond. Waarbij ik het niet kan maken dat het laatste er bij inschiet.
Ik heb daarom een standaard repertoire van lekkere en snelle recepten die je sneller op tafel zet dan mijn man bij de snackbar kan halen. Want dat is het enige wat hij kan bedenken in drukke tijden.
Maar door een wetenschappelijk artikel maakte ik me toch een beetje zorgen. We eten namelijk niet zoveel kool. En kool is erg gezond. Het bevat allerlei stofjes (glucosinolaten) die kankerremmend werken en daarnaast bevat het veel vitamine C. Maar ik houd helemaal niet zo van kool. Af en toe spruitjes of wat broccoliroosjes gaan er wel in. Maar wat moet je met een hele witte kool, savooienkool of groene kool? Ik kan ze niet eens uit elkaar houden! Maar in het kader van gevarieerd groente eten moet ik het misschien toch wat vaker op tafel zetten. Maar wat? Welk koolrecept is snel en lekker?

Gelukkig realiseer ik me dat één van mijn favoriete recepten flink wat kool bevat. Want om een beetje snel eten op tafel te krijgen, schroom ik niet om zakken voorgesneden groente in de wokpan te kieperen. En een zak nasigroenten bevat héél véél witte kool. Dat is vandaag weer een zorg minder. Want wokken heeft ook nog eens als voordeel dat alle nuttige stofjes en de vitamine C erg goed bewaard blijven.

Mijn favoriete nasi:
350 g zilvervliesrijst
2 bakjes pittige tofureepjes
2 zak (nasi)groente (totaal 700 tot 800 g)
1 bakje taugeh
3 el zonnebloemolie of wokolie
0,5 bakje boemboe voor nasi

Kook de rijst volgens de verpakking. Verhit de olie in een wok en roerbak de tofureepjes enkele minuten. Schep de tofureepjes eruit en bak de groenten roerbakkend 5 min. Voeg de taugeh toe en bak nog een minuut. Voeg de boemboe toe en 2 el water. Meng met de groentemix. Voeg de rijst en tofu erdoor en roerbak nog enkel minuten zodat alles goed doorgewarmd is.

In dit recept merk je nauwelijks dat je een berg groente eet (belangrijk als je kinderen aan tafel hebt) en dat het gerecht vegetarisch is (voor mopperende vaders) Mocht je toch een vegetarische nasi niet aandurven dan kun je de tofu vervangen door
-1 bakje rose garnalen (125 g) en 350 g witvis uit de diepvries (onder de kraan ontdooien) of
- 400-500 g kipfilet in stukjes of
- 400-500 g hamlappen in stukjes

Uit zeer betrouwbare bron heb ik vernomen dat Margreet Spijker van tosti's houdt. Het kan ook bijna niet anders. Welke vrouw van de wereld houdt nu niet van een knapperige tosti met een flinke lik tomatenketchup op zijn tijd!
De betrouwbare bron is mevrouw Spijker zelf. Vanochtend kreeg ik via de mail een leuke reactie op mijn blog 'de tosti van Margreet Spijker'. Ze staat natuurlijk zelf niet graag bekend als iemand die nonsens vertelt en daarom heeft ze me uitgelegd dat de informatie over de moddervette tosti van een echte wetenschapper komt. Twee plakken wit brood, boter en volvette kaas zijn volgens hoogleraar voedingsleer Seidell even gezond als een Patatje Met. Dit vertelde hij in een uitzending van Editie NL. Een Patatje Met heeft volgens hem ten onrechte een slechtere reputatie dan een tosti want ze zijn volgens hem even ongezond en even onschadelijk op zijn tijd.

Tja, op zijn tijd moet alles kunnen. Ook een moddervet stuk chocoladetaart van Nigella Lawson of de boerenkool met heerlijke rookworst waar ik vanavond van heb gesmuld. Maar dat maakt een tosti nog niet moddervet.
Even nagerekend:
Patatje met een sauslepel fritessaus levert 550 kcal en met een sauslepel echte mayonaise maar zelfs 640 kcalorieen. Een sauslepel levert minder dan wat er standaard bij de friet wordt geleverd. Maar eten jullie dat altijd allemaal op?

