(foto's Ilona Kamps voor het tijdschrift Fiets november 2003)
Naam: Yneke Vocking
Leeftijd: 38 jaar
Woonplaats: Utrecht
Fietst: 4000-7000 km/jaar race en MTB
Abonnee sinds: 1991
Tekst: Anja Janssen/ Foto’s: Ilona Kamps
"Fietsen is gezond en goed voor de conditie, maar ik doe het vooral omdat het zo leuk is. Vooral het fietsen in een groep. Dat spelletje op de weg: zorgen dat je goed voorin zit en dat je het goede wiel kiest. Ik wil gewoon sneller zijn dan die ander, nooit meer achterin de groep hangen. Mountainbiken vind ik eigenlijk nog leuker. Dat is lekker door de bossen raggen. Elk paadje lonkt. Daardoor kun je alleen maar hard fietsen, je wilt weten waar het heen gaat. Je voelt je weer een meisje van tien.
Het fietsen hoort er gewoon bij, bij ons gezin met twee kinderen (van 3 en 6 jaar). Mijn man, ook een fanatiek fietser, en ik draaien hier in huis af en toe ploegendiensten, dan is of de een, of de ander aan het fietsen. Zoals vorig jaar toen we allebei voor de Marmotte trainden. Maar dat kan als je het allebei wilt. Het gaat heel harmonieus.
In 1991, na mijn studententijd, ben ik in Utrecht komen wonen en lid geworden van triatlonvereniging Hellas. Ik herinner me nog het allereerste ritje. Ik kwam daar in lange broek en trui, terwijl de rest strak in het wielerpak zat. Dat was gênant. Maar vanaf toen ben ik serieus gaan fietsen en steeds meer opgeklommen in niveau.
Echt helemaal subliem was een mountainbikevakantie in de Dolomieten. We waren samen met een ander stel met kinderen, zodat we om beurten konden fietsen. We hebben daar zulke mooie MTB-tochten gemaakt, dwars door beekjes gefietst. Ik kreeg daar een soort ‘kerngevoel’, dat het allemaal niets uitmaakt als ik maar kan fietsen.
In een andere vakantie zijn we naar Gran Canaria geweest omdat we dachten dat de kinderen dat leuk vonden. Wij vonden het helemaal niet leuk, en de kinderen ook niet. Sindsdien doen we wat wij leuk vinden en dan hebben de kinderen ook plezier. We zijn bijvoorbeeld twee maanden door Nieuw Zeeland gefietst, met de kinderen en met bagage. Het was de meest fantastische vakantie ooit. Ook daar kreeg ik weer dat kerngevoel. Fietsen, een plekje zoeken, eten, slapen, weer fietsen. Het was ultiem."