Het is natuurlijk een prima idee om met aandacht te eten. Langzaam kauwen en bewust van iedere hap genieten. Bestek eventjes neer leggen, slokje wijn of water en eens kijken wat voor lekker hapje de volgende zal zijn. Heerlijk genieten wat meestal goed lukt op een lome avond in het weekend.

En soms heb ik daar helemaal geen tijd en zin in. Dan moet er gewoon gegeten worden anders val ik van mijn graatje. Geen tijd voor flauwekul bij de lunch maar gewoon even een flinke hap uit een dubbele boterham met kaas. Grote slok karnemelk om het weg te spoelen en een appeltje na. En weer door met leuke of minder leuke bezigheden.

Ik train namelijk heel veel op het moment. Ik ga voor Artsen zonder Grenzen de Tour for Life fietsen in de eerste week van september dit jaar. Een tocht van Italië naar Nederland in acht dagen met heel veel bergen in het parcours. En omdat ik gemiddeld meer dan tien uur train per week, ligt mijn energieverbruik veel hoger dan normaal.

En trainen is leuk. Ik heb half Nederland al op de fiets gezien en ben bijvoorbeeld tot de conclusie gekomen dat Nederland groener en mooier is dan ik dacht. Laatst heb ik met mijn fietsende echtgenoot een tocht van 166 kilometer in de Ardennen gefietst. Ook heel mooi. Maar ondertussen moet je blijven eten en drinken want anders wordt lekker fietsen vooral hangen en wurgen.

Gemiddeld is dat 750 milliliter zoete vloeistof per uur en af en toe een reepje of stuk ontbijtkoek. Op een lange tocht betekent dat af en toe moet bijvullen. Zo moest ik in de Ardennen in een supermarkt op zoek naar vocht en iets eetbaars. Op de parkeerplaats, tussen de karretjes en auto, werden de bidons weer bijgevuld en even paar minuten de tijd genomen om te eten en te drinken.

En wat was dat lekker. Een flink stuk rijstevlaai schoven we met grote happen naar binnen met af en toe een slok drinken. Daar zaten mijn man en ik in het zonnetje te genieten. Een beetje moe met zware benen. Niks 'ladylike' genieten maar als een klein kind lekker proppen. Omdat je weet dat je er dan in de laatste kilometers weer even tegen kan.

Het klinkt misschien als mindless bunkeren. Maar gek genoeg is het dat niet. Ik kan me van heel veel fietstochten, van Frankrijk tot Nieuw Zeeland, bijna fotografisch herinneren hoe ik op een stoepje eten naar binnen werkte. Los van alles wat hoort, simpelweg genieten van iets wat je lijf op dat moment heel hard nodig heeft. Soms is lekker eten niet meer dan dat...

Ik heb veel mensen aan tafel die niet alleen voor een gezond eetpatroon komen. Sommige mensen stuur ik naar huis om wat meer te gaan slapen of wat meer te ontspannen. En bijna iedereen gaat naar huis met de opdracht om wat meer tijd in de agenda in te ruimen voor lekker bewegen. De ene persoon komt er achter dat Zumba heel erg leuk is en de ander is tevreden met twee uurtjes spinning in de week.

Sommigen hebben wat meer nodig dan de sportschool. Vooral mannen vinden sporten leuk als het voor een doel is. En dan niet een gezellig recreatief 5 kilometerloopje een dorp verderop. Nee, er moet dan minstens gewerkt worden aan een marathon met als ultieme wedstrijd die van New York. Voor wielrenners is het beklimmen van de Alp d'Huez zoiets (zie foto). En helemaal goed is het volbrengen van de Marmotte.

Ik zal je niet vervelen met wat dat precies allemaal is. Maar trainen voor een uitdagend doel werkt nu eenmaal beter. En mensen die daar behoefte aan blijken te hebben krijgen als huiswerk mee om een mooi maar haalbaar doel te verzinnen. Laatst had iemand wel een heel mooi doel verzonnen. Zo aantrekkelijk dat ik spontaan uitriep dat ik dat ook ooit nog eens wilde doen.

"We hebben nog een plekje vrij", was zijn antwoord. Tja, wat zeg je dan? Na de bevalling van Ben tweeenhalf jaar terug sportte ik wel regelmatig maar niet heel veel. Leuk een beetje hardlopen in het bos of een uurtje fietsen op mijn mountainbike. Was ik dit jaar wel klaar voor zoiets? Maar na overleg met de rest thuis was ik er snel uit. Ik ga van 29 augustus tot en met 5 september de Tour For Life 2010 fietsen!