Wanneer je 2 boterhammen (wit of volkoren, dat maakt niet uit) aan alle kanten besmeert met margarine, royaal belegd met kaas en een plak ham, levert dit 495 kcal. Inclusief een sauslepel tomatenketchup. Dit is misschien de manier waarop in de horeca met tosti's wordt omgegaan. Want de margarine plakt alles lekker aan elkaar zodat je een stapel tosti's voor kunt bereiden.

Maar thuis doen we dat heel anders toch? Twee volkoren boterhammen aan de buitenkant besmeerd met halvarine en belegd met een normale portie kaas en een plak ham, levert inclusief de tomatenketchup 335 kcal. En dan durf ik te wedden dat een heleboel mensen de halvarine laten voor wat het is. Dat bespaart maar 45 kcal en dan mis je wat nuttige vetzuren, vitamine A en D. Die tomatenketchup moet je ook niet laten liggen want daar zitten allemaal nuttige lycopenen in.
Je kunt de tosti zelfs nog minder vet maken met minder vette kaas maar die smelt minder mooi. En ik vind het toch net wat minder lekker worden.

De thuistosti levert maar 17 g vet terwijl het portie friet met mayo 43 gram vet levert.
Maar eerlijk is eerlijk, in de horecatosti zit 31 gram vet en in de friet met fritessaus zit 33 gram vet. En omdat ik Margreet en Jaap graag allebei te vriend houd zal ik dan ook eerlijk even vertellen dat als de friet in goede olie is gebakken het minder verzadigd vet bevat en daardoor eigenlijk te verkiezen is boven een tosti met veel kaas en margarine.

Dus....een tosti kun je het beste zelf maken. En anders hoor ik graag van iemand uit de horeca dat de tosti's daar allang niet meer vierdubbel worden besmeerd!

Tja, dan denk je dat je eindelijk het goede recept online zet. En dan is het nog niet goed. Gisteren heb ik al vermeld dat je bladerdeeg moet vergeten en gewoon voor het hartige taartdeeg moet gaan. Maar vandaag kreeg ik van een andere oplettende lezer te horen dat er nog iets anders ontbreekt. Want hoe warm moet de oven staan voor een slordige 40 tot 45 minuten?

Mijn oven, ik zal geen merk noemen, is geen wereldoven. Die moet ik altijd op 200 graden zetten als ik een goed resultaat wil voor koekjes die op 175 graden moeten bakken. Ik kan dan ook alleen maar aanraden om de oven zo tussen de 175 en 200 graden te zetten. Verwarm hem goed voor en bak de taart tot het middendeel ook omhoog is gekomen. Dan is hij echt gaar. Als er in het midden een kuiltje zit dan loopt de taart leeg als hij op tafel staat. En dat willen we natuurlijk niet.....

Maar iedereen die opmerkingen had zegt wel dat hij, de taart dus, erg lekker is! Dus laat je niet ontmoedigen!!!

groetjes,

Yneke Vocking

Als je het weet snap je niet dat je over een dergelijke fout heen kan lezen. Toch is het boek De Afvallers XXL vorig jaar drie keer gecheckt. De recepten zelfs nog een keertje extra. Heel veel kleine foutjes zijn er vorig jaar uitgehaald. Jammer genoeg is het recept van dag 24 zonder eieren niet helemaal compleet. En is het nu met ham of met kip? Hieronder daarom het goede recept!

Hartige taart van broccoli en ham

4 plakjes deeg voor hartige taart
400 g broccoliroosjes
100 g gekookte hamreepjes
5 eieren
50 g geraspte 30 + kaas
10 kerstomaatjes
6 augurken
3 bosuitjes
1 zak gemengde sla
2 el olijfolie

Kook de broccoli in 5 minuten beetgaar. Ontdooi bladerdeeg. Vet een springvorm in met een drupje olie en spreid bladerdeeg uit over de vorm. Verdeel de broccoli en hamreepjes over de vorm. Klop de eieren los met 1 el water en peper en zout. Verdeel eimengsel over de broccoli. Strooi de kaas erover. Zet de vorm 40-45 minuten in de hete oven tot de hartige taart gaar is. Halveer de tomaatjes. Snij de augurkjes in plakjes. Hak de bosui fijn. Meng sla met tomaat, bosui en augurk. Maak een dressing van 2 el olijfolie, 2 el augurkennat en peper en zout. Meng dressing met sla en serveer met de hartige taart.

