Hans is de afvalkoning!



Hans Krekt (53): Ook dik was ik compleet happy

Door: Jorien de Lege

Flink afvallen is een hele prestatie. De deelnemers van het tv-programma De Afvallers XXL verloren soms wel 60 kilo. Maar ben je nog jezelf, als je de helft bent kwijtgeraakt? Hieronder 1 van de 5 portretten zoals die in de Volkskrant stonden op 22 november 2008.


Hans Krekt (53) Eigenaar benzinestation

Lengte: 1.84 m

Gewicht voor: 156 kilo

na: 94 kilo

nu: 98 kilo
Ik ben even slank geweest, rond mijn trouwdag. Maar daarna heb ik het laten lopen en niet meer achterom gekeken. Ik heb eigenlijk nooit problemen gehad met mijn gewicht. Ik was een gezellige dikkerd en als ik ergens binnenstapte, dan kwam er echt iemand bínnen. Mensen keken naar me op, omdat ik zo groot was. Ik vond het ook helemaal niet leuk toen bleek dat mijn dochter ons had opgegeven voor het programma De Afvallers. 

Ik heb er vreselijk aan moeten wennen dat ik zo veel lichter ben geworden. Ik keek in de spiegel en dacht: wat een grote oren. Was me nooit opgevallen. Ik was altijd een genoeglijke beer, nu heeft mijn gezicht een hardere uitstraling gekregen. Ik hoor vaak dat ik niet verder moet afvallen, en dat wil ik ook niet. Het is goed zo.

 Het merendeel van mijn klanten is vrouw, en die zeggen dat het me goed staat. Dat is toch leuk om te horen. Mijn huid trekt ook goed recht, ik was erg bang dat ik van die huidflappen zou overhouden. En wat mijn gezondheid betreft, voel ik me super. Alle bloeddrukpillen die ik slikte, weg. En de knie-operatie die ik nodig had, afgezegd. Mijn vriendin is vooral blij met mijn nieuwe gewicht, want ik snurkte vroeger alles bij elkaar. Helemaal over. Deze nieuwe situatie is goud waard voor me. 

‘Ik zou nooit meer zo zwaar willen zijn, maar ook dik was ik compleet happy hoor. In het begin had ik vreselijk veel problemen met mijn nieuwe uiterlijk. Pakte ik veel te grote broeken uit de kast en dacht ik nog steeds dat ik er niet in zou passen. We zijn nu een half jaar verder en nog steeds sjouw ik denkbeeldige kilo’s met me mee. Mijn conditie is gigantisch, maar als ik een hekje zie, heb ik niet het gevoel dat ik eroverheen kan springen. Die stap moet mijn hoofd nog maken, en dat zal nog wel een jaartje kosten, denk ik.
Reacties
bekijk oudere blogs...