Acht dagen lang van Italië naar Nederland fietsen over de Franse Alpen en via de Vogezen en de Ardennen naar de Cauberg in Nederland. De Alp d'Huez zit er bijvoorbeeld in maar ook de Col de la Croix de Fer en de Le Grand Ballon.
Het doel van de tocht is niet alleen maar leeggefietst thuiskomen. Met deze tour gaan meer dan veertig teams geld inzamelen voor de Artsen Zonder Grenzen. Een heel mooi doel maar dat maakt het fietsen niet gemakkelijker.

De eerste nacht lag ik dus al wakker met buikpijn. Waarom had ik nou weer zo snel ja gezegd? Wat had ik me zo snel op de hals gehaald? Want trainen voor een dergelijke tocht kost héél veel tijd. Tijd die ik niet aan mijn gezin en mijn werk kan besteden. Weer een jaar waarin de moestuin aandacht tekort gaat krijgen en de stapels boeken ongelezen blijven. Het is ook behoorlijk plannen met een echtgenoot die zelf ook veel traint. Aan de andere kant maakt dat het wederzijds begrip weer groter.

Maar met de eerste voorzichtige trainingskilometers ben ik al begonnen. Dik ingepakt door de kou en soms regen. Maar het grappige is dat ik het helemaal niet erg vind.
Want wat ik altijd verkondig aan mensen bij mij aan tafel klopt gewoon. Trainen voor een doel is zoveel leuker. En dan is het nog een goed doel ook!

Geen oppas, rot weer, lekke band of helemaal geen zin om nog weg te gaan? Geloof me, ik heb alle smoezen wel een keer gehoord. En uiteraard gebruik ik ze zelf ook regelmatig. Want niemand heeft altijd zin om te sporten. Het is veel verleidelijker om op de bank te hangen en lekker naar 'House' of 'Gooische Vrouwen' te kijken.

Maar iedere smoes kan worden weerlegd. Eigenlijk is er altijd een oplossing te bedenken. Mijn beste smoes is dat ik onregelmatig werk en soms op de gekste tijden moet sporten. Een sportschool met een gezellig uurtje Zumba is dan ook niks voor mij. Want ik kan bijna nooit op vaste tijden. Maar wat doe je dan als je van je fysio hoort dat je je bovenlichaam wel wat mag trainen naast al dat fietsen en hardlopen? Zelf wat oefeningen doen houd ik drie dagen vol en dan is het weer afgelopen. En die sportschool blijft onhandig.

Maar ik heb er wat op gevonden. Ik heb een juf die mij thuis aan het werk zet. Een kwartiertje of een half uur. Maar bijna nooit langer dan dat. De juf verschijnt gewoon op tv en zet me aan het werk. Zonder dat ik over mijn grenzen ga of er de volgende keer tegenop zie. En ik doe gek genoeg ook nog wat ze zegt. Ieder lesje is weer nieuw en ik kan ook nog kiezen of ik wat extra 'core' of 'flexibiliteitsoefeningen' wil doen. En dat met de Wii waar mijn kinderen ook regelmatig actief mee zijn.

Nog leuker dan de fitness vind ik de yoga op dezelfde game-dvd. Op Wii sports zitten ook wat yoga-oefeningen maar deze zijn lekker aaneen geregen tot een lesje. Na een rondje hardlopen doe ik vaak nog een half uurtje yoga. Tegelijk je spieren rekken en sterker maken waardoor je niet alleen fitter wordt maar ook heerlijk ontspannen raakt.

Tja, nooit gedacht nog eens zo positief over yoga zou worden. Ik heb dus nu weer een smoes om de oefeningen voor mijn bovenlichaam niet te doen. Bij een half uurtje yoga werk ik er toch ook aan? Met dezelfde juf!


My Fitness Coach - Fit en Gezond
Ubisoft

Het is me eindelijk gelukt. Ik heb weliswaar niet bij Mathijs aan tafel gezeten. Maar ik ben wel te zien geweest in 'De wereld draait door'. De aandacht lag helaas niet bij een strakke oneliner of leuk anekdote over gezond eten. Nee, het ging meer om de ingewikkelde relatie tussen moeder en kind. Want je trekt als moeder zomaar de verkeerde conclusies met een onverstaanbare dreumes. Ik dacht altijd dat Ben het in de babyjogger of buggy vreselijk naar zijn zin had. Hij zingt, murmelt en wijst naar de wereld om hem heen. Ik kan hem niet zien wanneer ik hem voortduw. Maar het klinkt erg gezellig.
Helaas blijkt hij een gezicht als een oorwurm te hebben terwijl ik hem met enige snelheid voortduw. Het was inderdaad tijdens de opname voor Een Vandaag niet zulk prettig weer. Het waaide en miezerde een beetje. En het was koud. Maar toch, hij klonk tevreden. Het zag er alleen wat rot uit.
Ik ben maar eens in het fotoalbum gaan kijken of er ook foto's zijn van een vrolijke Ben in de buggy. En dan komt de akelige conclusie dat Ben vaak chagrijnig kijkt wanneer hij stevig vast zit en wij wel kunnen wandelen, rennen of zelfs schaatsen. Gelukkig begint hij nu zelf te lopen. En dan duurt het niet lang meer en hij loopt, fietst en schaatst harder dan zijn ouders. Dan weet ik wel wie er kijkt als een boer met kiespijn!