55 minuten

Gerookte kip in stukjes in plaats van ham is ook heel lekker!
En ook voor niet-afvallers erg lekker....

12 februari: het blijkt nog steeds niet goed te zijn. Ik durf bijna niet over Murphy's wet te beginnen. Maar gebruik plakjes deeg voor hartige taart. En vergeef me dat er in het recept gesproken wordt over bladerdeeg....

Om eerlijk te zijn weet ik niet op de cent af wat een pak melk kost of wat ik wekelijks uitgeef aan volkorenbrood. Maar ik heb ooit iedere cent moeten omdraaien als student. En ook na die magere jaren heb ik regelmatig last gehad van wat krapte in de portemonnee. Dan moet je wel letten op de prijzen en dat is een gewoonte die je maar moeilijk afleert. Door al dat gereken met prijzen en gewichten kom je soms rare zaken tegen. Het was me in Italie al eens opgevallen dat de potten Nutella daar vreemd geprijsd zijn. Een grote pot met twee keer zoveel inhoud kost daar meer dan twee keer zoveel. Dat verwacht je helemaal niet. Maar terug van vakantie bleken niet alleen de Italianen genept te worden. De firma Nutella haalt hier hetzelfde truukje uit. Blijkbaar kijken mensen zo weinig naar de prijs dat ze er vanuit gaan dat een grotere pot relatief goedkoper is. En het truukje levert waarschijnlijk zoveel op dat ik afgelopen zaterdag ontdekte dat ook de firma Heinz zich hier schuldig aan maakt. Voor een heerlijke saus voor bij gehaktbrood had ik veel lekkere tomatenketchup nodig. Maar een grote fles bleek meer dan twee keer zo duur dan een kleinere fles met iets meer dan de helft. Dan liever twee kleine flessen. Blijft het ook langer goed!

Budgetrecept voor gehaktbrood met saus voor zes personen
1 kilo mager rundergehakt
1 ei
2 zakjes gehaktkruiden
1 teen gehakte knoflook
2 sjalotjes gesnipperd
half kopje havermout

Meng dit door elkaar en druk het aan in een niet al te grote ovenschaal. Maak het met een lepel vlak.
Meng voor de saus 250 ml tomatenketchup, 50 gram basterdsuiker, 1 verkruimeld chilipepertje en 50 ml water.
Verdeel de saus over het gehakt en zet de ovenschaal 40 minuten in een oven van 200 graden!

Lekker met een frisse groene salade en wat brood.

Recept voor sushi met gerookte zalm en avocado

200 g sushirijst
2 eetlepels rijstazijn
3 theelepels suiker
1,5 theelepel zout
3 nori-vellen
100 gram gerookte zalm in dunne reepjes
1 rijpe avocado in dunne reepjes
Japanse sojasaus, wasabipasta en Sushi-gember

Bereidt de rijst volgens de verpakking. Roer azijn, suiker en zout door de rijst. Laat onafgedekt afkoelen. Leg een vel nori met de smalle kant naar je toe op een sushi-matje of een stuk plasticfolie. Verdeel de rijst over de nori maar laat de achterste rand van ongeveer drie vingers dik vrij. Dit vind ik een plakkerig karweitje. Leg de reepjes zalm en avocado in een streep iets voor het midden op de rijst. Rol met behulp van het matje of de plasticfolie de nori met rijstvulling van je af tot een strakke rol. Bestrijk de rand van de nori met wat water zodat het blijft plakken. Snij eventueel de randen bij. Verdeel de rol in 6 tot 8 stukken. Leg de sushi op een schaal en garneer met wat hoopjes sushi-gember en puntjes wasabipasta. Serveer de sojasaus in een schaaltje om te dippen.