Wanneer je de overeenkomst wilt zien tussen Ben in de buggy en lachebekje Ben in DWDD moet je hier klikken

‘In 10 weken fit’


Hardlopen is een prima manier om aan je conditie te werken. En samen met een gezond eetpatroon val je er ook nog eens goed vanaf. Helaas denken veel mensen denken dat hardlopen niks voor ze is of dat het te heftig is. Maar met een goede begeleiding en motivatie kun je in enkele weken op een plezierige manier hele goede resultaten bereiken.

Feikje Breimer is een ervaren hardlooptrainer. Zij loopt zelf al jaren hard en motiveert enorm door haar passie voor lopen. Naast het programma ’10 weken fit’, geeft zij ook looptraining aan mensen die sneller willen lopen, zich voorbereiden op de marathon of gewoon met plezier willen hardlopen. Ze verzorgt wekelijkse groepstrainingen op dinsdagochtend en woensdagavond en beginnersgroepen. Verder begeleidt Feikje mensen die een behandeling tegen kanker ondergaan.
Op www.fastfoot.nl tref je uitgebreide informatie aan.

Feikje en ik starten samen op 28 februari een speciaal programma van 10 weken waarin een voedingsadvies en looptraining worden gecombineerd.

In 10 weken tijd krijg je persoonlijke begeleiding op het gebied van (hard)lopen, meer bewegen en voeding. Alle deelnemers krijgen een bewegingsplan en voedingsadvies. Helemaal top! Woon je rond Gouda dan is het misschien echt iets voor jou. Wekelijks is er (hard)looptraining in de Goudse Hout. Tussentijds zijn Feikje en ik digitaal beschikbaar voor het stellen van vragen over de training en de voeding.

Wat krijg je allemaal?

• Startbijeenkomst met uitgebreide toelichting over voeding en beweging
• Het boek XXL de afvallers, met uitgebreid voedingsplan en recepten voor 28 dagen
• Hardloopschoenen en schoenenadvies;
iedere deelnemer krijgt schoenen die passen bij zijn of haar loopstijl
(ism Hardloopwinkel Bodegraven)
• 10 weken hardlooptraining en begeleiding
• 10 weken advies online op het gebied van voeding en training.
• Totale kosten: 375 euro.


De nadruk bij de looptraining ligt op het plezier in bewegen. Hardlopen en wandelen wisselen elkaar af zodat je niet uitgeput raakt. Rust tijdens de training is van even veel waarde als inspanning. De juiste mix voor jou persoonlijk bepaal je samen met trainster Feikje. Naast de looptraining onder begeleiding krijg je advies over een verantwoorde manier om aan meer beweging te komen.

Voor de trainingen is er de mogelijkheid om te kiezen voor deelname op vrijdagochtend (van 10.00 tot 11.30 uur) of zaterdagochtend ( 9.00 tot 10.30 uur). Er is per groep een maximum aantal deelnemers van 15 personen. De startbijeenkomst voor alle deelnemers is op zaterdagochtend 7 februari 2009.
Voor meer informatie en aanmelding bel of mail 06 29467463, feikje.breimer@fastfoot.nl

De kans is groot dat dit de laatste fijne schaatsdag was. Nog gauw wat foto's genomen om me op oma-leeftijd nog eens te herinneren hoe leuk het was om mijn jongens iedere dag wat beter en sneller te zien schaatsen. En om me te herinneren hoe mooi het was. Het ijs, de witte bomen en het kasteel van Amerongen op de achtergrond.

Maar goed, gelukkig was ik niet de hele tijd zo melancholisch bezig. Schaatsen was de afgelopen dagen ook uitermate nuttig. Het halve dorp bevond zich op het ijs. Dus kom je altijd iemand tegen met wie je heel aangenaam een rondje kunt schaatsen. En tijdens het schaatsen kun je prima kletsen. Vriendin B. had vrijdag mijn blog over vis met rode wijn gelezen en wilde eigenlijk reageren. Maar in plaats van een reactie online, kreeg ik fijne tips op het ijs. Want vis met rode wijn is helemaal niet vreemd. Je moet alleen geen boerenkoolwijn met veel tannines combineren met een visje. En over dat inkoken... ik moet voortaan een grotere pan pakken. Dus lieve mensen, mochten jullie de Delicious van januari willen pakken om ook een liter vocht snel in te willen koken voor bij een visje? Pak een koekenpan en zet hem op hoog vuur. Dan is het zo gepiept! Tja, ik had het zelf kunnen verzinnen maar na deze fijne tips hebben we heerlijk verder gepraat over eten, lekker eten....
Het aangename werd met het actieve gecombineerd. Ik weet eigenlijk geen betere combinatie!

groetjes,

yneke

Bij ons dorp ligt volgens mij de mooiste schaatslocatie van Nederland. Mooi donker ijs waarop je kilometers lang kunt schaatsen tussen riet en bosrand. Dat zeg ik natuurlijk pas op het moment dat half Nederland morgen weer aan de slag moet. Want ik houd het hier graag een beetje rustig. Want nu staan de auto's van 'niet-dorpers' al schots en scheef tot aan het ijs.
Maar genoeg gezeurd want er is ruimte genoeg. En schaatsen is heerlijk om te doen. Mijn jongens Dirk en Simon hebben vorig jaar al even kunnen oefenen maar proberen het nu te leren op echte Noren. En dan ziet het er toch wel weer lastig uit. Ik heb ook spierpijn op vreemde plekken en mijn enkels blijken moe te kunnen worden. Maar als je een beetje je best doet, krijg je het niet koud en kom je thuis met berenhonger. Het lijkt wel alsof ik meer honger krijg dan wanneer ik ga fietsen of hardlopen. Dat is natuurlijk onzin. Het is niet alleen de kou op je wangen maar ook het feit dat er nog zoveel lekkers in huis is van de feestdagen. De eerste dagen waren er na het schaatsen nog oliebollen. Gehalveerde oliebollen met een lik abrikozenjam blijken bijvoorbeeld ook heel lekker zijn. Maar inmiddels zijn ze op. Morgen gaan we weer normaal doen. Misschien na schooltijd nog even het ijs inspecteren en daarna aan de hutspot!

Wat ik zelf op eerste kerstdag heb gegeten? ;-)
Een stoofpotje van dikke riblap a la hazenpeper met rode kool en appeltjes en zelfgemaakte puree. Mij doe je geen groter plezier dan een lekker stoofpotje. Voor de gelegenheid wel met een lekkere glas stevige rode wijn, heerlijk! Het toetje van ijs (met voor mij wat baileys) hadden we de avond ervoor helaas al opgemaakt. Ik heb het dan ook gehouden bij een kop koffie met een paar blokjes pure chocola. Eén blokje was te weinig, twee smaakte naar meer en drie verzadigde net goed, haha!

Over verzadiging gesproken. Als ik de reacties op mijn chocoladeblog zie van gisteren hoop ik niet dat het een excuus is voor mensen om helemaal los te gaan. Ik blijf natuurlijk gewoon een juf en hoop dat de boodschap een beetje duidelijk was. Als je chocola wilt eten dan kun je beter puur pakken: gezonder en het verzadigt beter. Net zoals fruit eten meer verzadigt dan fruit (vruchtensap) drinken. Of zoals een volkoren boterham de maag langer vult dan drie biscuitjes. (Voor de goede stofjes in chocola kun je ook groene thee drinken. Dat zit vol met die stoffen en bevat geen calorieen. Dat is een nog betere keuze op de schaal van braaf en gezond)

Maar je kunt nog wat anders doen om je eetlust af te remmen. Intensief sporten geeft ook een verzadigd gevoel wat zeker tot een uur na het sporten aanhoudt. De aanmaak van ghreline wordt door intensief sporten geremd en dat zorgt er voor dat je minder trek krijgt. Wanneer je gaat hardlopen, cardio-en of een andere duursport intensief beoefent heeft dat nog meer effect dan wanneer je gaat fitnessen. Bij intensieve duursport maak je namelijk ook van het peptide YY meer aan en dat onderdrukt hongergevoelens nog eens extra. Dit dubbele effect zie je niet wanneer je aan de gewichten hangt. Misschien een goed idee om oma tijdens de feestdagen maar thuis te laten en de boswandeling in een iets hoger tempo af te leggen?

En wat ga ik vanavond eten? Er is niks leukers dan op een vrije dag samen met je kinderen broodjes bakken. Lekker met zelfgemaakte soep, ik verheug me er nu al op. Op de broodjes gaat een lik echte boter of confit d'aubergines uit blik. Dat is een lekkere groentespread die we mee hebben genomen uit Frankrijk. Vast erg gezond maar het is gewoon een erg lekkere groentedip. Ik maak het ook wel eens zelf maar dan noem ik het auberginepuree. Klinkt toch een stuk minder lekker....