Totale bereidingstijd: 35 minuten
Voedingswaarde per portie:
310 kcal, 11 g eiwit, 8 g vet waarvan 1 g verzadigd, 50 g koolhydraten en 1 g vezels.

Dit is wat weinig voor vier personen. Wanneer je bang bent dat je hierna met honger van tafel gaat, kun je nog een pan kippebouillon met een scheutje sojasaus heet maken. Verhit hierin een royale hoeveelheid fijngesneden groente. Voor grote eters voeg je eventueel wat snel gare eiermie toe.

Wil je meer variatie in de sushi? Wat denk je van reepjes gerookte kip met bosui? Of vervang de zalm en avocado door surimireepjes met komkommer.

Mensen denken wel eens dat snel en gezond koken voor mij als voedingskundige een makkie is. Maar vaak genoeg sta ik vertwijfeld in de supermarkt te bedenken wat ik die avond weer op tafel moet zetten. En ik moet het altijd zelf bedenken. Want als ik het mijn man vraag weet hij niks anders te verzinnen dan bloemkool. En aan de pannenkoeken of friet waar mijn kinderen mee komen, heb ik ook niet veel. Die gerechten vallen buiten dat gezonde plaatje dat ik voor ogen heb met veel groente en goede vetten.

Gelukkig lusten mijn kinderen veel. Daardoor durf ik ook op weekdagen nog wel eens te experimenteren. Toen er in mijn supermarkt in het dorp een aantal Japanse producten in de schappen kwam, werd het tijd voor sushi. Gek genoeg wisten mijn kinderen precies wat sushi was. Hun favoriete tekenfilmheld eet dat namelijk als lunch. Het leek ze dan ook erg leuk om mee te helpen. En koken met je kinderen is natuurlijk pedagogisch zeer verantwoord. Hoe meer ze weten van eten, hoe beter ze gaan eten wordt er wel gezegd.

Aan het eind van een woensdagmiddag begon ik vol vertrouwen met het koken van speciale sushirijst. Rijst koken vonden mijn beide jongens niet echt interessant en daarom haakten ze de eerste minuut al af. Sushi maken bleek al snel niet moeilijker dan rijst koken. Tenminste als je het kleuterschool-plak-en-knipwerk machtig bent en op tijd met de rijst begint. Want de rijst moet afkoelen. Opwarmen gaat met de magnetron in een wip. Maar voor snel afkoelen is er gek genoeg geen apparaat. In mijn vriezer vond ik nog twee gelpacks tegen pijnlijke knieën en ander blessureleed. Mijn warme sushirijst stond dus tegen etenstijd uitgespreid in een platte schaal op deze ijskoude kussentjes versneld af te koelen.

Maar eenmaal afgekoeld kon een kind de was doen. Ik was in ieder geval zeer tevreden over mijn rolletjes rijst met lekkers. Sushi maken is Japans koken voor beginners! De bordjes sushi versierd met sushi-gember en puntjes wasabi zagen er erg mooi uit. Mijn toegesnelde mannen hadden veel ontzag voor me. De rijst en de vulling zagen ze wel zitten. “Maar wat is dat zwarte er omheen?”, werd er gevraagd.
Het velletje zwarte nori is gemaakt van zeewier en dat is heel gezond vertelde ik, “er zit heel veel vitamine A in.” Gezond is echter niet een toegevoegde waarde voor kinderen. ”Japanners zijn gek! Wie gaat er nou zeewier eten!”. Demonstratief ging mijn oudste zoon met zijn armen over elkaar zitten: “Dat ga ik echt niet eten.” Maar omdat zijn jongere broer het heerlijk bleek te vinden, ging hij ook overstag. De wasabi en gember was ze iets te exotisch. Maar sushi blijkt ook Japans éten voor beginners.

PS: Morgen dus een recept voor sushi! Dan heb je genoeg tijd om voor woensdagmiddag de spullen in huis te halen. En, begin op tijd met de rijst!

De kans is groot dat dit de laatste fijne schaatsdag was. Nog gauw wat foto's genomen om me op oma-leeftijd nog eens te herinneren hoe leuk het was om mijn jongens iedere dag wat beter en sneller te zien schaatsen. En om me te herinneren hoe mooi het was. Het ijs, de witte bomen en het kasteel van Amerongen op de achtergrond.

Maar goed, gelukkig was ik niet de hele tijd zo melancholisch bezig. Schaatsen was de afgelopen dagen ook uitermate nuttig. Het halve dorp bevond zich op het ijs. Dus kom je altijd iemand tegen met wie je heel aangenaam een rondje kunt schaatsen. En tijdens het schaatsen kun je prima kletsen. Vriendin B. had vrijdag mijn blog over vis met rode wijn gelezen en wilde eigenlijk reageren. Maar in plaats van een reactie online, kreeg ik fijne tips op het ijs. Want vis met rode wijn is helemaal niet vreemd. Je moet alleen geen boerenkoolwijn met veel tannines combineren met een visje. En over dat inkoken... ik moet voortaan een grotere pan pakken. Dus lieve mensen, mochten jullie de Delicious van januari willen pakken om ook een liter vocht snel in te willen koken voor bij een visje? Pak een koekenpan en zet hem op hoog vuur. Dan is het zo gepiept! Tja, ik had het zelf kunnen verzinnen maar na deze fijne tips hebben we heerlijk verder gepraat over eten, lekker eten....
Het aangename werd met het actieve gecombineerd. Ik weet eigenlijk geen betere combinatie!

groetjes,

yneke

Wat ik zelf op eerste kerstdag heb gegeten? ;-)
Een stoofpotje van dikke riblap a la hazenpeper met rode kool en appeltjes en zelfgemaakte puree. Mij doe je geen groter plezier dan een lekker stoofpotje. Voor de gelegenheid wel met een lekkere glas stevige rode wijn, heerlijk! Het toetje van ijs (met voor mij wat baileys) hadden we de avond ervoor helaas al opgemaakt. Ik heb het dan ook gehouden bij een kop koffie met een paar blokjes pure chocola. Eén blokje was te weinig, twee smaakte naar meer en drie verzadigde net goed, haha!

Over verzadiging gesproken. Als ik de reacties op mijn chocoladeblog zie van gisteren hoop ik niet dat het een excuus is voor mensen om helemaal los te gaan. Ik blijf natuurlijk gewoon een juf en hoop dat de boodschap een beetje duidelijk was. Als je chocola wilt eten dan kun je beter puur pakken: gezonder en het verzadigt beter. Net zoals fruit eten meer verzadigt dan fruit (vruchtensap) drinken. Of zoals een volkoren boterham de maag langer vult dan drie biscuitjes. (Voor de goede stofjes in chocola kun je ook groene thee drinken. Dat zit vol met die stoffen en bevat geen calorieen. Dat is een nog betere keuze op de schaal van braaf en gezond)

Maar je kunt nog wat anders doen om je eetlust af te remmen. Intensief sporten geeft ook een verzadigd gevoel wat zeker tot een uur na het sporten aanhoudt. De aanmaak van ghreline wordt door intensief sporten geremd en dat zorgt er voor dat je minder trek krijgt. Wanneer je gaat hardlopen, cardio-en of een andere duursport intensief beoefent heeft dat nog meer effect dan wanneer je gaat fitnessen. Bij intensieve duursport maak je namelijk ook van het peptide YY meer aan en dat onderdrukt hongergevoelens nog eens extra. Dit dubbele effect zie je niet wanneer je aan de gewichten hangt. Misschien een goed idee om oma tijdens de feestdagen maar thuis te laten en de boswandeling in een iets hoger tempo af te leggen?

En wat ga ik vanavond eten? Er is niks leukers dan op een vrije dag samen met je kinderen broodjes bakken. Lekker met zelfgemaakte soep, ik verheug me er nu al op. Op de broodjes gaat een lik echte boter of confit d'aubergines uit blik. Dat is een lekkere groentespread die we mee hebben genomen uit Frankrijk. Vast erg gezond maar het is gewoon een erg lekkere groentedip. Ik maak het ook wel eens zelf maar dan noem ik het auberginepuree. Klinkt toch een stuk minder lekker....

Wij zitten hier thuis een beetje in de lappenmand. Baby Ben en grote broer Simon blijven vrolijk. Maar er lopen een aantal rond in huis met keelpijn en algeheel gevoel van malaise.
Ik begrijp nooit waarom mensen aankomen als ze ziek zijn. Dat hoor ik namelijk vaak van mensen in mijn praktijk. Ik heb eigenlijk nooit zin in eten als ik ziek ben. Laat staan koken maar ik moet toch aan de bak. Want natuurlijk weet ik dat je sneller herstelt als je een beetje goed eet. Tja, maar wat zet ik dan op tafel? Mijn kinderen leren op school dat Joodse kippensoep helpt tegen verkoudheid. En dat verhaal blijkt uit onderzoek nog te kloppen ook. Maar mijn favoriete ziekenboegvoedsel is rundervink met aardappelen en spinazie ala creme. Helaas niet in huis. Wel nog een kilo dikke riblap van de slager. En dat is eigenlijk ook helemaal perfect. Want je gooit alles in de pan en dan kan je de rest van de middag lekker in joggingbroek op de bank hangen. Dat zou in ieder geval kunnen. Eens kijken of dat lukt....

Recept voor 2 dagen voor 4 personen en een dreumes:
kilo dikke riblappen, in stukjes
scheutjes olie
1 winterwortel
1 ui
1 stengel bleekselderij
2 blaadjes laurier
4 kruidnagel
4 jeneverbessen
10 peperkorrels
restje rode wijn
1 bouillonblokje
zout
Verhit de oven op 125-150 graden. Halveer de ui en haal de buitenste schillen eraf. Hak de wortel en wortel in grote stukken. Verhit de olie in een stoofpan die ook in de oven kan en bak de groente even aan. Voeg vlees toe en schep even om. Voeg wijn en zoveel vocht toe dat het vlees net niet onder staat. Voeg alle kruiden en bouillonblokje toe en breng voorzichtig aan de kook. Doe de deksel op de pan en zet in de oven. Laat 3-4 uur in de oven staan. Vis daarna wortel, ui, laurier en bleekselderij uit de pan. Bind de jus met een plak ontbijtkoek die je verkruimelt even meewarmt of bind met wat maizena.
Lekker met sperziebonen en gekookte aardappelen.

Uiteraard kun je het stoofpotje anders kruiden. Met knoflook en een takje tijm bijvoorbeeld. Of je voegt nog een scheutje balsamicoazijn toe. Bier in plaats van wijn is ook lekker. Overigens hoef je niet bang te zijn voor de alcohol. Dat is na zo lang stoven verdampt.

Even iets heel anders dan het boek... Vorige week ben ik bij de volle neef van mijn man op bezoek geweest. Niet afhaken want ik ga het niet over oninteressante familieroddels hebben. Want neef Paul is directeur van worstmakerij Vocking! En daar wilde ik graag eens kijken. Vroeger stond de worstmakerij hartje centrum in Utrecht. Maar de worst is zeer populair in Utrecht en omstreken. En daardoor staat er nu een heel modern bedrijf onder de rook van Utrecht waar ze nog steeds met de beste producten volgens geheim recept de worst maken. Ik mocht even ruiken aan het specerijenmengsel maar Paul hield uiteraard zijn mond over de precieze samenstelling.
Ook in de Vocking worst gaat behalve lever ook flink wat spekvet. En spekvet bevat veel verzadigd vet en calorieen. Dat maakt worst niet echt gezond. Maar af en toe een stukje moet kunnen. Vooral omdat af en toe een portie lever lekker veel vitamine A levert. (Daar moeten zwangeren weer voor oppassen).

En waar kwam ik mee thuis? Niet met een Vocking worst maar met een gedroogd worstje van het Livar varken uit Limburg. De bontgekleurde Livarvarkens mogen daar in kloostertuinen wroeten. Op www.livar.nl kun je met de webcam zien of het waar is.... Van het worstje werd 's avonds bij ons thuis flink gesmuld. Ook onze kleine Ben ontwikkelt zich als echte Vocking.....